کتاب سرش را گذاشت روی فلز سرد

آدم دلش می‌سوزه می‌بینه این جوون‌ها رو از روزگار توسری می‌خورن.

وقتی گذشته‌ها می‌ریزن سرت، مثل بهمن، تمومی ندارن. راه نفست رو می‌بندن. باید تقلا کنی تا از زیر اون بهمن بیای بیرون. می‌ترسم زمانی برسه که دیگه نتونم از زیرش بیام بیرون.