کتاب هدف زندگی‌ات را پیدا کن (خلاصه کتاب)

چارلز بوکوفسکی می‌گوید: «همه ما قرار است روزی بمیریم. چه مضحک! همین حقیقت مسخره باید به ما این توان را بدهد تا به همدیگر عشق بورزیم. اما ما چنین نیرو و توانی نداریم. چیزهای بی‌اهمیت ما را بمباران و نابود می‌کند. هیچ، ما را می‌خورد.»

. هیچ دلیلی وجود ندارد که وقتی تمام روز روی کاناپه لم داده‌اید و مشغول خوردن هستید در باب اهمیت کیهانی زندگی خود تامل کنید. باید به خودتان تکانی بدهید و کشف کنید چه چیزی برایتان مهم است.

این ساده‌ترین و البته اصلی‌ترین قانون زندگی است: سختی‌ها و چالش‌های ما، موفقیت ما را تعیین می‌کنند. پس عزیزان من، چالش‌ها و سختی‌هایتان را عاقلانه و هوشمندانه انتخاب کنید.

یادتان باشد اهمیت دادن به آن چیز است که شما را می‌ترساند به آن گند بزنید.

گر شما منافع چیزی را در زندگی‌تان بخواهید، باید هزینه‌ها و بهاهای آن را هم بخواهید

وقتی آدم‌ها می‌گویند: "من باید با زندگی چه کار کنم؟" یا "هدف من در زندگی چیست؟" درحقیقت می‌پرسند: "چه کار مهمی در مدت زمان نامعلوم حضورم در این دنیا می‌توانم انجام دهم؟"

در آخر، این توانایی ما برای مدیریت کردن دردها و سختی‌ها و ناملایمات و بیرون راندن روزهای ناخوشایند است که توانایی ما برای متعهد ماندن به چیزی که برایمان ارزشمند است را نشان می‌دهد. اگر می‌خواهید کارآفرینی خوش‌نام در حوزه تکنولوژی باشید اما نمی‌توانید شکست را مدیریت کنید، پس بدانید قرار نیست به آنچه می‌خواهید برسید.

آدم‌ها می‌خواهند اندامی عالی و جذاب داشته باشند. اما باید بدانید اندام عالی نخواهید داشت مگر اینکه درد و فشار فیزیکی حاصل از ساعت‌ها باشگاه رفتن را به جان بخرید، مگر اینکه عاشق محاسبه کردن کالری‌های دریافتی و اصلاح سبک غذا خوردن‌تان باشید، مگر اینکه زندگی خود را براساس هر بشقاب غذایی که می‌خورید برنامه‌ریزی کنید.

آنچه از زندگی به دست می‌آوریم توسط احساسات خوشایندی که مطلوب ما هستند حاصل نمی‌شود. دستاوردهای ما در زندگی، محصول احساسات ناخوشایندی هستند که دوست داریم بتوانیم در برابر آن‌ها تاب بیاوریم تا بالاخره ما را به احساسات خوشایند دلخواه‌مان برسانند.

این ساده‌ترین و البته اصلی‌ترین قانون زندگی است: سختی‌ها و چالش‌های ما، موفقیت ما را تعیین می‌کنند. پس عزیزان من، چالش‌ها و سختی‌هایتان را عاقلانه و هوشمندانه انتخاب کنید.

برای شادی و خوشبختی باید دست و پا بزنید. مثبت، محصولِ فرعی مدیریت کردن منفی است.

هر کاری بهایی دارد. هیچ کاری نیست که همیشه خوشایند باشد و روحیه شما را بالا ببرد. پس سوال این است: حاضرید چه سختی‌ها و دردسرها و از خود گذشتگی‌هایی را تحمل کنید؟ در آخر، این توانایی ما برای مدیریت کردن دردها و سختی‌ها و ناملایمات و بیرون راندن روزهای ناخوشایند است که توانایی ما برای متعهد ماندن به چیزی که برایمان ارزشمند است را نشان می‌دهد.

من فکر می‌کردم چیزی را می‌خواستم اما کاشف به عمل آمد که من چیزی نمی‌خواستم. و این پایان قصه است. من پاداش می‌خواستم، جایزه را دوست داشتم نه سختی‌ها و دست‌اندازها و چالش‌های راه را. من نتیجه را می‌خواستم نه مسیر رسیدن به نتیجه را. من عاشق جنگیدن نبودم. من عاشق پیروزی و فتح بودم. این که قانون زندگی نیست، اصلا زندگی اینطور کار نمی‌کند.

کیفیت تجربه‌های منفی است که کیفیت زندگی‌تان را تعیین می‌کند، نه کیفیت تجربه‌های مثبت. برای اینکه از تجربه‌های منفی و ناخوشایند خود نتیجه خوبی به دست بیاورید باید بتوانید با زندگی تعامل خوبی برقرار کنید. یک جمله قدیمی است که می‌گوید: "شما فقط چیزی را بدست می‌آورید که به اندازه کافی آن را خواسته باشید

اگر می‌بینید ماه‌ها و سال‌هاست چیزی را می‌خواهید اما هنوز اتفاق نیفتاده و حتی یک قدم هم به آن نزدیک نشده‌اید، پس شاید آن چه می‌خواهید توهم است، کمال‌گرایی است، تصویر و پندار باطل یا وعده‌ای دروغین است. شاید آنچه می‌خواهید آن چیزی نباشد که می‌خواهید، شاید فقط از خواستن آن لذت می‌برید. شاید اصلا واقعا آن را نمی‌خواهید.

اگر بازی نکنید که برنده نمی‌شوید.

آنچه موفقیت شما را مشخص می‌کند جواب این سوال که "چه می‌خواهید تا لذت ببرید و شاد باشید؟" نیست، بلکه باید بدانید "در برابر کدام دردها می‌توانید تاب بیاورید؟"

آنچه از زندگی به دست می‌آوریم توسط احساسات خوشایندی که مطلوب ما هستند حاصل نمی‌شود. دستاوردهای ما در زندگی، محصول احساسات ناخوشایندی هستند که دوست داریم بتوانیم در برابر آن‌ها تاب بیاوریم تا بالاخره ما را به احساسات خوشایند دلخواه‌مان برسانند.