روزی به شعرهای من ایمان میآوری
آن روز گریههای فراوان میآوری
آغاز میکنم دل خود را به نام تو
تو میرسی و نقطهٔ پایان میآوری
مثل همیشه گریهٔ پیدا میآورم
مثل همیشه خندهٔ پنهان میآوری
لبتشنه تا همیشه بیابان؟ نمیشود
من خواب دیدهام که تو باران میآوری
لبخند میزنی، نفسم تازه میشود
یک شاخه گل برای زمستان میآوری