کتاب پس از جهان لرزه؛ جلد اول

«بچه جون، همهٔ کتاب‌ها جادویی هستن. فقط به این فکر کن که کتاب‌ها مردم رو وادار به انجام چه کارهایی که نمی‌کنن. مردم براساس چیزهایی که داخل کتاب‌ها خوندن به جنگ می‌رن. اون‌ها به "حقایق" باور دارن فقط به‌خاطر این‌که نوشته شدن. تصمیم می‌گیرن چه نظام سیاسی‌ای داشته باشن، به جای مکانی به مکان دیگه‌ای سفر کنن، از شغلشون دست بکشن تا به ماجراجویی‌های بزرگ برن، عشق یا نفرت بورزن. همهٔ کتاب‌ها قدرت شگرفی دارن. قدرت یعنی جادو.

«ارزش دوست‌هام بیشتر از همهٔ پول‌های دنیاست.

«ما خودمان عبارتی در معادله هستیم، یک نت از آکورد، و تقریباً به خواست خودمان است که بنای ناسازگاری یا هماهنگی می‌گذاریم.»

«قدرت‌هایت را با هم یکی کن، با روحیهٔ ذهنت...»

«تعداد دفعاتی که پدربزرگ یا مادربزرگ بعضی از بچه‌ها می‌میرن حیرت‌آوره. توی مدرسهٔ قبلیِ من یه بچهٔ بدبخت بود که هفده بار پدربزرگ و مادربزرگش رو از دست داد. یکی دیگه‌شون هر بار که موقع نگاه کردن تکالیف می‌شد یکی‌شون می‌مُرد. فکر کنید، بچه‌ها. هفده بار.»

خب، به نظر من جادو رو الکی گنده کردن. باید متوجه باشی که نمی‌تونی همیشه ـ یا حتی اغلب ـ به جادو تکیه کنی، به‌خصوص توی این دنیا. جادو هزینه داره و انجامش سخته.

«بچه جون، همهٔ کتاب‌ها جادویی هستن. فقط به این فکر کن که کتاب‌ها مردم رو وادار به انجام چه کارهایی که نمی‌کنن. مردم براساس چیزهایی که داخل کتاب‌ها خوندن به جنگ می‌رن. اون‌ها به "حقایق" باور دارن فقط به‌خاطر این‌که نوشته شدن. تصمیم می‌گیرن چه نظام سیاسی‌ای داشته باشن، به جای مکانی به مکان دیگه‌ای سفر کنن، از شغلشون دست بکشن تا به ماجراجویی‌های بزرگ برن، عشق یا نفرت بورزن. همهٔ کتاب‌ها قدرت شگرفی دارن. قدرت یعنی جادو.»

همهٔ کتاب‌ها جادویی هستن. فقط به این فکر کن که کتاب‌ها مردم رو وادار به انجام چه کارهایی که نمی‌کنن.

همهٔ کتاب‌ها جادویی هستن. فقط به این فکر کن که کتاب‌ها مردم رو وادار به انجام چه کارهایی که نمی‌کنن. مردم براساس چیزهایی که داخل کتاب‌ها خوندن به جنگ می‌رن. اون‌ها به "حقایق" باور دارن فقط به‌خاطر این‌که نوشته شدن. تصمیم می‌گیرن چه نظام سیاسی‌ای داشته باشن، به جای مکانی به مکان دیگه‌ای سفر کنن، از شغلشون دست بکشن تا به ماجراجویی‌های بزرگ برن، عشق یا نفرت بورزن. همهٔ کتاب‌ها قدرت شگرفی دارن. قدرت یعنی جادو.»

در عین حال خیلی قدیمی و خیلی جدید به نظر می‌رسید، مثل کتابی عتیقه که هیچ‌کس تا به حال آن را نخوانده باشد.

ولی این دختر باید شکست می‌خورد (وگرنه ممکن بود کله‌اش باد کند)