ما فکر نمیکنیم. منظورم این است که به چیزهایی که واقعاً اهمیت دارند فکر نمیکنیم؛ به مسئله خوشبختیمان فکر نمیکنیم، به جهتی که در آن پیش میرویم، به چیزهایی که زندگی به ما میدهد، به سهمی که عقل در تعیین کارهایمان دارد (یا ندارد) و به رابطه میان اصولمان و رفتارهایمان فکر نمیکنیم.