کتاب شرح دلبری

صبحگاه جمعه، ۱۳ دی ماه ۱۳۹۸، یکی از تلخ‌ترین اخبار حافظه تاریخی امت اسلامی مخابره شد؛ خبر کوتاه بود و اثرگذار: حاج قاسم پر کشید!

«هر چیز که در جستن آنی، آنی!»

متأسفانه بعضی از ما، علی‌رغم دغدغه‌های مقدس و نیت‌های پاکی که در تحقق اهداف اسلام عزیز داریم، از ضرورت کار بر روی اعتقادات غفلت کرده و حتی کار بر روی اعتقادات و باورهای بنیادین را نفی می‌کنیم؛ ما باید در این زمینه دقت کافی داشته باشیم که هرچند سخن‌گفتن از مزایا و محاسن دین‌داری در علاقه‌مندشدن افراد به دین و دیانت اثرگذار است اما: اولاً کار بر باورهای بنیادین نافی کارهای فرهنگی دیگر نبوده و می‌تواند با آن‌ها و در موازات آن‌ها انجام شود.

ثانیاً تا یک‌بار برای همیشه نگرش‌های بنیادین خود را اصلاح نکنیم، نمی‌توانیم از خطر سقوط اعتقادی در امان بمانیم. ثالثاً مخاطبان نخبه، با ذهن‌های خلّاق و آکنده از سوال، هرگز جواب‌های خطابی و فانتزی را قانع‌کنندهٔ جان پرتکاپوی خود نمی‌بینند و با تمام وجود به‌دنبال سخنی از جنس برهان هستند؛ ممکن است اشتباه اکتفاء به بیان کارکردهای دین به جای بحث اساسی و استدلالی بر سر عقاید و معارف دینی، ناشی از عدم مواجه با این قشر از مخاطبان باشد.

صبحگاه جمعه، ۱۳ دی ماه ۱۳۹۸، یکی از تلخ‌ترین اخبار حافظه تاریخی امت اسلامی مخابره شد؛ خبر کوتاه بود و اثرگذار: حاج قاسم پر کشید! داغ شهادت سردار پرافتخار جهان اسلام، نه تنها ملت ایران اسلامی که تمام مستضعفین و حق طلبان جهان را تحت تأثیر خود قرار داد؛ حاج قاسم، مرد پرواز بود و از همین رو بیش از آن‌که اهل زمین باشد، بر آسمان‌های همیشه یکرنگ حکومت می‌کرد، و چنین بود که دلبستگان آسمان، در غم او بارانی شدند و آسمان بیش از همیشه طوفان خشم و انتقام آغاز کرد.

(۱) اعتقاد صحیح، قدم اول برای حرکت اگر فهمیدیم تمام حقیقت انسان «تن» او نیست، بلکه «من» فراتر از تن بوده و این بدن خاکی تنها جزئی از حقیقت ما را تشکیل می‌دهد، باید خیلی زود بفهمیم که: «چاره‌ای جز این وجود ندارد که از حصار تن بیرون آییم و حقیقت خود را بدون هیچ مزاحمی ادراک نماییم». به عبارت دیگر، فهم «فراتربودن انسان از بدن» آتش شوق و طلب خروج از مادّیت و جسمانیت را در ما روشن می کند و درست در این نقطهٔ حساس است که باید به دنبال راهکاری برای فرونشاندن این آتش باشیم.

اما گاهی شخصی را می‌شناسیم و می‌خواهیم عاشق او شویم. در اینجا باید تلاش کنیم با او سنخیت و یکرنگی پیدا کنیم. برای یکرنگ‌شدن با او، باید آن‌چنان‌که او دوست دارد باشیم؛ اگر همنوع ماست، مانند او بشویم، مانند او بیندیشیم و مانند او رفتار کنیم؛ همچون او بنشینیم و همچون او بخوریم و بپوشیم و چون او بخندیم و بگرییم؛ این کار شدنی نیست مگر آنکه بر آن شخص تمرکز کنیم و دائم به یاد او باشیم تا لحظه‌به‌لحظه به او شبیه‌تر شویم و قلب و روحمان به او نزدیک و نزدیک‌تر شود، تا جایی که از این یکرنگی و تناسب، عشق زاییده شود.

