بریده‌هایی از کتاب رباعیات مهستی گنجوی

آن بت که رخش رشک گل و یاسمن است وز غمزهٔ شوخ فتنهٔ مرد و زن است دیدم به رهش ز لطف چون آب روان آن آب روان هنوز در چشم من است با خصم منت همیشه دمسازی‌هاست با ما سخنت ز روی طنازی‌هاست از عز خود و ذلت من بیش مناز کاندر پس پردهٔ فلک بازی‌هاست