بریده‌هایی از کتاب نظریه های هنری قرن بیستم

هنر راستین، به مثابه‌ی بیان احساس، هیچ ربطی به این همه ندارد. هنرمند راستین کسی است که هنگام مواجهه با مشکلِ بیانِ یک احساس معین می‌گوید «باید این را روشن کنم». برای وی فایده‌ای ندارد که چیزی دیگر را، هرچه‌قدر به این یکی شبیه باشد، روشن کند. هیچ‌چیز دیگری نمی‌تواند به‌عنوان جایگزین به‌کار رود.

هنر فعالیتی است که از احساس جنسی و تمایل به بازی در سرشت حیوانی انسان سرچشمه می‌گیرد (شیلر، داروین، اسپنسر) و با تحریک خوشایند نیروی عصبی همراه است (گرانت آلن). این تعریف مبتنی بر تکامل زیست محیطی انسان است. یا: هنر تجلی عینی احساسات انسان توسط خطوط، رنگ‌ها، حرکات، صداها و واژه‌هاست (ورون)؛ این تعریفی تجربی است. طبق تازه‌ترین تعریف که از آن سولی است، هنر یعنی: «تولید شیئی ماندگار یا فعالیتی گذرا که جدا از فواید شخصی منتج از آن، هم برای تولید‌کننده‌اش لذت‌بخش است و هم احساسی خوشایند در گروهی که آن را می‌بینند یا می‌شنوند، ایجاد می‌کند. » هرچند این تعاریف بر تعاریف فراطبیعی مبتنی بر