بریده‌هایی از کتاب روانشناسی اعتراض

هر کاری هم که من و شما بکنیم، سرانجام کسی پیدا می‌شود که آن را دوست نداشته باشد.

کتاب به سبزی‌خوردن می‌ماند. قسمتی از آن به درد می‌خورد و قسمت دیگر بی‌حاصل است.

تا خطر محبوب نبودن را نپذیری محبوب واقع نخواهی شد.

اگر می‌شد ذهنیت ساده‌لوحانه‌ای را که به سلطه‌جویی میدان می‌دهد به زبان آورد، شاید به چنین عبارتی می‌رسیدیم: «حق استقلال رأی نداری، قضاوت نهایی رفتارت با تو نیست، بزرگ‌ترها باید درباره‌ات قضاوت کنند و رفتارت را با دیدگاه‌های خودشان محک بزنند.» با این ذهنیت، خواسته یا ناخواسته، راه را برای سلطه‌جویی دیگران هموار می‌کنید. آن‌گاه تحت‌سلطه قرار می‌گیرید و دیگران به هر طریقی حق مسلم شما را که باید قاضی خودتان باشید، ضایع می‌کنند. بدین‌ترتیب، اعمال و احساسات و تفکر شما تحت انقیاد دیگران درمی‌آید.

نه می‌توانید مسئولیت خوشبختی دیگران را بپذیرید و نه می‌توانید خوشبختی خود را به دیگران واگذار کنید. شما مسئول رفتار و طرز زندگی خود هستید

در اخلاقیات قانون مطلقِ «درست و غلط» مفهومی ندارد. دلیلش این است که ما هرکدام راهی دلخواه خویش انتخاب می‌کنیم و در این رهگذر یا سود می‌بریم یا زیان می‌کنیم.

به هیچ‌کس اجازه نده به جای تو تصمیم بگیرد، حتی اگر من باشم.

وقتی قضاوت نهایی با شما باشد، دیگر مجبور نیستید که با توضیح رفتار خود برای دیگران، تصمیم‌گیری دربارهٔ درست و نادرست بودن رفتارتان را به آنها بسپارید.

بیش از هر کس دیگری حق خود ماست که دربارهٔ اعمالمان به قضاوت بنشینیم.

حق دارید که رفتار، افکار و احساسات‌تان را قضاوت کنید و مسئولیت نتایج آن را بپذیرید.

می‌تواند با حیله و نیرنگ کسی را به انجام کاری که می‌خواهید مجبور کنید؛ می‌توانید بر دیگران مسلط شوید و زیر سلطه‌شان بگیرید و می‌توانید قاطعانه از آنها بخواهید که موافق میل شما کاری را انجام دهند؛ اما نمی‌توانید به‌طور مستمر رفتار یک شخص بالغ را کنترل کنید. اگر به مردم دروغ بگویید و فریب‌شان دهید تا به میل شما کاری کنند، آنها هم متقابلا می‌توانند همین کار را با شما بکنند. اگر زیر سلطهٔ شما به انجام کاری مجبور شوند، آنها هم می‌توانند مقابله به مثل کنند. اما اگر قاطعانه انتظاری را که از آنها دارید مطرح کنید، تنها کاری که از دست‌شان ساخته است این است که با یک جواب سادهٔ «نه» دست رد به سینه‌تان بزنند یا اینکه در مقابل، خواستهٔ خودشان را مطرح کنند و این‌طوری با هم به مصالحه‌ای برسید.

«به هیچ‌کس اجازه نده به جایت تصمیم بگیرد حتی اگر من باشم.»

سلطه‌جویان اگر بخواهند در حق خود لطفی کنند همانا مبارزه با سلطه‌جویی در خویش است، زیرا از محالات است که انسان سلطه‌جو خیر ببیند و مردم‌آزاری‌اش به خودآزاری تبدیل نشود.

‫از یاد نبریم که کتاب به سبزی‌خوردن می‌ماند. قسمتی از آن به درد می‌خورد و قسمت دیگر بی‌حاصل است. لازم است تلاش کنیم از قسمتی که به درد می‌خورد استفاده کنیم و برخوردی مطلق و یک‌سونگرانه (سفید یا سیاه) با کتاب نداشته باشیم تا از آنچه در کتاب هست فایده ببریم و برای آنچه در آن نیست، تلاش و پژوهش و تولید کنیم.