کتاب او و او

می‌دونین این روزا واسه بردن جایزهٔ اسکار چی‌کار باید کرد؟ اینکه قهرمان دست یا پاشو ازدست‌بده یا پدر و مادرشو، اگه هر چار تاشو باهم ازدست‌بده که چه بهتر. بدبختی، فلاکت و پستی اون‌قدری باشه که اشک شما رو دربیاره و تحسینش کنین، ولی به خندوندن و خیالبافی توجهی نمی‌شه. حالم از این برتری فرهنگی افسردگی به هم می‌خوره.

تعریف کردن زندگی واسه یه غریبه بدون ترس از قضاوت شدن خوشاینده.

من خیلی خرافاتی‌ام و از چیزی که قبلاً مال یکی دیگه بوده استفاده نمی‌کنم. باید بدونم اون آدم خوشبخت بوده یا نه. مسخره‌م نکنین، ولی من به خاطرهٔ اشیاء اعتقاد دارم. اونا موج خوب یا بد منتشر می‌کنن.

روزی در نظریه زندگی خواهم کرد، زیرا آنجا همه‌چیز به‌خوبی پیش می‌رود...

- شما بچه دارین؟ - نه. - پس صبر کنین تا مادر بشین، به بچه‌هاتون از زاویهٔ دیگه‌ای نگاه می‌کنین و نگاه‌تون به مادرتون کاملاً عوض می‌شه.

غیرممکن بودن دیدار و لمس کردن باعث شده بود عرصهٔ خیال جدی‌تر بشه

«اینجا خوشبختی؟» - آره، یعنی این‌طور فکر می‌کنم. - فکر می‌کنی؟ - کی می‌تونه مطمئن باشه که خوشبخته؟

چرا شخصیت‌های رمان‌ها از ما جسارت بیشتری دارند؟ چرا آن‌همه جرئت دارند و جرئت ما آن‌قدر کم است؟ آیا به‌خاطر آزادی‌شان یا همان منبع تحقق خواسته‌هایشان است؟

این‌طور فکر نکن. من شبا خوشحالم. وقتی به شخصیتام ملحق می‌شم، اون‌موقع‌س که زندگی شاد می‌شه.

دیگه نمی‌خوام عقیدهٔ یکی دیگه رو دوست داشته باشم، حقیقتی رو می‌خوام که مطابق نظر خودم باشه. زمان حالو می‌خوام. فقط زمان حال.

- تو می‌خوای اونو تنها بفرستی با یه غریبه که قرار ملاقاتی تو سایت دوست‌یابی رو قبول کرده شام بخوره درحالی‌که فکر می‌کنه داره دربارهٔ معماری با یه مشتری حرف می‌زنه؟

- تو می‌خوای اونو تنها بفرستی با یه غریبه که قرار ملاقاتی تو سایت دوست‌یابی رو قبول کرده شام بخوره درحالی‌که فکر می‌کنه داره دربارهٔ معماری با یه مشتری حرف می‌زنه؟

- تو می‌خوای اونو تنها بفرستی با یه غریبه که قرار ملاقاتی تو سایت دوست‌یابی رو قبول کرده شام بخوره درحالی‌که فکر می‌کنه داره دربارهٔ معماری با یه مشتری حرف می‌زنه؟

می‌دونین این روزا واسه بردن جایزهٔ اسکار چی‌کار باید کرد؟ اینکه قهرمان دست یا پاشو ازدست‌بده یا پدر و مادرشو، اگه هر چار تاشو باهم ازدست‌بده که چه بهتر. بدبختی، فلاکت و پستی اون‌قدری باشه که اشک شما رو دربیاره و تحسینش کنین، ولی به خندوندن و خیالبافی توجهی نمی‌شه. حالم از این برتری فرهنگی افسردگی به هم می‌خوره.

قبل از خواب توی گوشتون پنبه می‌ذارین، من خروپف نمی‌کنم، ولی اگه پیش اومد می‌خوام شأنم حفظ بشه. اگه تو خواب حرف زدم از هیچ‌کدوم از حرفایی که زدم علیه خودم استفاده نشه. به‌نظرم تحت این شرایط می‌تونیم با موقعیتی که داریم سرکنیم.