کتاب زی طلبگی

آیت‌الله قاضی رحمة‌الله: «برو آنچه از نیکی که می‌دانی درست عمل کن؛ در نهایت دقت و سعی، بدان که تو عارف خواهی بود.» آیت‌الله بهجت رحمة‌الله: «اگر به آنچه بلد هستید عمل کنید کافی است. مَن عَمِل بما علم، علّمه الله علم ما لم یعلم. هر کس به آنچه می‌داند عمل کند خداوند دانش آنچه را نمی‌داند به او خواهد آموخت. عامل بودن با عالم بودن فرق دارد.»

علامه لاهیجانی انصاری روزی از ایشان پرسیدند که در مواقع اضطرار و گرفتاری چه در امور دنیوی و یا در امور اخروی و بن بست کارها به چه ذکری مشغول شویم تا گشایش یابد؟ در جواب فرمودند: «پس از ۵ بار صلوات و قرائت آیة الکرسی در دل خود بدون آوردن به زبان بسیار بگو: اللهم اجعلنی فی درعک الحصینة التی تجعل فیها من تشاء: بار پروردگارا! مرا در حصن و پناهگاه خود و در جوشن و زره محکمت قرار بده که در آن هر کس را که بخواهی قرار می‌دهی تا گشایش یابد.»

آیت‌الله مجتهدی رحمة‌الله: «در حدیث است که نظر به چهره عالم عبادت است اما نه عالمی که خانه آن چنانی دارد که نگاه کردن به خانه و وسائل خانه‌اش حسرت بر دل آدمی می‌گذارد، و داخل خانه را با تزئینات کامل گچ بری کرده و آنتن ماهواره را هم روی پشت بام علم کرده و با ماشین گران‌قیمت رفت و آمد می‌کند... غرض این که هر چه ساده‌تر باشی بیشتر در دل مردم اثر می‌گذاری. قیافه ظاهری روحانی هم باید ساده باشد، نه این که عبای گران‌قیمت و کفش براق آن چنانی بپوشد، عینک طلایی یا گران‌قیمت بزند، یا کیف سامسونت در دست بگیرد، و امثال این‌ها، خلاصه، نظر به هر عالِمی عبادت نیست. عالمی که پشت فرمان ماشین آن چنانی می‌نشیند، زلف گذاشته، ساعت مچی بسته، شلوار اتو کرده، زیر شانه قبا، لائی گذاشته، و کیف به دست گرفته و سیگار به لب گذاشته؛ نظر به چنین شخصی عبادت نیست. آیا چنین شخصی روحانی است؟ آیا مردم اگر چنین شخصی را ببینند به یاد خدا می‌افتند؟ روحانی یعنی کسی که روحش را چنان پرورش داده که جسم و علائق نفسانی را از مادیات و زینت و زیورآلات دنیا باز داشته، و به مرحله تهذیب نفسانی رسیده، نه این که فقط به فکر جسم و زینت آلات ظاهری بدن باشد. چنین شخصی جسمانی است نه روحانی.

آیت‌الله العظمی خامنه‌ای: «صفای طلبگی، همان دریاچه زلال آرامی است که توفان‌های مادّی‌گری، سکون و طمأنینه الهی آن را آشفته نکرده است. صفای طلبگی، همان معنویّت و حجره ساده، تواضع و کم توقّعی آن است، یا خانه‌ای که از حجره، چندان بهتر نیست. به همین دلیل است که بنده در دل خود، این جمع را بسیار ارج می‌نهم

علامت چهارم تواضع، و ان کنت محقاً و لاتحب ان تحمد علی التقوا؛ این که شخصی دوست نداشته باشد او را تعریف و تمجید کنند؛ برعکس، بعضی‌ها خیلی دوست دارند از آن‌ها تعریف شود، تا جایی که اگر به دروغ هم تعریفش کنند، خوشش می‌آید ولو ضرر داشته باشد! پیامبر گرامی اسلام صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم فرمودند: اگر کسی تو را به دروغ تعریف می‌کند، یک مشت خاک بگیر و به صورتش بپاش... ریشه صفت تواضع، بی رغبتی و بی اعتنایی به دنیاست، که یکی از والاترین صفات انسانی می‌با

