کتاب سفرنامه‌ی باد نوشته‌ سید رضا محمدی و مهدی مظفری ساوجی است.

ر سید رضا محمدی از شاعران معاصر افغانستان است که نیاز به معرفی ندارد و در ایران از قدر و قُرب خاصی برخوردار است که این قدر و قرب را شعر و هنر او برایش به ارمغان آورده.

در این کتاب ابتندا چهار نامه‌ای که که بین نویسندگان نوشته و ارسال شده است آورده شده و پس از آن شعرهای این شاعر موفق برای خوانندگان علاقه مند به شعر معاصر آورده شده است.

خواندن کتاب سفرنامه‌ی باد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به شعر معاصر پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب سفرنامه‌ی باد

نامه‌ات را با کلماتی که ریشه در اشک و خون داشت، خواندم. غم‌انگیزتر از این نمی‌شود نوشت که تو نوشته‌ای. در شگفتم که چه‌طور کلمات تاب آورده‌اند و اجزای‌شان زیر بار آن همه درد و محنت محتوم از هم نپاشیده. لابد همان‌طور که تو تاب آورده‌ای. چه سرگذشت جانسوز و روانفرسودی را پشت سر گذاشته سرزمین تو؛ و قضا، چه سرنوشت غریب و قمردرعقربی را رقم زده، بر آن غمکده، که در محاصرهٔ جنگ‌ها و جدل‌های خونین و رقت‌بار، از روزگار اسکندر و چنگیز، تا زمانهٔ حاضر (که در کشمکش و کشاکش بازی بزرگ، میان بریتانیا و شوروی) به یک دولت حایل بدل شده و تا رسیدن به [معاهدهٔ] راولپندی و استقلال امان‌الله چه راه‌های صعب و پرتعبی را پیموده.

آشوب و شورش مجاهدین بر ضد شوروی به قیمت جان صدها هزار تن از هموطنان تو تمام شد و در میانهٔ همین بازی کثیف و نکبت‌بار بود که طالبان از میانهٔ سال‌های دههٔ هفتاد شمسی، با چنگ و دندان، کنترل اوضاع را در دست گرفتند و در واقع اوضاع را از کنترل خارج کردند؛ تا حدود سال ۱۳۸۰ که به معجزه یا شاید هم شعبدهٔ امریکا، قلع و قمع شدند و عاطل و باطل عقب نشستند. اگرچه ریشهٔ این حنظل و زقوم هرگز نخشکید و همین چند روز پیش بود که باز دسته‌گلی تازه به آب دادند و آن فاجعهٔ رقت‌بار را رقم زدند و یکصد و چهل تن را از نعمت حیات محروم کردند و عنان صبر را از کف کرزای ربودند، تا آنجا که با غیظ و غضب گفت که دیگر طالبان را «برادران ناراضی» خطاب نمی‌کند.

بریده‌هایی از کتاب سفرنامه‌ی باد