بعد از مطالعهٔ آموزههای عرفانی، علوم مختلف ذهنی و آموزههای متداول کلیسا اطمینان یافتهام که همهٔ آنها در درجات مختلفی مؤثر واقع میشوند، اما فقط به اندازهای که پیروانشان آنها را باور داشته باشند. بنابراین دعا در این زمینه مؤثر است، خواه بخشی از یک عبادت جمعی کلیسایی باشد یا دعایی کاملاً خودجوش و شخصی.
با اینحال من مجبورم نتیجه بگیرم که بسیاری از مردم بدون کمترین باور به پاسخ گرفتن از دعاهایشان فقط بهصورت سرزبانی دعا میکنند، در نتیجه دعایشان مستجاب نمیشود! همواره داستان پیرزنی را به خاطر میآورم که اعتراف میکرد به دعا اعتقاد دارد. روزی او قصد داشت به خرید برود و روز قبل، دعا کرد که خورشید در روز خرید او در آسمان باشد. پس از پایان دعا از پنجره به بیرون نگاه کرد، ابرهای سیاه را دید و بلافاصله گفت: «اما من میدانم که باران میبارد».