تحریمها مرگ تدریجی بود که لحظهلحظه سپری میکردیم.
تحریمها فقط سلاحی نبود که به ما گرسنگی میداد، بلکه به طور عمده به شیوهٔ زندگی ما پایان میداد و معنای زندگی را ویران میکرد. تحریم امید را از چنگمان میربود و امید که محو شود، زندگی بدل میشود به روزمرگی صرف که در آن از روز فلاکتباری به روز فلاکتبارتری میرویم