کتاب تلخ کام

«ما آدمها زائیده می‌شویم، زجر می‌کشیم، و می‌میریم.»

ما آدمها زاییده می‌شویم، زجر می‌کشیم، و می‌میریم.

نهایت خوشبختی یک انسان مرگ خوبه.

«یادم میاد که به من گفت با شادی و خوشی و مهر زندگی کن، هم‌میهن.»

می‌گویم: «فرمودید کتیبه کتاب آقای هاشم رضی.» «بله، کتیبه کتاب دین قدیم ایرانی.» «که اسم کتاب هم جالبه، چون یعنی قدیم و حالا دیگه نیست. مال قدیمه.» «به هر حال کار خوبی‌یه. و در کتیبه که از بخش یسنای اوستاست، می‌گوید: راه یکی است و آن راستی است دیگر ره‌ها همه بیراهه است» «خیلی خوبه.»

«و در پائین کتیبه هم، از همان یسنای اوستا آورده: با گوشهایتان سخنان را بشنوید با اندیشه روشن در آن بنگرید راه خود را برگزینید و بروید» «این هم خوبه. انگار تز اصلی اندیشه نیک ــ گفتار نیک و کردار نیک خودتان است.» «خودمان است، آقای آریان.» «البته اگر این سه دستور در جامعه انجام شود، دیگر چه کسی فکر بد می‌کند، یا حرف بد می‌زند، یا کار بد می‌کند؟ جامعه پاک و بی‌آلایش. فکر نکنم این راه زندگی حتی امروز در سوئیس هم کامل اجرا شود.»