بریده‌هایی از کتاب زنده باد مرگ نارنجی

مرا در کلمات جستجو نکن این قصه، بازی رنگ‌هاست. کلمه دیوار است؛ زندانی‌اش نشو تصورکن؛ اندیشه بساز کاشف حقیقت، تجسم‌گراست!

آتنه جملهٔ پندار را کامل می‌کند: «فکر می‌کردی خودم اینو می‌دونم درسته؟!» پندار چیزی نمی‌گوید و آتنه ادامه می‌دهد: «می‌دونستی بیش‌ترِ حرفای قشنگ دنیا به‌خاطر همین ناگفته می‌مونه؟! همه فکر می‌کنن بقیه خیلی چیزا رو می‌دونن اما واقعیت اینه که آدمیزاد توی خوندن احساسات بقیه در اکثر مواقع بی‌استعداده!