کتاب خلق شادی با هنر ژاپنی

تراژدی زمانی اتفاق می‌افتد که شما کل زندگی‌تان را بدون چیزی که برای‌تان شادی‌آور باشد، ادامه دهید

قانون سفت‌وسختی وجود ندارد، بنابراین امتحان کنید ببینید چه روشِ نگهداری‌ای برای شما شادی‌آور است. چون فقط همین موضوع اهمیت دارد: فقط حس شادی شما. ببینید چه روشی برای شما جواب می‌دهد، انگار دارید با وسایل و خانه‌تان صحبت می‌کنید. تأثیری که از این گفت‌وگو می‌گیرید، روش درست را به شما می‌گوید. حال که نحوهٔ انتخابِ چیزهای شادی‌آور را یاد گرفته‌اید، به حس درون‌تان باور داشته باشید. معیارِ شادی هرگز دروغ نمی‌گوید.

اگر مطمئنید چیزی برای شما هیجان به ارمغان می‌آورد، آن‌را نگه دارید، مهم نیست دیگران چه می‌گویند. حتی اگر خوب نباشد، مهم نیست چقدر مهم باشد، وقتی با احترام و مراقبت از آن استفاده می‌کنید، آن‌را به چیزی باارزش تبدیل می‌کنید.

مرتب‌کردن کنشی است که شما را در مقابل خودتان قرار می‌دهد؛ تمیزکردن کنشی است که شما را در مقابل طبیعت قرار می‌دهد.

با تمیزکردن می‌توانیم ذهن‌مان را خالی کنیم، درحالی‌که دست‌مان هم دارد حرکت می‌کند، ولی مرتب‌کردن به فکر نیاز دارد: دربارهٔ این‌که چه‌چیزی را دور بیندازیم، چه‌چیزی را نگه داریم و کجا نگه داریم. می‌توان گفت مرتب‌کردن ذهن را منظم می‌کند، ولی تمیزکردن ذهن را پاک‌سازی می‌کند.

«بسیار مهم است خانه‌تان را با چیزهایی که دوست دارید زیبا کنید و نه این‌که این‌قدر آن را خالی کنید که دیگر چیزی شادی‌آوربرای‌تان نداشته باشد.»

وقتی چیزهایی که دوست دارید می‌پوشید و اتاق‌تان هم پر از چیزهای دوست‌داشتنی باشد، خانه‌تان بهشت شخصیِ شما می‌شود.

کسانی که در مرتب‌کردن بد نیستند، این کار را به‌روشِ خودشان انجام می‌دهند و بدون مشکلی می‌توانند ادامه دهند. ازآن‌جایی‌که سخت تلاش می‌کنند، به‌نظر می‌رسد اگر تلاش‌شان را مؤثرتر نکنند، وقت‌شان تلف شده است. اگرچه مکان‌هایی را برای نگهداریِ وسایل‌شان مشخص کرده‌اند، هنوز چیزهای زیادی دارند که شادی‌آور نیستند و روش‌های نگهداری‌شان پیچیده است؛ زیرا وسایلی از یک نوع در سرتاسرِ خانه پخش‌اند. در تدریسم اصول را به‌شان یاد می‌دهم.

فراموش نکنید چیزی را انتخاب نمی‌کنید که باید دور بیندازید، بلکه چیزی را انتخاب می‌کنید که می‌خواهید نگه دارید. تنها چیزهایی را نگه دارید که برای‌تان شادی‌آورند و چیزهایی را که این‌گونه نیستند، دور بیندازید. فراموش نکنید قبل از خداحافظی از آن‌ها تشکر کنید. اگر با حس سپاسگزاری چیزهایی را که در زندگی‌تان بوده است، دور بیندازید، قدردانیِ خود و همچنین میل به مراقبتِ بهتر از چیزهای زندگی‌تان را تقویت می‌کنید.

مرتب‌کردن به‌معنای تعیینِ آن‌چه باید نگه داریم و آن‌چه باید دور بیندازیم نیست، بلکه فرصتی ارزشمند برای یادگیری است که به شما فرصتِ بازبینی و تنظیم رابطه‌تان با دارایی‌هاتان و ایجاد سبک زندگیِ شادی‌آور را می‌دهد.

آثار درست‌کردنِ فضای شخصی خودتان، صرف‌نظر از مکان و اندازه‌اش، قابل‌اندازه‌گیری نیست. داشتنِ مکانی خاص شما که سرشار از شادی باشد، مانند داشتنِ پاکتِ آب گرم در جیب در یک روز سردِ زمستانی است.

قانون کلی این است که همه‌چیز را داخل آن طوری بچینید که اگر کسی به‌طور اتفاقی درش را باز کرد، خجالت‌زده نشوید.

مرتب‌کردن ذهن را منظم می‌کند، ولی تمیزکردن ذهن را پاک‌سازی می‌کند.

متخصصان امرِ مرتب‌سازی اغلب پیشنهاد می‌کنند وسایلی را که درباره‌شان مطمئن نیستیم در جعبه‌ای جدا نگه داریم. اگر بعد از سه ماه از آن‌ها استفاده نشد، می‌توان آن‌ها را دور انداخت. این ایده‌ای عالی است و انجامش راحت به‌نظر می‌آید.

فقط وقتی همه‌چیز را طبقه‌بندی کردید می‌توانید درک درستی از تعداد اشیا داشته باشید و دسته بندی‌های مناسب را تعریف کنید.

اطراف‌مان چیزهایی نگه داریم که شادی‌آور باشند و آن‌ها را سرشار از ابراز عشق کنیم، می‌توانیم خانه‌مان را به فضایی پر از صنایع دستیِ ارزشمند و به یک موزهٔ هنری شخصی تبدیل کنیم.

