کتاب اعتماد به نفس باربارا

نوع سوم اعتماد به نفس در حقیقت از همه مهم‌تر است که من به آن اعتماد به نفس معنوی می‌گویم. اعتماد به نفس معنوی یعنی اطمینان شما به جهان، باورتان به این که زندگی نتیجه‌ای مثبت دارد، اعتقادتان به این که حضور شما در این جا دلیلی دارد

بدون اعتماد به نفس عاطفی، از عواطف خودتان یا تأثیری که دیگران بر شما دارند، به ستوه می‌آیید. تنها دفاع‌تان این است که با قضاوت و افکار منفی به موقعیت دیگران حمله کنید

اعتماد به نفس من در این نبود که می‌دانستم چه کار می‌کنم. من پاسخ‌ها را از قبل نمی‌دانستم. بلکه من به خودم اعتماد داشتم که اگر به تلاش ادامه دهم، سرانجام خواهم فهمید راه درست چیست. من به خودم در ادامه دادن راه مطمئن بودم.

مهم‌ترین کلید برای پرورش اعتماد به نفس رفتاری، دست از عمل نکشیدن است. هر چه در جلو رفتن بیشتر به خودتان اطمینان داشته باشید، احساس اعتماد به نفس بیشتری خواهید کرد.

احتمالاً با خود فکر کرده‌اید: «‌ خب بعدش چه؟

برای موفقیت، ابتدا باید برای مدتی در انجام کاری بسیار بد باشید. باید بد باشید تا بتوانید واقعاً خوب شوید.

این همه زمان و مایه گذاشتم تا به این جا برسم. ولی حالا که موفق شدم، باید آن احساسی را که تصور می‌کردم داشته باشم، که ندارم.

احساسات ابراز نشده در قلب‌مان انباشته می‌شوند، مانع احساسی ایجاد می‌کنند و جلوی دریافت یا ابراز عشق را می‌گیرند.

کمک خواستن نشانهٔ ضعف نیست: نشانهٔ هوش و خوددوستی سالم است.

اگر اعتماد به نفس‌تان بر اساس آن کارهایی باشد که می‌توانید به خوبی از عهده‌شان برآیید، فقط زمان‌هایی احساس اعتماد به نفس می‌کنید که مشغول انجام آن کار باشید.

نقطه‌ای که در آن از رسیدن به آرزوی‌تان دست می‌کشید، نقطه‌ای است که در آن اعتماد به نفس‌تان را از دست می‌دهید. زمانی که دیگر به خودتان اطمینان ندارید.

تا تجربیات‌تان عوض نشوند، ترس از بین نخواهد رفت.

اگر اعتماد به نفس‌تان را بر پایهٔ آنچه که هستید بنا کنید، نه آنچه که انجام می‌دهید، چیزی ساخته‌اید که هیچ کس و هیچ شرایطی نمی‌تواند از شما بگیرد.

وقتی دست به انجام کاری می‌زنید که از قبل می‌دانید می‌توانید انجام دهید، هرگز به احساس واقعی اعتماد به نفس دست نخواهید یافت.

هر راهی که ارزش رفتن داشته باشد، پُر از مشکل خواهد بود.

من اعتماد به نفسم را بر پایهٔ نتایجی که دریافت می‌کنم، بنا نمی‌کنم. اعتماد به نفس من ناشی از این حقیقت است که همه چیز را همان طوری انجام می‌دهم، که می‌گویم انجام خواهم داد.

اعتماد به نفسم از آن جا ناشی می‌شود که می‌دانم اگر تصمیم به انجام کاری بگیرم، آن کار را انجام خواهم داد.

ترس از شکست، یا داشتن آرزویی که از محقق کردن آن می‌ترسید، به معنای وجود اشکال در شخصیت‌تان نیست. تنها معنایش این است که شما یک انسان هستید. من به این « ترس سالم » می‌گویم. ولی وقتی آرزویی دارید و در تمام عمر برای تحققش کاری نمی‌کنید و می‌گذارید ترس شما را عاجز کند، این ناسالم است.

