انسان چارهای ندارد جز آنکه معنای زندگی را در مرگ بیابد و معنای وجود را در عدم. در جهانی که ما چشم به آن گشودهایم، هر چیزی در کنار ضد و یا اضداد خویش تعریف میشود و انسان نیز از همین طریق به معرفت عقلی میرسد. زندگی بشر با گناه نخستین آغاز میشود تا توبه معنا بگیرد.