‫نکتهٔ مهم در ایجاد نظم تصمیم‌گیری دربارهٔ چیزهایی که باید دور بیندازیم نیست، بلکه تصمیم‌گیری در این خصوص است که چه‌چیزی را می‌خواهید در زندگی‌تان نگه دارید.

یکی از ویژگی‌های افرادی که به‌نظر می‌رسد هیچ‌وقت از مرتب‌کردن رهایی پیدا نمی‌کنند، این است که سعی می‌کنند هرچیزی را نگه دارند، بدون این‌که از چیزی خلاص شوند. وقتی چیزها را سر جای‌شان می‌گذارید، خانه به‌ظاهر مرتب به‌نظر می‌رسد، اما اگر مکان‌های نگهداری پر از وسایلِ غیرضرروی باشد، مرتب‌کردنِ آن‌ها غیرممکن می‌شود و این کار حتماً منجر می‌شود به بازگشت به حالت بی‌نظمی.

آیا تابه‌حال در هنگام مرتب‌کردن به عکس‌های قدیمی برخورد کرده‌اید که بعداً متوجه شوید ساعت‌ها به تماشای عکس‌ها گذرانده‌اید؟ این اشتباهی بزرگ و معمول است و اهمیتِ مرتب‌کردن براساس ترتیب را نشان می‌دهد. مرتب‌کردن براساس ترتیب به شما کمک می‌کند تواناییِ خود را در تشخیص آن‌چه شادی‌آور است، بهتر کنید. لباس‌ها برای تمرینِ این مهارت بسیار خوب‌اند، درحالی‌که عکس و دیگر وسایل احساسی نمونه‌ای از چیزهایی‌اند که تا وقتی در انجام این کار خوب شوید، نباید به آن‌ها دست بزنید.

کلید موفقیت در ایجاد نظم این است که اول دورانداختن را به اتمام برسانیم. زمانی که تصمیم گرفتید چه‌چیزی را نگه دارید و چه‌چیزی را دور بیندازید، می‌توانید برنامه‌ریزی کنید وسایل‌تان را کجا نگه دارید، زیرا آن وقت است که می‌توانید دقیقاً حدس بزنید چه تعداد وسیله باید نگه داشته شود. فکرکردن دربارهٔ این‌که چیزها را کجا نگه دارید و نگرانی دراین‌خصوص که آیا می‌توانید همه‌چیز را جا بدهید، موجب می‌شود به کارِ دورانداختن بی‌توجهی کنید و هیچ‌گاه کار مرتب‌کردن تمام نمی‌شود.

وقتی چیزهایی که دوست دارید می‌پوشید و اتاق‌تان هم پر از چیزهای دوست‌داشتنی باشد، خانه‌تان بهشت شخصیِ شما می‌شود. چیزهایی را که شادی‌آورند، به‌بهانهٔ این‌که غیرقابل‌استفاده‌اند دور نیندازید. در آخر شاید به جایی برسید که همهٔ شادی‌ها را از خانه بیرون بیندازید. درعوض، خلاق باشید و راه‌هایی پیدا کنید برای استفاده از چیزهایی که ظاهراً بلااستفاده‌اند. با عکس‌هایی از موسیقی‌دان‌های موردعلاقه‌تان کمد دیواری را بپوشانید تا یک «گوشهٔ شادی‌آورِ» سفارشی ایجاد کنید. یا جلوی کشوی پلاستیکی را با کارت‌پستال‌های زیبا بپوشانید تا محتوای کشوها را پنهان کنید.

مطمئن شوید مکانی که در خانه فقط برای خودتان درست می‌کنید، فضایی شخصی برای خود شما باشد و تنها با چیزهایی که دوست دارید، پر شده باشد

اگر از فعالیت‌هایی که دیگر دنبال نمی‌کنید، وسایلی دارید که دیگر شادی‌آور نیستند، زمان آن رسیده است که آن‌ها را دور بیندازید. این‌قدر سبک می‌شوید که شگفت‌زده می‌شوید.

مسئولیت به‌هم‌ریختگی و شلوغی ۱۰۰ درصد بر عهدهٔ شخص است. چیزها به‌خودی‌خود زیاد نمی‌شوند، مگر آن‌ها را بخرید یا از کسی بگیرید. وقتی نتوانید چیزها را سر جای مشخص‌شان بگذارید، به‌هم‌ریختگی زیاد می‌شود. اگر اتاقی قبل از این‌که حتی متوجه شوید، به‌هم‌ریخته می‌شود، ۱۰۰ درصد کار خودتان است. به‌عبارتی دیگر، «مرتب‌کردن به‌معنای رویارویی با خود است».

مرتب کنید و زندگیِ عشقی‌تان را سروسامان دهید

چیزهایی که شادی‌آورند، خاطرات باارزشی را جذب می‌کنند

قفسهٔ بالای کمد برای کیف، کلاه و اشیای متفرقهٔ فصولِ کم‌کار است.

اگر بتوانید لوازم متفرقهٔ مربوط به لباس را در جعبه‌ای جدا داخلِ کشو بگذارید، کشو مرتب‌تر و تمیزتر به‌نظر می‌رسد. برای مثال، بندهای سینه‌بند، کراوات و دکمه را که نمی‌توانید دور بیندازید، می‌توانید در جعبهٔ انگشتر بگذارید.

قانون دیگر این است که وقتی فضا تقسیم‌بندی شد، باید به نحوهٔ استفادهٔ دیگران از فضای‌شان بی‌اعتنا باشیم.

«می‌خواهم طوری زندگی کنم که وسایلم رنگی از خاطره داشته باشند.»