کتاب ذن و هنر شاد زیستن

بر اساس قانون علت و معلول در طبیعت، "واکنش جدید"،"نتایج جدید" به همراه خواهد داشت،

یکی از دلایلی که گاهی شرایط زندگی شما به‌نحو دردآور و خراب درمی‌آید این است که: "جهان هستی همیشه به نقطه‌ضعف شما یورش می‌برد. این همان نقطه‌ای است که نیاز به قوت گرفتن و تقویت شدن دارد."

هرگز نگو نمی‌توانم. برای تو که بی‌نهایت هستی، حتی زمان و فضا، در قیاس با طبیعت و طینت تو هیچ‌اند. تو هر کاری را می‌توانی انجام دهی. ــ سوامی ویوکاناندا

قتی می‌پذیرید که هرآن‌چه اتفاق افتاده است بهترین اتفاق بوده است، از قضاوت و مقایسه و مشاجره از یک بازیِ بی‌پایان و کسالت‌آورِ ارزش‌گذاری خارج می‌شوید و شادمانی بر شما عارض خواهد شد.

همان‌گونه که استاد ذن، دوگِن، به ما یاد می‌دهد: به حقیقت رسیدن همانا صمیمی شدن و یگانه گشتن با همهٔ مخلوقات است.

پیش رفتن معجزهْ پرواز کردنِ شما نیست، روی آب راه رفتن هم نیست، بلکه در طریقت درست بر روی زمین حرکت کردن است (ضرب‌المثلی چینی)

قریب به ۲۴۰۰ سالِ پیش، طبیبِ یونانی با نام بقراط، کسی‌که به‌عنوان پدر علم طب می‌شناسیمش، به شاگردانش گفت که احساسات منفی مسبب بیماری‌ها هستند و تمایلات مثبت و حال و احساس نیکو عامل مهمی در بهبودیِ جسم محسوب می‌شود.

همه‌چیز همان‌گونه که باید باشد رخ می‌دهد.

آنانی که دیدگاه محدود دارند و موتاه بینن سرشار از تشویش‌اند. مردد و دودل‌اند، هرچه بیشتر با شتاب عمل کنند، آهسته تر پیش می‌روند.

جهان هستی آن‌چه را ما بر اساس قابلیت‌های آن نیاز داریم برای‌مان فراهم می‌آورد. تو خود کهکشان هستی و یک‌بخش از آن.

راهی که باید برای درک حقیقت جهان هستی بپیمایید این است: «هر چه برایم رخ بدهد فقط به‌وقوع پیوسته تا مرا به منفعت و سودی برساند و این فایده به بیشترین و بالاترین مقدار ممکن برای من حاصل می‌شود.»

"ذن" واژه‌ای ژاپنی است که در سانسکریت به‌معنای "تفکر و تعمق"آمده است. ذن یک اکتشاف و سفرِ درونی است. مسیری که طریقت ذن معرفی می‌کند راهی است از "خودت به خودت" که در آن تعلق و وابستگی به هیچ مذهبی وجود ندارد. ذن هیچ سنت خاصی را به شما دیکته نمی‌کند، بلکه به شما می‌آموزد که چگونه نیروی نهفته در "حال" و "اکنون" را شناسایی کنید.

هرگاه حق انتخاب داری، شاد بودن را انتخاب کنید. این شادی ازروی بی‌فکری و بوالهوسانه نیست، بلکه یک شادیِ حساب‌شده است؛ به‌دلیل این‌که بر مبنای دانش و آگاهی استوار است، که می‌گوید: آن زمان که شاد هستی، برایت برکات و منافع به‌همراه می‌آورد و سود عظیمی نصیب تو می‌شود.

ما هیچ‌کاره‌ایم، پذیرا باش!»

در آموزه‌های بودا آمده است که برای آنانی که در جمع افراد نادان هستند رنج بی‌پایانی نهفته است و آنانی که با افراد خردمند مصاحبت می‌کنند لذت و شادکامی را تجربه می‌کنند.

آگاه باش همه‌چیز همانند این است: یک وهم. تصویر قلعه‌ای که در توده‌های ابر به‌وجود آمده است. هیچ‌چیز آن‌چنان‌که می‌نماید نیست. ــ بودا

"جهان هستی همیشه به نقطه‌ضعف شما یورش می‌برد. این همان نقطه‌ای است که نیاز به قوت گرفتن و تقویت شدن دارد."

"ذن" واژه‌ای ژاپنی است که در سانسکریت به‌معنای "تفکر و تعمق"آمده است.

ویلیام شکسپیر خردمندانه می‌گوید: «چیزی به‌نام خوبی و بدی نیست، بلکه تفکر ماست که آن‌ها را می‌سازد.»

رویارویی با ضربه و صدمة روحی آن‌گاه که در میانهٔ فعالیت آرام هستی، این همان جوهرهٔ طبیعت است. آن‌گاه که در قلب سختی‌ها می‌توانی شادباشی، همان موقعی است که نیروی حقیقی و نهفتهٔ ذهن را درک می‌کنی. ــ هوائچو دائورن

تعمداً به وقایعی درگذشته بیندیشید که شما را شاد می‌کنند، نه آن‌هایی که به شما آسیب می‌زنند.

  آیا این را درست می‌پندارم که همهٔ رخدادهایی که بر من نازل شده قطعاً بهترین اتفاق‌هایی بوده‌اند که می‌توانسته‌اند رخ دهند؟

همهٔ پیشامدهای به‌وقوع‌پیوسته در زندگیِ من بهترین چیزهای ممکنه بوده‌اند که می‌توانسته‌اند رخ دهند.

ذن یک اکتشاف و سفرِ درونی است. مسیری که طریقت ذن معرفی می‌کند راهی است از "خودت به خودت"

به حقیقت رسیدن همانا صمیمی شدن و یگانه گشتن با همهٔ مخلوقات است

دوباره باید یادآوری کنم که تمام آن‌چه زندگی برای من به‌نمایش می‌گذارد اساساً دو وجه را دارد: ما هم می‌توانیم تحت عنوان برای من خوب شد بنگریم یا برچسب برای من بد شد به آن بزنیم.

تو پای به راه درنه و هیچ مپرس، خود راه بگویدت که چون باید رفت (عطار، مختارنامه، باب هجدهم).

ما خالق همة لحظات بعدی هستیم ‫آنچه هستیم نتیجه چیزی است که به آن می‌اندیشیده‌ایم. ‫در واقع تفکر ماست که تکوین و نمود پیدا کرده است.

"هنری فورد"۴۶ که زمانی گفته است: «شما چه باور داشته باشید که می‌توانید و چه باور داشته باشید که نمی‌توانید، در هر دو صورت درست فکر می‌کنید!»۴۷

نقل است که دو راهب نشسته و به پرچمی ساده نگاه می‌کردند. اولی دریافت که پرچم به جنبش درآمده است. راهب دیگر با نظر او موافق نبود. او می‌گفت این باد است که به جنبش و حرکت درآمده است. ششمین مرشدِ بزرگِ ذن از آن‌جا می‌گذشت و شاهد نزاع و مجادلهٔ آن دو بود. او گفت: «نه باد و نه پرچم بلکه این ذهن است که به جنبش و تکاپو افتاده و به خروش آمده است.» سبب و نتیجه بدترین دشمنِ تو نمی‌تواند به‌اندازهٔ افکار لجام‌گسیختهٔ تو به تو لطمه بزند؛ اما وقتی این را فهمیدی، درخواهی یافت که هیچ‌کس هم کمک زیادی نمی‌تواند بکند. ــ دماپادا