مسیر انسان از حضیض عالم خاک تا اوج قرب خداوند متعال، راه پر پیچ و خمی است که تا نقشهٔ آن را در دست نداشته باشیم، نباید امیدی به رسیدن به مقصد داشته باشیم. اگر مسافر بدون چراغ و نور مسیر خود را پیدا نمی‌کند، سالک مسیر قرب الهی نیز بدون اعتقاد درست، سیر صحیحی نخواهد داشت. اعتقادات هر انسان، مسیر و هدف او، و شیوه طی‌کردن مسیر و رسیدن به هدف را مشخص می‌کند. اگر اهدافی که انسان‌ها در زندگی خود انتخاب می‌کنند و بر اساس آن تمام سبک زندگی خود را تغییر می‌دهند، تماماً برخاسته از اعتقاداتشان نباشد، حداقل باید بپذیریم که این اهداف، تا حدّ بسیار بسیار زیادی منبعث از اعتقادات و نگرش‌های بنیادین آن‌ها است و به همین دلیل است که خداوند متعال به پیامبر برگزیدهٔ خود می‌فرماید: (فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ اللَّهُ)(بدان که خدایی جز الله نیست!).

اعتقاد به توحید اولین قدم برای موحّد شدن است و اعتقاد به اولیاء الهی اولین گام در جهت اهل ولایت گشتن. حاج قاسم که فرزند برومند و تربیت‌شدهٔ مکتب اسلام است، خوب می‌داند که شروع هر حرکتی مبتنی بر بینش صحیح است و درست به همین دلیل، نامهٔ جهانی خود را با شهادت به صحیح‌ترین عقاید آغاز می‌کند و چه خوش به ما یادآور می‌شود که اگر بر اعتقاداتمان باور داریم، نباید از ابراز آن إبایی داشته باشیم! «اشهد أن لا اله الّا الله و اشهد أنّ محمداً رسول‌الله و اشهد أنّ امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب و اولاده المعصومین اثنی عشر ائمتنا و معصومیننا حجج‌الله. شهادت می‌دهم که قیامت حق است. قرآن حق است. بهشت و جهنّم حق است. سوال و جواب حق است. معاد، عدل، امامت، نبوّت حق است».

«در یک جلسهٔ دوسه نفری که خدمت آیة‌الله‌العظمی آقای بهجت بودیم یه کسی انتقاد گونه‌ای را خواستند به رهبری خدمت آقای بهجت بازگو کنند. آقای بهجت به یک نگاه تندی به ایشان فرمودند: شما بهتر از ایشان سراغ دارید. من که بهتر از ایشان سراغ ندارم!»

«خدایا! به عفو تو امید دارم، ای خدای عزیز و ای خالق حکیم بی‌همتا! دستم خالی است و کوله پشتی سفرم خالی، من بدون برگ و توشه‌ای به امید ضیافتِ عفو و کرم تو می‌آیم. من توشه‌ای برنگرفته‌ام؛ چون فقیر [را] در نزد کریم چه حاجتی است به توشه و برگ؟!

(فَأَقِمْ وَجْهَک لِلدِّینِ حَنیفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیها لا تَبْدیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِک الدِّینُ الْقَیمُ وَ لکنَّ أَکثَرَ النَّاسِ لا یعْلَمُون) نکتهٔ سوم تمام نزاعات سیاسی و جناحی، که عمدتاً منجر به تضعیف نظام اسلامی در کشور می‌شود و یا لااقل مردم را نسبت به اصل نظام و انقلاب (در بسیاری از موارد) بدبین می‌کند، بر سر این است که جریانات مختلف در کشور، خداوند متعال را به‌عنوان اصل قرار نداده‌اند. اگر فهمیدیم باید رنگ الهی جایگزین تمام رنگ‌ها شود، آن‌وقت خواهیم دانست که مسیر روشن و هموار بوده و البته خداوند هم در این صورت نصرت و هدایت خود را بر سر ما فروخواهد ریخت.

