افراد برجسته عذر و بهانه نمیآورند. وقتی اشتباه میکنند، بلافاصله آن را اذعان میدارند. در مقام اصلاح آن برمیآیند و بعد به راه خود ادامه میدهند. انتظار ندارند که دیگران برای آنها کاری صورت دهند. دیگران را سرزنش نمیکنند و بر آنها خشم نمیگیرند. انتقاد نمیکنند و محکوم نمیسازند. آنها همیشه خود را بازیگران اصلی نمایشنامه در صحنه زندگی خود ارزیابی میکنند.