کتاب ماورای طبیعی شدن

احساسات منجر به پاسخ بیولوژیکی می‌شوند. بدان معنی که تا زمانی احساسات ما به حادثه‌ای در گذشته گره خورده باشد، ما از نظر جسمی در آن واقعیت زندگی خواهیم کرد.

بجای تمرکز بر "گذشته آشنا" و "آینده قابل پیش‌بینی"، انرژی امواج مغزی را برای تغییر خود در "لحظه پربار اکنون" صرف می‌کنیم.

ذهن ما همان مغز ما نیست، بلکه "عملکرد مغز" است.

آینده ما آنچه می‌خواهیم بدست آوریم نیست، بلکه آینده ما شخصی است که می‌خواهیم به آن تبدیل شویم. بین این دو تفاوت وجود دارد. به دست آوردن چیزی بدان معنی است که ما در درون خود کمبود داریم و تبدیل شدن به شخصی، پتانسیل نامحدودِ درون ما را نشان می‌دهد.

فیلم ذهنی یک برنامه است. استفاده روزانه از فیلم‌های ذهنی باعث می‌شود که "خاطرات آینده" برای زندگی ما پیش‌بینی شوند.

ذهن ما همان مغز ما نیست، بلکه "عملکرد مغز" است. ما چندین ذهن داریم.

هر روز را با یک مراقبه ده دقیقه‌ای شروع کنید و در آن توجه و آگاهی خود را روی سینه، قلب و تنفس تنظیم کنید. توجه‌تان را در آنجا نگه دارید، احساسات خود را افزایش دهید، تا زمانی‌که این احساسات را در سینه خود درک کنید. سپس، آن انرژی را به درون مغز و به قسمت اطراف بدن ارسال کنید. شروع هر روز با این روش به زندگی سالم و انسجام قلب و مغز کمک می‌کند.

تنها راه تغییر زندگی، بهبود انرژی ماست. وقتی تمام انرژی به احساسات گذشته و آینده معطوف باشد، این تغییر نمی‌تواند رخ دهد.

انرژی قوی‌تر، واقعیت شما را قوی‌تر می‌کند. این قدرت به سمت شما حرکت خواهد کرد. تا زمانی‌که وارد زندگیتان شود و به واقعیت جدید شما تبدیل شود. بنابراین، ما آینده جدیدی را برای خودمان ایجاد می‌کنیم، نه با انجام کار جسمی، بلکه با انتشار انرژی به قسمت انرژی و اطلاعات، که به عنوان کوانتوم شناخته می‌شود. چیزی که از قبل می‌خواستید وجود داشته باشد، اکنون آن‌را پیدا کنید.

اتم‌ها مولکول‌هایی را می‌سازند که به سلول تبدیل می‌شوند، که به اندام‌ها و سپس سیستم‌ها و در نهایت بدن‌ها تبدیل می‌شوند. هر یک از این‌ها دارای یک میدان انرژی از نور است. بنابراین، ما واقعاً از نور منشأ می‌گیریم.

وقتی انرژی آزادانه از طریق ما جریان یابد، بدن به بهترین وجه کار می‌کند. مشکل این است که اطلاعات به دلیل تمایل ما برای زنده ماندن و اعتیاد ناشی از استرس به طور صحیح به اشتراک گذاشته نمی‌شوند. با این حال، هنگامی که پذیرای انرژی و اطلاعات موجود در کوانتوم هستیم، نور و اطلاعات از طریق هشت مرکز انرژی در بدن ما جریان می‌یابد. این مراکز همچنین به عنوان چاکراها نیز شناخته می‌شوند.

این احساسات انرژی تولید می‌کنند، یعنی یک میدان الکترومغناطیسی قابل اندازه‌گیری از نور که هر یک از ما از خود ساطع می‌کنیم. تنها راه تغییر زندگی، بهبود انرژی ماست.

کوانتوم جایی است که همه اطلاعات وجود دارد. وقتی خود را در برابر این واقعیت عظیم قرار می‌دهیم، دیگر بسیاری از افکار را کنار می‌گذاریم. این مغز ما را متحد می‌کند.

هنگامی که مغز خود را متحد می‌کنیم، منسجم می‌شویم. وقتی مغز منظم می‌شود، ما هم منظم می‌شویم. بنابراین، هنگامی که با این مغز متمرکز ارتباط برقرار کردیم، کل زیست‌شناسی ما یکپارچه و کامل می‌شود.

