اَلن رنه، برندهٔ جایزهٔ «استثنایی» هیئت داوران در کن امسال، براساس رمانی از کریستیان گایی کمدی زنده، عجیب و شادی ساخته است.
و اگر او در هشتاد و هفتمین بهار زندگیاش همچنان احساس کند «علفی وحشی» است که بیخودوبیجهت در دل سینمای فرانسه رشد کرده، آن وقت چه؟ کارگردانِ تصنیف را بلدیم کم مصاحبه میکند. با دیدنش که وارد سالن انتظار هتل کلاریج در پاریس میشود احساس خاص بودن میکنیم. خوشرو، دوستداشتنی و آرام، انگار آسوده از اینکه هجدهمین فیلمش جایزهٔ «استثنایی» هیئت داوران را در جشنوارهٔ کن به دست آورده. تمایزی خاص برای کارگردانی که خودش هم خاص است.
چرا رمانی از کریستیان گایی را برای اقتباس کردن برگزیدید؟