کتاب حکایت روزگار

«آمنه» می‌فهمد که پول و قدرت احرازشده اگر تنها در خدمت «او» قرار گیرد در معرض خطر است و «آقا» این نکته را نمی‌فهمید

من اخلاق را در آگاهی، روشن‌بینی، دانایی و عقل سلیم می‌بینم که نتیجه‌اش درست زندگی کردن است.

کلام میانجی دقیق و قابل اعتمادی نیست، نمی‌تواند به‌درستی امانتداری کند. گاه سر آدمی را به باد می‌دهد، بی‌آنکه به‌تمامی ادای مقصود کرده باشد.

«در طبیعت، فقط انسان است که می‌تواند خود را جز آنچه هست جلوه دهد، بقیه موجودات از این کار عاجزند و توجه به این امر سودمندترین درک آدمی است.»