کتاب قدرت سکوت ذهن

پرسشی که باید از خودمان بپرسیم همان است که مسیح از حواریون پرسید: «برای انسان چه سودی دارد که کلّ جهان را به‌دست آورد، اما روحش را ببازد؟» خیانت و دروغ هرگز در درازمدت به کسی کمک نکرده است، خواه در زمینهٔ کار باشد یا مسائل خانوادگی

برای تسلط کامل بر زندگی شخصی، برای زنده ماندن و رشد کردن در هر شرایطی، بدون توجه به شلوغی و همهمهٔ محیط، سکوت ذهن ضروری است.

به آینده، هرچند نویدبخش، دل مبند، و بگذار گذشتهٔ معدوم به خاک سپرده شود؛ زندگی کن، در زمانِ حالی که نقد است، با دلی امیدوار و توکل به آفریدگار. ـ هنری وادزورث لانگ‌فلو

داشتنِ هیچ‌چیزِ ارزشمندی لذت‌بخش نیست، مگر اینکه کسی را داشته باشید تا این لذت را با او تقسیم کنید. ـ سنکا

تنهایی مدرسهٔ افرادِ باهوش باشد، پس دنیای شلوغْ ندامتگاهِ احمق‌هاست. آیا آرامشی بیشتر از آرامش صبحگاه وجود دارد، قبل‌از اینکه دیگران بیدار شوند،

کمانگیرهای ماهر می‌گویند: «کُندیْ آرامش است و آرامشْ سرعت به‌همراه دارد.

هرقدر انرژی کمتری برای تأسف خوردن بر گذشته و نگرانی از آینده صرف کنیم، برای آنچه درمقابلمان قرار دارد، انرژی بیشتری خواهیم داشت.

سکوت ذهن باعث می‌شود تا ثابت‌قدم بمانیم و پیشرفت کنیم، راهکاری برای دستیابی به بینش هوشمندانه است و به ما قدرتِ درکِ این بینش‌ها را می‌بخشد.

: «همه‌جا به‌دنبال آرامش بودم و نیافتمش، جز گوشه‌ای با یک کتاب.

اپیکور درست می‌گفت که اگر خدا یا خدایان وجود دارند، چرا باید از شما خواسته شود که از آنها بترسید و چرا آنها به لباسی که می‌پوشید و تعداد دفعاتی که در روز از آنها سپاس‌گزاری می‌کنید، اهمیت می‌دهند و چه علاقه‌ای به بناهای تاریخی و خواهش‌های آمیخته با ترس برای بخشش دارند! تنها چیزی که برای هر پدر و مادر یا خالقِ پاک‌نهادی مهم است این است که فرزندانشان در آرامش باشند، مفهوم زندگی را دریابند و هدفمند شوند، و مطمئناً ما را روی این سیاره برای قضاوت کردن و کنترل کردن و کشتنِ یکدیگر نیاورده‌اند.

فردی که اسیر امیالش شده است آزاد نیست

اگر به‌دنبال پیشرفت هستید، به کودن بودن و احمق فرض شدن نسبت به مسائل بی‌اهمیت، رضایت دهید. (اپیکتتوس)

به آینده، هرچند نویدبخش، دل مبند، و بگذار گذشتهٔ معدوم به خاک سپرده شود؛ زندگی کن، در زمانِ حالی که نقد است، با دلی امیدوار و توکل به آفریدگار. ـ هنری وادزورث لانگ‌فلو

اعتماد به نفس یعنی داشتنِ آزادی برای برقراریِ معیارهای خودتان، یعنی رهانیدنِ خود از نیاز به اثبات کردن.

«همه‌چیز ازبین می‌رود. بنابراین باجدیت به‌دنبال رهایی خود باشید.»

کسی نمی‌تواند شما را از دانستنِ آنچه درست است بازدارد؛ بین شما و درستی، مانعی جز خودِ شما وجود ندارد.

زندگی بدون خطر کردن ممکن نیست و درواقع زندگی خطر کردن است.

نقش یک کتابدار را بازی کنید، کتابداری که در کتابخانه، بچه‌های شلوغ را به سکوت دعوت می‌کند یا از آن آدم بی‌فکری که با تلفن همراهش حرف می‌زند، می‌خواهد خارج از کتابخانه صحبت کند، زیرا این کتابخانه، یعنی ذهن، یک مکان مهم و مقدس است. پس آن را پاکیزه و خلوت نگه دارید.

کاغذها از انسان‌ها صبورترند...

اگر می‌خواهیم به سکوت ذهن برسیم، روح باید به همان اندازهٔ ذهن، خوب باشد و در هماهنگیِ ذهن و روح با یکدیگر است که به تعالی می‌رسیم و آرامشی ناگسستنی می‌یابیم. با قلب و روح است که می‌توانیم به مسائل مهمی پی ببریم

تنها با قلب است که به‌درستی می‌توان دید، همان چیزهایی را که باید دید و از چشم پنهان‌اند.»

سان تزو گفته است: «اگر فعالیتی، بدن شما را خسته می‌کند، اما باعثِ آرامشِ قلبی شما می‌شود، آن را انجام دهید.»

«رادیو را خاموش کن. روزنامه‌ها را کنار بگذار. تنها یک بار وقایع را مرور کن و زمانت را صرف مطالعه کن.» البته منظور دی از مطالعه، مطالعهٔ کتاب‌ها بود. کتاب‌ها سرشار از خِردند. وقتتان را صرفِ خواندنِ کتاب کنید

اگر به‌دنبال پیشرفت هستید، به کودن بودن و احمق فرض شدن نسبت به مسائل بی‌اهمیت، رضایت دهید. (اپیکتتوس)

لائو تسه می‌گوید: «همین‌که بدانید کمبودی ندارید، کلّ دنیا به شما تعلق دارد.»

لذتِ به‌پایان رساندنِ کاری قبل‌از تاریخ نهایی

چیزی احمقانه‌تر از عصبانیت وجود ندارد، چیزی که با قدرتِ خود خم می‌شود.

اگر به‌دنبال آرامش هستید، اگر می‌خواهید بهترینِ خودتان باشید، تنها یک کار باید انجام دهید؛ به‌موقع بخوابید.

خردمندان در زندگی سه کار انجام می‌دهند؛ آثار مکتوب از خود به‌جای می‌گذارند، از نظر مالی محتاط‌اند و آینده را تأمین می‌کنند، و زندگی در طبیعت را ارج می‌نهند. به این معنا که خردمند انسانی است اندیشمند، مسئولیت‌پذیر، و میانه‌رو که برای استراحت به طبیعت پناه می‌برد.

فضیلت چگونه زیستن ماست؛ کاری که انجام می‌دهیم،