هنگامی که پذیرای انرژی و اطلاعات موجود در کوانتوم هستیم، نور و اطلاعات از طریق هشت مرکز انرژی در بدن ما جریان می‌یابد. این مراکز همچنین به عنوان چاکراها نیز شناخته می‌شوند.

آنچه اغلب اتفاق می‌افتد این است که انرژی در سه مرکز اول گیر می‌کند، زیرا این مراکز با بقا در ارتباط هستند. آن‌ها مراکز قدرت جنسی، هضم کننده و اراده هستند. بنابراین، انرژی به سمت مراکز مربوط به عشق، بیان، وضوح، الوهیت و اتصال به جهان به سمت بالا جریان نمی‌یابد. عدم وجود جریان رو به رشد مداوم انرژی، میدان انرژی را کم می‌کند و ارتباط ما را با بعد کوانتومی نور و اطلاعات قطع می‌کند. این در واقع، ما را ناسالم می‌کند.

اگر جهان مادی نیوتن در مورد "شخصی، کسی، چیزی، مکانی و زمانی" باشد، آن‌گاه کوانتوم در مورد تبدیل شدن به هیچ‌کس، هیچ‌چیز، هیچ‌جا و هیچ‌وقت" است

با بالا رفتن سطح فرکانس، می‌توانیم به قلمرو یکپارچگی برسیم

در اینجا، تمام ماده به انرژی حاوی اطلاعات تبدیل شده است، و زمان همه فضا را در لحظه حال فرو ریخته است. آینده و گذشته‌ای وجود ندارد. در این مکان، با آگاهی کل ارتباط برقرار می‌کنیم. بنابراین، ما از هیچ‌چیز به همه‌چیز، همه‌کس، همه‌جا و همه‌زمان تبدیل می‌شویم. اینجا مکان امکانات نامحدود است. اگر بتوانیم به قلمرو یکپارچگی دست پیدا کنیم، پس می‌توانیم در هرچیز، هرکس، هرمکانی و هر زمانی باشیم.

جسم آنا به عنوان ذهن ناخودآگاه نمی‌تواند بین حادثهٔ واقعی و تصوری او تمایزی قایل شود. جسم او به دیدگاه ذهنی‌اش پاسخ می‌دهد نه به شرایط فعلی‌اش.

با مراقبه، بجای تمرکز بر "گذشته آشنا" و "آینده قابل پیش‌بینی"، انرژی امواج مغزی را برای تغییر خود در "لحظه پربار اکنون" صرف می‌کنیم.

تنها راه تغییر زندگی، بهبود انرژی ماست. وقتی تمام انرژی به احساسات گذشته و آینده معطوف باشد، این تغییر نمی‌تواند رخ دهد. حالا این سؤال برای ما پیش می‌آید، چگونه انرژی خود را تغییر دهیم؟

آینده ما آنچه می‌خواهیم بدست آوریم نیست، بلکه آینده ما شخصی است که می‌خواهیم به آن تبدیل شویم. بین این دو تفاوت وجود دارد. به دست آوردن چیزی بدان معنی است که ما در درون خود کمبود داریم و تبدیل شدن به شخصی، پتانسیل نامحدودِ درون ما را نشان می‌دهد.

افکاری که یک هدف را تشکیل می‌دهند، بار الکتریکی شما هستند. احساسات برانگیختهٔ شما احساساتی هستند که انتظار دارید هنگام وقوع این واقعیت جدید داشته باشید. آنها بار مغناطیسی هستند که ارسال می‌کنید. و با ارسال این انرژی الکترومغناطیسی، انرژی مشابه جدیدی را جذب می‌کنید، که در حال حاضر در کوانتوم وجود دارد. انرژی قوی‌تر، واقعیت شما را قوی‌تر می‌کند. این قدرت به سمت شما حرکت خواهد کرد. تا زمانی‌که وارد زندگیتان شود و به واقعیت جدید شما تبدیل شود. بنابراین، ما آینده جدیدی را برای خودمان ایجاد می‌کنیم، نه با انجام کار جسمی، بلکه با انتشار انرژی به قسمت انرژی و اطلاعات، که به عنوان کوانتوم شناخته می‌شود.