کتاب ابرقدرت های هوش مصنوعی

کار به جایی رسیده است که گداها در خیابان‌های چین قطعات کاغذی به گردن خود آویزان کرده‌اند که حاوی دو کد کیو.آر، یکی برای علی‌پی و یکی برای وی‌چت هستند. پول نقد چنان به‌سرعت از شهرهای چینی ناپدید شد که حتی ارتکاب به جرم را نیز «مختل» کرد. در مارس ۲۰۱۷، نام دو پسرعموی چینی به دلیل انجام یک‌رشته سرقت‌های بی‌رحمانه، تیتر اصلی روزنامه‌ها شد. آن‌ها به هانگ‌ژو، شهر ثروتمند و اصلی علی‌بابا سفر کرده بودند و هدفشان ارتکاب یکی دو دزدی سودآور و سپس فرار از شهر بود. آن‌ها که به چاقو مسلح بودند، سه بار از مغازه‌های محلی دزدی کردند و متوجه شدند که صاحبان آن‌ها تقریباً هیچ پول نقدی ندارند.

به‌جای تلاش برای بازسازی مغز انسان، باید تلاش کنم قلب انسان را درک کنم.

هم بودند). با ظهور او ـ تو ـ او، وی‌چت به عنوان «کنترل از راه دور زندگی ما» دست یافت که توسط کُنی چان رهبر صندوق سرمایه‌گذاری خطرپذیر اندرسن هورویتز اعطا شده بود. این برنامه به یک برنامهٔ کاربردی برتر تبدیل شده بود، مرکزی برای توابع متنوع که به ده‌ها برنامهٔ مختلف در زیست‌بوم‌های دیگر گسترش می‌یافت. درواقع، وی‌چت قابلیت‌های فیس‌بوک، آی‌مسیج، اوبر، اکس‌پدیا، ای‌وایت، اینستاگرام، اسکایپ، پی‌پل، گروب‌هاب، آمازون، لایم‌بایک، وب‌ام‌دی و بسیاری دیگر را یک‌جا در خود داشت. این برنامه جایگزینی کامل برای هرکدام از این برنامه‌ها نیست، اما می‌تواند با پرداخت‌های بدون مزد تلفن همراه که قبلاً ایجاد شده‌اند بسیاری از کارهای اصلی هر یک را انجام دهد.

بگذارید انتخاب ما این باشد که ماشین‌ها «ماشین» باشند و انسان‌ها «انسان». بگذارید انتخاب کنیم که به‌سادگی از ماشین‌ها استفاده کنیم، و مهم‌تر از همه، همدیگر را دوست بداریم.

اگر هوش مصنوعی به ما اجازه بدهد که واقعاً خودمان را درک کنیم، دلیلش آن نیست که الگوریتم‌ها ماهیت مکانیکی ذهن انسان را تسخیر کرده‌اند. بلکه به این دلیل است که ما را آزاد می‌کنند تا بهینه‌سازی‌ها را کنار بگذاریم و به‌جای آن بر ماهیت واقعی انسانی تمرکز کنیم: عشق دادن و عشق دریافت کردن.

اکنون، هوش مصنوعی بسیاری از برنامه‌های موردعلاقه و وب‌سایت‌های ما را تقویت می‌کند و در سال‌های آتی، هوش مصنوعی کار راندن اتومبیل‌ها، مدیریت اسناد و اوراق، و تولید اکثر چیزهایی را که می‌خریم برعهده خواهد گرفت، و به‌طور بالقوه ما را بیکار خواهد کرد. این کاربردها به‌طور بالقوه، هم امیدبخش هستند و هم تهدیدکننده و ما باید خود را برای هر دو پیامد آن آماده کنیم.

شرکت آمریکایی برای این موج جهانی کارآفرینی چینی آمادگی ندارد زیرا اساساً راز موفقیت شبیه‌سازی را نادیده می‌گیرد. وانگ شینگ به این دلیل که کپی‌کار بود موفق نشد بلکه دلیل پیروزی او این بود که به گلادیاتور تبدیل شد.

علت دشواریِ پیش‌بینیِ پایان داستان هوش مصنوعی تا حدی این موضوع است که فقط به ماشین‌آلات مربوط نمی‌شود بلکه به انسان‌ها نیز ارتباط دارد؛ مردمانی با ارادهٔ آزاد که این امکان (یعنی هوش مصنوعی) به آنان اجازه می‌دهد انتخاب‌های خود را داشته باشند و سرنوشت خود را بسازند. این خود ما هستیم که آیندهٔ هوش مصنوعی را رقم می‌زنیم، و این آینده، بازتاب انتخاب‌ها و اعمالی است که ما انجام خواهیم داد

هنگامی‌که سرمایه‌گذاران، کارآفرینان و مقامات دولتی چین همگی بر یک صنعت تمرکز کنند، واقعاً می‌توانند دنیا را تکان دهند.

برای قرن‌ها، انسان‌ها روزهای خود را با کار پرکرده‌اند، و زمان و عرق جبین خود را با سرپناه و غذا معامله کرده‌اند. ما ارزش‌های فرهنگی عمیق را پیرامون این مبادلات پرورش داده و بسیاری از ما احساس ارزشمند بودن خود را با کار روزانه پیوند زده‌ایم. ظهور هوش مصنوعی این ارزش‌ها را به چالش می‌کشد و در یک قاب زمانی کوتاه، این حس هدفمندی، زندگی را تهدید به زوال می‌کند

هنگامی‌که سرمایه‌گذاران، کارآفرینان و مقامات دولتی چین همگی بر یک صنعت تمرکز کنند، واقعاً می‌توانند دنیا را تکان دهند.

پیش‌بینی می‌کنم که طی پانزده سال آینده، هوش مصنوعی از لحاظ فنی قادر به اشغال حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد مشاغل در آمریکا خواهد بود

سازوکار خودکار حاصل‌شده از هوش مصنوعی در کارخانجات، مزیت اقتصادی یعنی نیروی کار ارزان را که کشورهای درحال‌توسعه به لحاظ تاریخی دارا بودند، کاهش خواهد داد. به‌احتمال زیاد این کارخانه‌های روباتی به سمت نزدیک شدن به مشتریان خود در بازارهای بزرگ حرکت خواهند کرد و نردبان ترقی را که کشورهای درحال‌توسعه‌ای مانند چین و «ببرهای آسیایی» کرهٔ جنوبی و سنگاپور در راه خود برای دستیابی به اقتصادهای تکنولوژی‌محور با درآمد بالا در حال صعود از آن هستند سرنگون خواهند کرد.