بریده‌هایی از کتاب کمتر کار کن

«انسان تنها حیوانی است که تا وقتی تغذیه شود، امیالش همچنان رو به افزایش است؛ تنها حیوانی که هرگز راضی نمی‌شود.

ما خیلی به کار وابسته شده‌ایم، بیش از حد به کار معتاد هستیم و باید با کمی وقت‌گذرانی، مانند نشستن در ایوان یا گپ زدن با همسایگان در زندگی خود تعادل ایجاد کنیم.

به‌راحتی می‌توان دریافت که اکثر مردم در سراسر جهان آنچه را که مؤسسهٔ استرالیا که سازمانی پژوهشی و مستقر در کانبرا ست، «زمان آلوده» می‌نامد تجربه می‌کنند. این پدیده ناشی از انجام وظایف شغلی در خارج از وقت کاری، آن‌کال بودن یا حتی اجبار به فکر کردن به مسائل کاری، آن‌هم بادقت یا حل مسائل کاری است، درحالی‌که از نظر فنی سرِ کار نیستید.

کینز پیش‌بینی کرد که تا سال ۲۰۳۰، مردم فقط پانزده ساعت در هفته کار می‌کنند و این کافی است که همه از تغذیه، لباس و مسکن بی‌نیاز باشند. کینز نوشت: «برای اولین‌بار از زمان خلقت انسان با مشکل دائمی و واقعی خود مواجه خواهد شد ـ چگونگی استفاده از آزادی خود در مواجهه با نگرانی‌های اقتصادی کشنده، چگونگی استفاده از اوقات فراغت، و اینکه علم یا بهرهٔ مرکب، کدام‌یک پیروز خواهند بود.»

روی بازوهای چهل‌ودو زوج متأهل بین بیست‌ودو تا هفتادوهفت‌ساله، زخم‌های تاول‌زدهٔ کوچکی ایجاد کردند (می‌دانم. من هم از چیزی که مردم برای دستیابی به دانش علمی مایل به انجامش هستند، تعجب کردم). معلوم شد زوج‌هایی که اعتراف کردند در زندگی مشترکشان مشکلاتی وجود دارد، نسبت به کسانی که همسرانی حامی داشتند، تقریباً دوبرابر بیشتر طول کشید تا بهبود یابند. به‌عبارت‌دیگر، بخشی از یک ازدواج سالم یا مشارکت می‌تواند به بدن شما کمک کند تا بهبود یابد. این پدیده در بسیاری از مطالعات سراسر جهان موردتوجه قرار گرفته است. داشتن رابطهٔ اجتماعی (به شرط اینکه خصمانه نباشد) می‌تواند باعث کاهش درد و تقویت سیستم ایمنی بدن شود.

هدف از اوقات فراغت این نیست که در شغل خود بهتر عمل کنید، بلکه این امکان را برای شما فراهم می‌کند که از زندگی‌ای که برای رسیدن به آن سخت کار می‌کنید لذت ببرید.

تونی کراب، روان‌شناس تجارت گفت: «شرکت‌ها اکنون برای کار در کارخانه‌ها به کارگران شیفتی نیاز دارند و ساعت، هماهنگی گروه‌ها را برای گرداندنِ چرخ صنعت زمان‌بندی می‌کند. زمان آن‌قدر ارزشمند شده است که بسیاری از صاحبان بی‌وجدان مشاغل ساعت‌های خود را در طول روز طوری تنظیم می‌کنند که ساعات بیشتری را از کارگرانِ از همه‌جا بی‌خبر خود کار بکشند.»