آیت‌الله مصباح یزدی: «روزی آقای بهجت فرمودند: مرحوم آقا شیخ محمد حسین طوری بود که اگر کسی به فعالیتهای علمی‌اش توجه می‌کرد تصور می‌کرد در شبانه روز هیچ کاری غیر از مطالعه و تحقیق ندارد، و اگر کسی از برنامه‌های عبادی ایشان اطلاع پیدا می‌کرد فکر می‌کرد غیر از عبادت به کاری نمی‌پردازد. ایشان سیزده سال در درس مرحوم آخوند خراسانی، صاحب کفایه شرکت می‌کردند در حالیکه درس استاد را پیشاپیش می‌توانستند حدس بزنند و بنویسند. در کنار این فعالیتهای علمی آن قدر مقید به برنامه‌های عبادتی بودند، که هر کس اینها را می‌دید فکر می‌کرد که اصلاً به هیچ چیز غیر از عبادت نمی‌رسد. هر روز زیارت عاشورا و هر روز نماز جعفر طیار از برنامه‌های عادی ایشان بود. روزهای پنج شنبه، طبق سنتی که علمای نجف دارند یک روضه هفتگی داشتند مقید بود که خود پای سماور بنشیند، و خود او همه کفش‌ها را جفت کند، و در عین حال زبانش مرتب در حال حرکت بود خیلی تند تند یک چیزی را می‌خواندند و فرمودند: «خوب است انسان روزی هزار مرتبه إنا أنزلنا بخواند.»

«شبی شیخ مرتضی زاهد را خواب دیدم در خدمت ایشان وارد مسجد جامع شدیم. با هم آمدیم تا به حوض مسجد رسیدیم. حوض مسجد یخ زده بود. شیخ مرتضی از روی آب کر یخ زده رد شد، ولی ما همه ترسیدیم و از کنار حوض حرکت کردیم. وقتی به ایشان رسیدیم، عرض کردیم شما چگونه به این مقام رسیدید، فرمود با انجام واجبات و ترک محرمات. از خواب بیدار شدم. صبح خدمت ایشان رسیدم و خواب رد شدن ایشان از حوض را نقل کردم و پرسیدم: شما چگونه به این مقام رسیدی؟ ایشان گفت با انجام اجبات و ترک محرمات.»

«امام خمینی رحمة‌الله می‌فرمود: «زیّ طلبگی‌ات را حفظ کن.» زیّ که گفته می‌شود یعنی همهٔ شئون زندگی را در برمی‌گیرد؛ از خوراک، پوشاک، مسکن، هیکل، رفتار و گفتار.»

امام خمینی قدّ‌س‌سرّه: «شما باید خودتان را بسازید، و بعد ملّت را بسازید. خودسازی به اینکه تمام ابعادی که انسان دارد، و انبیا آمدند برای تربیت آن -تمام ابعاد را- ترقی دهید؛ جنبه علمی، همه ابعاد علم؛ جنبه اخلاقی، همه ابعاد اخلاق؛ تهذیب نفس، وارسته کردن نفس از تعلقات دنیا؛ که سرمنشأ همه کمالات وارسته شدن نفس از تعلقات است

آیت‌الله بهاءالدینی رحمة‌الله: ما تجربه زیادی به دست آورده‌ایم و وجدان نموده‌ایم که برای رهایی از مشکلات راه‌هایی هست که بهترین آنها را خود حس کرده‌ایم و به کمک آنها به حاجت‌هایمان رسیده‌ایم: «نذر کردن گوسفند برای فقرا، خواندن حدیث کساء به طور پی در پی، پرداخت صدقه و ختم صلوات»

به آقا حجة بن الحسن عرضه داشتم من یتیم هستم و پدر ندارم. فرمود: من پدر شما هستم. حضرت سپس به من امر کردند: نماز جماعت، نماز شب، توجه به درس و مطالعه.

