بریده‌هایی از کتاب سپه‎سالار

محمدبن قاسم جواب داد: «ما نمی‌خواهیم مردم را به اسارت بگیریم، بلکه می‌خواهیم آنها را از دست ظالمان نجات دهیم و با قانونی آشنا سازیم که بنیادش بر عدل و مساوات است. سربازان شما به خیال اینکه ما به کشورشان تجاوز کرده‌ایم با ما مبارزه کردند، ولی نمی‌دانستند که نبرد ما برای کشورگشایی و قوم‌گرایی نیست. ما برتری اعراب را بر ایالت سند نمی‌خواهیم، بلکه ما انقلابی بزرگ برای آزادی همهٔ انسان‌های روی زمین می‌خواهیم، انقلابی که بتواند دست ظالم را کوتاه و سر مظلوم را در مقابل ظالم بلند کند. جنگ ما، جنگ رعیت و شاه نیست. نمی‌خواهیم تاج از سر راجهٔ سند برداریم و روی سر خودمان بگذاریم، ما می‌خواهیم ثابت کنیم که کسی حق ندارد با مالک شدن تاج‌وتخت، قانون خودش را در دنیا اجرا کند.

محمدبن قاسم جواب داد: «اگر چوب ظالم اجازه ندهد که صدای مظلوم از گلویش بیرون برود، این به این معنی نیست که امنیت برقرار شده است. قبلاً هم گفتم که ما در دنیا قانون خدا را می‌خواهیم نه قانون انسان را.»

فرق میان امیر مسلمانان و دیگر پادشاهان دیگر همین است که مسلمان چوب را علیه ظالم برای کمک به مظلوم، به‌دست می‌گیرد و پادشاهان برای برقراری سلطهٔ دائمی خود بر دیگران.

بود و نبود ستاره‌های دیگر برای ما هیچ اهمیتی ندارد، درست مانند انسان‌هایی که چندین سال بدون هدف در دنیا زندگی می‌کنند و بعد از دنیا می‌روند و نمی‌توانند هدف از زندگی و مرگ خودشان را برای اهل دنیا بیان کنند. زبیر، من واقعاً به این ستاره حسودی‌ام می‌شود. هرقدر که زندگی‌اش کوتاه است، به همان اندازه هدفش بلند و والاست. ببین، این ستاره هر روز به اهل دنیا می‌گوید برای زندگی کوتاه من تأسف نخورید، خدا مرا سفیر خورشید فروزان قرارداده و من کارم را با موفقیت انجام می‌دهم و برمی‌گردم. کاش من هم بتوانم برای طلوع آفتاب اسلام ستارهٔ صبح باشم.»

بود و نبود ستاره‌های دیگر برای ما هیچ اهمیتی ندارد، درست مانند انسان‌هایی که چندین سال بدون هدف در دنیا زندگی می‌کنند و بعد از دنیا می‌روند و نمی‌توانند هدف از زندگی و مرگ خودشان را برای اهل دنیا بیان کنند. زبیر، من واقعاً به این ستاره حسودی‌ام می‌شود. هرقدر که زندگی‌اش کوتاه است، به همان اندازه هدفش بلند و والاست. ببین، این ستاره هر روز به اهل دنیا می‌گوید برای زندگی کوتاه من تأسف نخورید، خدا مرا سفیر خورشید فروزان قرارداده و من کارم را با موفقیت انجام می‌دهم و برمی‌گردم. کاش من هم بتوانم برای طلوع آفتاب اسلام ستارهٔ صبح باشم.»

نعمت‌های خداوند برای ملت‌هایی است که هر صفحهٔ تاریخش با خون شهیدان آنها رنگین شده است.