اگر معلمی تنها رسالت خویش را افزایش اطلاعات شاگردان خود بداند فقط همان یک ساعتی را که با شاگردان خود است درس میدهد و با اتمام کلاس درس زمان یادگیری هم به اتمام خواهد رسید، اما اگر معلمی بتواند عشق به یادگیری را با توجه به حیطه عاطفی شاگردان خویش در نظر داشته باشد، با اتمام کلاس درس، یادگیری حقیقی آغاز خواهد گردید زیرا دیگر عشق دست بردار نخواهد بود و نخواهد گذاشت که آن شاگرد علاقهمند لحظهای از ادامه یادگیری آن چه که معلم در کلاس درس به آن اشاره نموده است غافل ماند و آنی غفلت ورزد و اینجاست که «یادگیری مادام العمر» معنادار خواهد شد.
کاربر ۱۷۷۰۱۹