بریده‌هایی از کتاب کوکی

«البته یک چیزی از خودم درمی‌آوردم! قبلاً هم این کار را کرده‌ام. اغلب این کار را می‌کنم. می‌دانی، از ریسکش لذت می‌برم. داستان را بدون پایانی مشخص شروع می‌کنم و وقتی به آخرش رسیدم چیزی سرهم می‌کنم. بعضی وقت‌ها حتی بهتر از داشتن یک طرح کلی اولیه است.

همه‌چیز از یک شب زمستانی شروع شد، وقتی که اهالی شهر در مهمانخانهٔ اسب سفید جمع شده بودند، برف از سمت کوه‌ها می‌بارید و باد با بی‌قراری ناقوس‌های برج کلیسا را به حرکت وامی‌داشت. پنجره‌ها بخار گرفته بود، بخاری با درخشش می‌سوخت، پوتسی گربهٔ سیاه پیر جلوی بخاری مشغول چرت‌زدن بود و هوا پر از بوی خوش سوسیس، ترشی کلم و تنباکو بود. گرِتل دختر کوچولوی پیشخدمت، دختر مهمانخانه‌دار، با لیوان‌های دسته‌دار کف‌آلود و بشقاب‌هایی بخارآلود به این‌سو و آن‌سو می‌دوید.