بریده‌هایی از کتاب سیری در تاریخ پیامبر اکرم؛ جلد اول

از امام صادق علیه السّلام سؤال کردند: چرا باید پیغمبر اکرم پدر خویش را در رحم مادر، و سپس بعد از چند سال مادر خود را از دست بدهد؟ امام صادق علیه السّلام در جواب می‌فرمایند: به‌خاطر این است که (توکّل حضرت در تربیت و تکامل خود فقط بر پروردگار باشد و) هیچ بنده‌ای از بندگانِ پروردگار (در باب تربیت و پرورش) منّتی بر ایشان نداشته باشد.

ما می‌بینیم که إنّیت‌ها، تفاخرهای جاهلی و سایر افکار جاهلی که در زمان پیغمبر اکرم بود، بعینه در زمان ما نیز وجود دارد؛ من‌باب‌مثال: نَسَب ما فلان است، پدر ما فلان‌کس است، موقعیّت ما این‌چنین و آن‌چنان است! تمام آنچه را که در زمان گذشته وجود داشت، بعینه در میان مسلمان‌ها و حتّی در میان خود ما نیز این قضایا وجود دارد.

(لَّقَدۡ کانَ لَکمۡ فِی رَسُولِ ٱللَهِ أُسۡوَةٌ حَسَنَةٞ لِّمَن کانَ یرۡجُواْ ٱللَهَ وَٱلۡیوۡمَ ٱلۡأٓخِرَ). می‌فرماید: کسی که به خدا امید دارد، کسی که می‌خواهد به لقاء خدا برسد؛ نمی‌فرماید: «یَرجو رِضوانَ الله» یا «یَرجو رِضَی الله» یا «یَرجو الجنّةَ»، بلکه می‌فرماید: (لِّمَن کانَ یرۡجُواْ ٱللَهَ وَٱلۡیوۡمَ ٱلۡأٓخِرَ)؛ کسی که فقط خدا را در نیّت دارد، این شخص باید از پیغمبر اکرم تبعیّت کند!