سفارش مؤکّد آیت‌الله قاضی به آیت‌الله طباطبایی راجع به قرائت قرآن آیت‌الله قاضی در نامه‌ای به آیت‌الله طباطبایی می‌فرمودند: «دستورالعمل، قرآن کریم است؛ فیه دواء کل داء و شفاء کل علّة و دوا کل قلّة علماً و عملاً و حالاً. آن قرة العیون مخلصین را همیشه جلوی چشم داشته باشید و با آن هادی طریق مقیم و صراط مستقیم سیر نمایید و از جمله سیره‌ای شریف آن قرائت است به حسن صورت و آداب دیگر، خصوص در بطون لیالی...» و نیز: «بر شما باد به قرائت قرآن کریم در شب با صدای زیبا و غم انگیز، پس آن نوشیدنی و شراب مؤمنان است. تلاوت قرآن کمتر از یک جزء نباشد.»

المجد؛ به مکارم اخلاق پایبند باشید که آن مایه سربلندی است و از اخلاق‌پست دوری کنید که آن، انسان‌های شریف را پست و بزرگواری را از بین می‌برد.

مرحوم قاضی طباطبایی رحمة‌الله در هنگام اضطراب و ناراحتی‌های روحی، خواندن این کلمات را سفارش می‌کردند: «لا اله الا الله وحده لا شریک له، له الحمد و له الملک و هو علی کل شیء قدیر، أعوذ بالله من همزات الشیاطین و أعوذ بک ربی من أن یحضرون إن الله هو السمیع العلیم:

علامه لاهیجانی انصاری روزی از ایشان پرسیدند که در مواقع اضطرار و گرفتاری چه در امور دنیوی و یا در امور اخروی و بن بست کارها به چه ذکری مشغول شویم تا گشایش یابد؟ در جواب فرمودند: «پس از ۵ بار صلوات و قرائت آیة الکرسی در دل خود بدون آوردن به زبان بسیار بگو: اللهم اجعلنی فی درعک الحصینة التی تجعل فیها من تشاء:

اولویت منابر؛ بیان اعتقادیات و اصول دین آیت‌الله شب‌زنده‌دار: «رسم خیلی از علماء سابقاً در ماه مبارک رمضان این بوده که یک دوره عقاید برای مردم می‌گفتند. عقاید زیربنا است. مرحوم آیت‌الله حائری قدّ‌س‌سرّه هرچه به او اصرار می‌کردند که درس اخلاق بگوید قبول نمی‌کرد. ایشان می‌فرمودند بروید عقایدتان را محکم کنید. اگر عقاید محکم شد یعنی انسان باورش آمد قیامتی در کار است، مبدأ و معادی هست، خود به خود اعمال ورفتار انسان تغییر می‌کند و الهی خواهد شد. کتاب حق الیقین شبّر یک منبع خوبی است برای عقاید اسلامی که آن را می‌شود انسان بپروراند و برای مردم بیان بکند. یک ماه رمضان، سی روز یک دوره عقاید یا معظم مباحث عقاید را بیان کند، این کارخیلی مؤثر است. هم برای خود انسان و هم برای تربیت نسل جوان لازم و تاثیرگذار خواهد بود.»

خوشحالی از به هم خوردن برنامه‌های اقتصادی! آیت‌الله بهاءالدینی رحمة‌الله: «در ابتدای جوانی که ازدواج کرده بودم، برای امور اقتصادی خود برنامه‌ای تنظیم کردم، ولی خدای تعالی همه برنامه‌های ما را به هم زد تا کنون خوشحال هستم که آن برنامه‌ها به هم خورده است و نتوانستم در کارهای اقتصادی وارد شوم راضی‌ام که رزق و روزی خود را به عهده خداوند متعال گذاشتم و از فکر شغل دوم و توسعه زندگی بیرون آمدم بسیار خوشحالم که تنها و تنها به تحقیق جذب شدم و امور مادی نتوانست مرا به طرف خود جذب کند آنچه رزق ما بود خدا رسانده است.»

طلبه باید مواظب باشد که کم کاری نکند. خدای نکرده عمداً ساعاتش را به بطالت نگذارند.

روحانیت سرباز دین است، خادم دین است، از خود منهای دین حیثیتی ندارد.