بریده‌هایی از کتاب سرینیتی ۱

آدم که دوست‌های صمیمی‌اش را انتخاب نمی‌کند. صمیمیت خودش اتفاق می‌افتد.

شاید هم بشود گفت، ما هنرمندها روحیه‌های حساسی داریم و خیلی رمانتیکیم.

آسمان یک لحظه روشن می‌شود و رعد و برق چنان صدای مهیبی می‌دهد که خانه را می‌لرزاند. صفحهٔ سایت روی تبلتم چشمک می‌زند و موتور جستجو می‌رود روی حالت تعلیق تا دوباره بتواند به شبکه وصل شود. صفحه دوباره برمی‌گردد و مطالب مربوط به مهمانی چای بوستون را نشان می‌دهد. اما وقتی روی یکی از لینک‌ها کلیک می‌کنم، چنان شوکی بهم وارد می‌شود که از رعد و برق هم بدتر است. این همان سایت قبلی نیست. تصویر سایت همان است و تیتر هم مهمانی چای بوستون را نشان می‌دهد. اما این بار به جای یک پاراگراف، تمام صفحه پر از نوشته شده و هرچه پایین‌تر می‌روم صفحه‌های جدیدتری باز می‌شود.