انسانها ذاتا تجاوزکار نیستند، ما ذاتا مسالمتجو هستیم. باور کردنش گاهی سخت است. وقتی عصبانی یا ناراحت هستیم، ذهن تربیت نشدهٔ ما پرخاشگر میشود و ما طبق عادت به دیگران حمله میکنیم. خیال میکنیم که با واکنش پرخاشگرانه در قبال موضوع هیجان خود، درد و رنجمان را برطرف میکنیم. در سراسر تاریخ همواره از این نگرش استفاده کردهایم. حمله کردن به هنگام رنج بردن عملا یک طریقه استمرار بدبختیهاست.