بریده‌هایی از کتاب قصه ما مثل شد (جلدهای ۶ تا ۱۰)

«من کی آمدنت را فهمیدم که رفتنت را بفهم!» *** اگر کسی بخواهد جایگاه و مقام خود را بیش از اندازه برای دیگران بزرگ و مهم نشان بدهد و بخواهد بگوید که با رفتن او همه زیان می‌بینند، این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.

حرفی زدیم و حرفی شنیدیم!» *** اگر کسی بی‌دلیل به حرف‌ها و وعده‌های انجام نشدنی دیگران دل خوش کند، این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.

«عقل که نباشد، جان در عذاب است!» *** اگر کسی در کارها و زندگی‌اش بدون بهره‌بردن از فکر و اندیشه کاری بکند و تصمیمی بگیرد و خودش را گرفتار کند، این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.

روباه تا ته چاه است کرباس خیر می‌کند!» *** اگر کسی در زمان گرفتاری از کارهای بد پشیمان شود؛ ولی هر بار قرارهای خود را فراموش کند و دوباره سراغ کارهای ناپسند برود، این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.

«گاه باشد که کودکی نادان به غلط بر هدف زند تیری!» *** اگر کسی ناخواسته و بی‌خبر کار بزرگی انجام بدهد و ادعایی بیشتر از عقل و دانش خود بکند، این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.

رمال اگر غیب می‌دانست فکری به حال خودش می‌کرد! *** اگر کسی در زندگی از حل کردن ساده‌ترین مسئله‌های خودش ناتوان باشد و با این حال بخواهد به دیگران راه نشان بدهد، این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.

برو فکر نان کن که خربزه آب است!» *** اگر کسی در زندگی کارهای بزرگ‌تر و مهم‌تر را رها کند و به کارهای کم اهمیت بپردازد، این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.

اگر لالایی بلدی، چرا خوابت نمی‌برد؟! *** اگر کسی در زندگی گرفتاری‌ها و دردسرهای خودش را فراموش کند و بی‌دلیل در زندگی دیگران دخالت کند؛ این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.

«وقتی من در حضور مردم هستم، به احترام آن‌ها با ادب می‌نشینم؛ ولی وقتی در اتاق هم تنها هستم، به احترام خودم با ادب می‌نشینم؛ پس من در تنهایی هم در برابر خودم با ادب می‌نشینم؛ چون احترام خودم را نگه می‌دارم! آیا من خودم برای خودم احترام ندارم؟» *** اگر کسی در جایی دور از چشم دیگران درباره کسی بی‌ادبی و بی‌احترامی کند، این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.

این سنگ هندی‌تر بود!» *** اگر کسی نخواهد هیچ‌گاه رفتار و گفتار خود را حتّی زمانی که نادرست بودن آن برای همه روشن باشد تغییر دهد، این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.

من همانم که بودم.» *** اگر کسی در زندگی در زمان رسیدن به جایگاه و مقامی گرفتار غرور و خودبزرگ‌بینی شود، این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.

ماست را میمون می‌خورد، تهِ کاسه را به ریش بز می‌مالید.» *** اگر کسی در زندگی کار نادرست و ناپسندی انجام دهد و برای بدنام‌کردن دیگران کمی از داشته خود را به بی‌گناهی بدهد این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.

اگر راه می‌دانی، فرسنگ چه می‌پُرسی؟!» *** اگر کسی ادعا کند دانش کاری را دارد و نداند و درباره آن سؤال کند، این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.

«دیدید چه شد؟ برنده پشیمان، گذارنده پشیمان!» *** اگر کسی در برابر کاری قرار بگیرد که انجام‌دادن یا انجام‌ندادن آن هیچ سود و زیانی برایش نداشته باشد این ضرب‌المثل حکایت حال او می‌شود.