مظلومیت آقا به این است که مسئولین شرایط را به‌گونه‌ای رقم زده‌اند که آن جوان از همه‌جابی‌خبر، زیبایی‌های اسلام، پویایی تشیّع و حکیمانه‌بودن ولایت فقیه را درک نکرده است.

اگر فهمیدیم تمام حقیقت انسان «تن» او نیست، بلکه «من» فراتر از تن بوده و این بدن خاکی تنها جزئی از حقیقت ما را تشکیل می‌دهد، باید خیلی زود بفهمیم که: «چاره‌ای جز این وجود ندارد که از حصار تن بیرون آییم و حقیقت خود را بدون هیچ مزاحمی ادراک نماییم».

مظلومیت آقا به این است که در تمام این سی سال زعامت ایشان، مسئولین درجه یک کشور، در جهت خلاف ریل‌گذاری ایشان حرکت نمودند، و برخی فعالان فرهنگی و دغدغه‌مندان، به جای کار مهم و زیربنایی تربیت نیروی جوان مؤمن حزب اللهی و کادرسازی برای دولت اسلامی، فعالیت‌های خود را تنهاوتنها در کف خیابان و با شعار علیه این و آن خلاصه کردند.

عشق به خدا یعنی عشق به بی‌رنگی و بی‌قیدی و بیرون‌آمدن از هر تعلقی؛ بالاترین و شیرین‌ترین لذت برای انسان نیز بیرون‌آمدن از همهٔ محدودیت‌ها و تعلق‌ها و غرق‌شدن در دریای تجرد و بی‌قیدی است.

فقیه و عارف واصل، مرحوم علامه آیةالله حسینی طهرانی(رض)می‌فرمودند: «امروز عَلَم اسلام در دست حضرت آیت‌ﷲ خامنه‌ای است و تعظیم ایشان، تعظیم اسلام و تضعیف ایشان، تضعیف اسلام است و هر سخن و عملی که منجر به تضعیف ایشان شود، حرام مسلّم و معصیت کبیره است و گناهی است که بخشوده نمی‌شود».

محبت همواره از لذت می‌جوشد و به همین دلیل، به‌حسب انواع گوناگون لذت، انواعی از محبت وجود دارد.

وقتی انسان عاشق موجودی دارای عقل و شعور و عاطفه می‌شود، عشقش او را متحول کرده و گاه از خواب‌وخوراک می‌اندازد. عشق گاه سال‌ها عاشق را در آتش فراق می‌سوزاند و در فشاری شدید قرار می‌دهد تا درنهایت، عاشق دل‌سوخته در این راه جان می‌بازد.

مظلومیت آقا تنها به این نیست که فلان جوان در فلان دانشگاه به ایشان توهین می‌کند؛ مظلومیت آقا به این است که مسئولین شرایط را به‌گونه‌ای رقم زده‌اند که آن جوان از همه‌جابی‌خبر، زیبایی‌های اسلام، پویایی تشیّع و حکیمانه‌بودن ولایت فقیه را درک نکرده است.

خداوند برترین موجود عالم هستی است؛ به بیان دقیق‌تر، اصلاً در مقابل او، موجودی نیست که بتوان خداوند را با او مقایسه کرد، خداوند یکپارچه نور است و در این عالم، هرجا خبری از نور باشد، جلوه و تجلّی نور الهی است.

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک چند روزی قفسی ساخته‌اند از بدنم

خداوندا! تو را شکرگزارم که پس از عبد صالحت خمینی عزیز، مرا در مسیر عبد صالح دیگری که مظلومیتش اعظم است بر صالحیتش، مردی که حکیم امروز اسلام و تشیّع و ایران و جهان سیاسی اسلام است، خامنه‌ای عزیز که جانم فدایِ جان او باد قرار دادی.