ما اکنون کار خود را با خود به خانه می‌آوریم و ساعت نه شب به ایمیل‌ها پاسخ می‌دهیم. و وقتی برای شام بیرون هستیم به تلفن‌ها جواب می‌دهیم. به همین دلیل من دیگر وقتی برای نوارهای داستانی و کلاس‌های رقص ندارم. ولی این مشکل در هر دو سمت وجود دارد؛ ما هنگام کار، فعالیت‌های غیرکاری زیادی نیز انجام می‌دهیم. بلیت هواپیما رزرو می‌کنیم و کفش جدید سفارش می‌دهیم و جایی را برای شام رزرو می‌کنیم و یادداشت‌هایی را برای اقوام خود ارسال می‌کنیم. اگر هر روز چند ساعت برای خرید آنلاین وقت صرف می‌کنید، آیا کارشناسان آمار باید آن زمان را از کل ساعات کاری‌تان کم کنند، و سپس زمانی را که برای نوشتن یادداشت برای همکارتان هنگام خوردن شام صرف کرده‌اید، به ساعات کاری‌تان اضافه کنند؟

تحقیقات رولان پائولسن در دانشگاه لوند نشان داد که کارمندان حدود نیمی از روز کاری خود را صرف «استفاده از فضای مجازی» می‌کنند، یا مشغول فعالیت‌های غیرکاری هستند که مربوط به مسئولیت‌های اصلی شغلی آنها نیست. بیش از نیمی از کل خریدهای آنلاین بین ساعت نه صبح و پنج بعدازظهر انجام می‌شود و تقریباً دوسوم از ترافیک سایت‌های پورن در طول ساعات کاری اتفاق می‌افتد. معدود مشاغلی هستند که واقعاً مرتبط باشند با تماشای فیلم‌های مستهجن، بنابراین فکر می‌کنم به‌راحتی می‌توان آن را در زمرهٔ «فعالیت‌های غیرکاری» قرار داد.

نمی‌توان آن را از طریق ساعات طولانی کار یا دوزهای زیاد کافئین یا تجهیزات ویژهٔ کامپیوتری افزایش داد. خلاقیت نمی‌تواند نهادینه شود. بیشتروقت‌ها، نوآوری‌های جدید به‌منظور حل مشکلات ایجاد می‌شوند، نه به این دلیل که کسی زمانی را برای «خلاق بودن» کنار گذاشته است. نکتهٔ اصلی ایجاد محیطی است که در آن مغز با بیشترین احتمال به خلاقیت خود دسترسی پیدا کند.

اسطورهٔ «انسان خودساخته» به یک هدف مهم سرمایه‌داری خدمت کرده است: به افراد قدرتمند این امکان را داد تا روایتی را که به کارگران انگیزه می‌داد کنترل کنند.

هر روز بخشی از وقت خود را به این اختصاص دهید که هیچ کار بهره‌وری انجام ندهید. بدون مقصد معلوم و بدون نگرانی از تعداد قدم‌هایی که برمی‌دارید پیاده‌روی کنید. بیرون بروید. پیاده‌روی گروهی در طبیعت استرس و علائم افسردگی را کاهش می‌دهد، بنابراین در پارک قدم بزنید.

هرچه بیشتر دربارهٔ مغز بدانیم، بیشتر درک می‌کنیم که سرعت کندتر می‌تواند سودمند باشد. ‫برای مثال اغلب به ما گفته می‌شود «آرام نفس بکشید» تا آرام شوید، اما کند شدن تنفس فقط عضلات را شل نمی‌کند ـ بلکه می‌تواند بر مغز تأثیر بگذارد. تنفس منسجم، روشی است که به افراد آموزش می‌دهد چگونه سرعت تنفس خود را به شش تنفس (یا کمتر) در دقیقه کاهش دهند. به‌نظر می‌رسد تنفس کندتر می‌تواند دایرهٔ توجه شما، تصمیم‌گیری و عملکرد شناختی‌تان را بهبود بخشد. ‫اما سرعت دستگاه‌ها به‌سرعت باعث تغییر درک ما از زمان در جهان غیردیجیتالی شد. مثلاً پس از ارسال پیام بعد از چه مدت منتظر ماندن برای دریافت پاسخ، بی‌تاب می‌شوید؟ دربارهٔ یک ایمیل چطور؟ ارتباطات تجاری به‌صورت نمایی سرعت گرفتند و گرچه مزایای زیادی همراه داشت، اما انتظارات اجتماعی ما را نیز تغییر داد.