فرض کنید برای شخصی کار می‌کنید که به شما وعده داده اگر کارهای تعیین‌شده را انجام دهید، به شما پاداش خواهد داد. او فهرست کارها را به دست شما می‌دهد و شما برای انجام کارهای محوله به این طرف و آن طرف می‌دوید. بالاخره پس از انجام کارها به کارفرمای خود مراجعه می‌کنید، او می‌گوید « راستی یادم رفت به شما بگویم چند کار دیگر هم باقی مانده است که برای دریافت پاداش باید آنها را هم انجام بدهید ‌». اگر کسی این رفتار را با شما بکند، شدیداً عصبانی خواهید شد، این طور نیست؟ با این حال ما همیشه همین کلک را به خودمان می‌زنیم. ما به خومان می‌گوییم: « اگر فلان دیپلم را بگیرم، یا فلان کاسبی را شروع کنم، یا فلان بچه‌ها را داشته باشم، از خودم احساس رضایت خواهم کرد ‌». اما به محض این که به هدف‌مان می‌رسیم و متوقعیم احساس مطلوبِ خودباوری و اعتماد به نفس در ما بروز کند، صدای خودمان را می‌شنویم که می‌گوید: «‌ می‌دانم انجام این کار برای این که تو را دوست داشته باشم لازم بود، اما راستش را بخواهی یک کار دیگر هم هست که اگر آن را هم انجام بدهی واقعاً از تو خوشم خواهد آمد »

از ترسم به عنوان بهانه‌ای برای توقف استفاده نمی‌کنم

۲. اعتقاد به توانایی‌تان در مداومت و استقامت آیا شما هم جزو کسانی هستید که کاری را شروع می‌کنند ولی آن را تا انتها ادامه نمی‌دهند؟ آیا آن قدر درگیر کارهای متفاوت هستید که نمی‌توانید هیچ‌کاری را به انتها ببرید؟ بسیاری از ما قدم‌های اولیه را برای دستیابی به هدف‌مان برمی‌داریم، ولی قبل از رسیدن به مقصد تلاش‌مان را متوقف می‌کنیم، زیرا می‌ترسیم جلوتر برویم، یا خسته شده‌ایم، یا نامنظم و غیرمتمرکز هستیم. اعتماد به نفس رفتاری یعنی نه تنها باید برای کارهای مهم برنامه بریزید و دست به عمل بزنید، بلکه آنها را دنبال هم بکنید.

همواره غرور راهی است برای جبران خودکم‌بینی. کسانی که مدام جار می‌زنند که چه قدر فوق‌العاده‌اند، در واقع نشان می‌دهند که چه قدر احساس «‌ غیرفوق‌العاده بودن ‌» می‌کنند.

اعتماد به نفس واقعی از اعتقاد به عزت نفس‌تان به وجود می‌آید و تعهد به این که هر چه را بخواهید، برای دستیابی به آن سخت تلاش خواهید کرد.

طنز ماجرا این جاست، که بنا نهادن اعتماد به نفسم روی پاسخی که جهان به اهداف و آرزوهایم می‌داد، باعث شده بود اعتماد به نفسم را به طرز اجتناب‌ناپذیری از دست بدهم! معلوم است که نمی‌توانم پاسخ جهان را تغییر دهم.

درست در زمانی که فکر می‌کنید نخواهید توانست از پس مشکلی برآید، راه‌حل پدیدار می‌شود: به شخص مناسب برمی‌خورید، یا کتاب مناسب را می‌خوانید، یا ناگهان پاسخ به شما الهام می‌شود. شواهدی پیدا کنید دال بر این که شما هدایت و مراقبت می‌شوید. به دنبال علائمی باشید که نشان دهد شما را دوست دارند.

برای موفقیت، ابتدا باید برای مدتی در انجام کاری بسیار بد باشید. باید بد باشید تا بتوانید واقعاً خوب شوید.

اعتماد به نفس واقعی ربطی به چیزهایی که در زندگی بیرونی‌تان رخ می‌دهد، ندارد. اعتماد به نفس واقعی به خاطر کارهایی که انجام می‌دهید به وجود نمی‌آید، بلکه به خاطر اعتقاد به وجود توانایی در انجام هر چه می‌خواهید در خود، به وجود می‌آید.

این حق شماست که هم‌اکنون از خود خشنود باشید. هر بار که از خود، به علت کسی که هستید و در جایی که هستید، تجلیل می‌کنید، برای برداشتن قدم بعدی در راه رشد و موفقیت، قدرت کسب می‌کنید.

یکی از علت‌هایی که تغییر دادن عادات ناسالم و رفتارهای منفی برای ما انسان‌ها مشکل است، این است که در واقع از آن رفتارها منافع زیادی عایدمان می‌شود. این منافع چیزی نیست که شما آگاهانه دنبالش باشید یا آن را بپذیرید. اما به حرف من اعتماد کنید، منافعی وجود دارد.

اعتماد به نفس واقعی همواره از درون ایجاد می‌شود، نه از بیرون. اعتماد به نفس از تعهدی که به خودتان می‌دهید ناشی می‌شود، تعهد به این که هر کاری را که در زندگی می‌خواهید و نیاز دارید، انجام دهید.