کتاب قصه ها عوض می شوند؛ پری دریایی

قبلاً فکر می‌کردم کسی نمی‌تواند او را دوست داشته باشد، چون خیلی بدجنس است. اما الان فکر می‌کنم شاید چون کسی دوستش ندارد، آن‌قدر بدجنس است.

تقدیم به همهٔ بچه‌های فارسی‌زبان!

مامان‌بزرگ من، بهترین مامان‌بزرگ دنیاست.

صدای بلندی از اتاق جونا می‌شنوم. مامان با تعجب به در اتاقش نگاه می‌کند. وای نه! جونا هنوز آماده نیست. باید حواس مامان را پرت کنم. چی‌کار کنم؟! «مامان وایسا!» مامان از توی راهرو به اتاقم سرک می‌کشد. «بله عزیزم؟» «من می‌خوام دربارهٔ یه‌چیزی باهاتون صحبت کنم.» می‌پرسد: «دربارهٔ چی دخترم؟» اولش نمی‌دانم چه بگویم ولی بعد یکهو چیزی به ذهنم می‌رسد. به جعبهٔ جواهراتم نگاه می‌کنم و یاد لانا می‌افتم. من ازش خواستم زندگی‌اش را همان‌طوری که هست قبول کند ولی او می‌خواست برای رسیدن به رویاهایش بجنگد! بله! بعضی وقت‌ها آدم باید به آن چیزی که دارد راضی باشد و توقع زیادی نداشته باشد. اما شاید بعضی وقت‌ها هم باید دنبال قلبت بروی و ببینی واقعاً چه می‌خواهی. باید خطر کنی و شجاع باشی.  به نظر من اینکه آدم بفهمد کی باید به هرچه دارد قانع باشد و چه وقتی باید برای رویاهایش بجنگد، بخشی از بزرگ‌شدن است.

«هیچ چیز ترسناکی توی دنیا نیست، به‌جز خود ترس.»

بعضی وقت‌ها آدم باید به آن چیزی که دارد راضی باشد و توقع زیادی نداشته باشد. اما شاید بعضی وقت‌ها هم باید دنبال قلبت بروی و ببینی واقعاً چه می‌خواهی. باید خطر کنی و شجاع باشی.

«بعد از اینکه همهٔ تلاشت را کردی،‌ می‌توانی از نتیجهٔ کارت لذت ببری.»

ما نمی‌تونیم بهش بگیم آرزو نکن! همه حق دارن رویاهای بزرگ داشته باشن. نه؟»

لباس شنا هم بردارم؟ بله! حتماً برمی‌دارم.  لباس شنای آبی کم‌رنگم را توی چمدان قرمز می‌گذارم. قرار است برای دیدن مامان‌بزرگم به شیکاگو بروم؛ خیلی خوشحالم. مامان‌بزرگ من، بهترین مامان‌بزرگ دنیاست. شیکاگو هم بهترین شهر دنیاست.

«من آره. من آدمم. ولی هیچ‌وقت دربارهٔ آدم‌بودن تو مطمئن نبودم.»

«بعد از اینکه همهٔ تلاشت را کردی،‌ می‌توانی از نتیجهٔ کارت لذت ببری.»

«هیچ چیز ترسناکی توی دنیا نیست، به‌جز خود ترس.»

«بعد از اینکه همهٔ تلاشت را کردی،‌ می‌توانی از نتیجهٔ کارت لذت ببری.»

«بعد از اینکه همهٔ تلاشت را کردی،‌ می‌توانی از نتیجهٔ کارت لذت ببری.»

به نظر من اینکه آدم بفهمد کی باید به هرچه دارد قانع باشد و چه وقتی باید برای رویاهایش بجنگد، بخشی از بزرگ‌شدن است.

اما شاید بعضی وقت‌ها هم باید دنبال قلبت بروی و ببینی واقعاً چه می‌خواهی. باید خطر کنی و شجاع باشی.

«اونا زیر آب توی یه سرزمین زیبا زندگی می‌کنن. با خیابونا و خونه‌ها و رستورانا و همه‌چی! به دخترا پری دریایی می‌گن و به پسرا شاهزادهٔ دریایی. همه‌شون دم نقره‌ای دارن و...»

هوا... اکسیژن. آخیش! من دارم نفس می‌کشم. یک‌عالمه هوا وارد ریه‌هایم می‌کنم. فکر نمی‌کردم هوا این‌قدر خوشمزه باشد. وقتی هوا این‌قدر خوشمزه است، دیگر کی هوس بستنی می‌کند؟

من خواستگاریم رو پس می‌گیرم!» داد می‌زنم: «آدم که نمی‌تونه خواستگاریش رو پس بگیره.» جونا می‌گوید: «معلومه که نمی‌شه. اصلاً امکان نداره. مَرده و حرفش.»

«جادوگر همون پری قصه‌هاست که کارای بد می‌کنه. می‌دونین، یعنی به خودتون بستگی داره که از قدرت جادویی‌تون برای چه کاری استفاده کنین.»

من و اون دختر با هم یه معامله کردیم. اون با اینکه همه‌چی داشت از زندگیش راضی نبود. اون خانواده‌ای داشت که دوستش داشتن، شاهزاده خانوم بود، خوشگل بود. ولی نه! نه! نه! اون دلش می‌خواست همهٔ این چیزا رو زیر پا بذاره و آدم بشه.

می‌گویم: «هر کی خربزه می‌خوره پای لرزش هم می‌شینه!» لانا سرش را تکان می‌دهد. «نه من خربزه نخوردم!» آهان، آره! من و جونا هم نخوردیم! لطفاً یک بشقاب خربزه برای ما بیاورید! با تشکر!

آدم‌های اینجا واقعاً رنگ زرد را دوست دارند. آهان! احتمالاً به‌خاطر اینکه اسم سرزمینشان خردل است، رنگ زرد هم رنگ مخصوصشان است.

الان شیکاگو سرد است و نمی‌شود برای شنا به دریا رفت اما مامان‌بزرگ من توی یک آپارتمان زندگی می‌کند که استخر سرپوشیده و جکوزی دارد.  من زیاد به استخر علاقه ندارم چون شناگر ماهری نیستم. ولی جکوزی! من عاشق جکوزی‌ام! مگر می‌شود یک وان بزرگ پر از کف را که همهٔ نگرانی‌هایت را می‌شوید و می‌برد، دوست نداشت؟

«هیچ چیز ترسناکی توی دنیا نیست، به‌جز خود ترس.»

«هیچ چیز ترسناکی توی دنیا نیست، به‌جز خود ترس.»

من چه با معجون و چه بی‌معجون زیر آب نمی‌روم. متشکرم!

آهان، آره! من و جونا هم نخوردیم! لطفاً یک بشقاب خربزه برای ما بیاورید! با تشکر!

باید یاد بگیری از اون چیزی که داری بهترین استفاده رو بکنی. هممم... شاید نکتهٔ مهم داستان اصلی پری دریایی همین باشه؛ همین که اون باید از اینکه یه پری دریاییه خوشحال باشه. پری دریایی همهٔ زندگیش، خانواده‌ش، خونه‌ش، دمش و حتی صداش رو از دست داد، به‌خاطر یه آدمی که قدرشو ندونست.»

باید یاد بگیری از اون چیزی که داری بهترین استفاده رو بکنی.