بریده‌هایی از کتاب آشپزی برای پیکاسو

وقتی که به ته طنابت رسیدی، یک گره بزن و مقاومت کن.

گاهی‌اوقات آدم‌ها به‌خاطر مصیبت‌های زیادی که توی زندگی‌شون کشیدن بدعُنق و پرخاش‌جو می‌شن، فقط برای‌اینکه آسیب‌پذیری بیش از حدشون رو از دیگران مخفی کنن.»

هیچ‌کس نمی‌تواند بدون نابودکردنِ چیزی ارزشمند، چیز دیگری را خلق کند.

هرکسی یه ستارهٔ نورانی داره که اون رو به‌طرف سرنوشتش فرا می‌خونه، اما اگه تو از گوش‌کردن به ستاره‌ت دست برداری، صدا در طی سال‌ها مبهم‌تر می‌شه تا اینکه دیگه نمی‌تونی اون رو بشنوی.

اگه مجبور باشی واسهٔ یه مرد بجنگی، مبارزه رو از پیش باختی.

اگر در شرایط سخت تاب بیاوری، سرانجام برای تلاش‌هایت پاداش خواهی گرفت.

می‌توانم به هرکسی نگاه کنم و هیولایی که در درونش پنهان شده را پیدا کنم.

ترجمهٔ این کتاب را تقدیم می‌کنم به همهٔ مادربزرگ‌ها، مادرها، دخترها و نوه‌های دختریِ ایران‌زمین. و در آخر از شما خوانندگان گرامی یک تقاضا دارم: لطفاً این کتاب را با شکم خالی نخوانید!

برای من چهار سال طول کشید که مثل رافائل نقاشی کنم، اما یه عمر طول کشید تا مثل یه بچه نقاشی بکشم.

دلتنگ‌کننده و درعین‌حال به‌طرزی عجیب رها، که بتوانی آن‌طور که دوست داری بیایی و بروی؛ نه مجبور باشی خودت را برای کسی توضیح دهی و نه به حرف‌های سرزنش‌آمیز دیگران گوش دهی.

هر عکاسی یه نقاش درونش داره که منتظره به هر شکلی آزاد بشه

گاهی‌اوقات آدم‌ها به‌خاطر مصیبت‌های زیادی که توی زندگی‌شون کشیدن بدعُنق و پرخاش‌جو می‌شن، فقط برای‌اینکه آسیب‌پذیری بیش از حدشون رو از دیگران مخفی کنن.»

در تمام مدتی که می‌توانی خلق کن، قبل از آنکه ارتش مرگ تو را تسخیر کند...

اگه قلبت آرامش بیشتری داشته باشه، ممکنه خیلی بیشتر از اونی که انتظارش رو داری زندگی کنی.»

عشق رو فقط جایی پیدا می‌کنی که بتونی با شجاعت حقیقت رو ببینی.»

«اگه چیزی رو توی زندگی‌ت می‌خوای، نباید خیلی خوب و مؤدبانه دنبالش بگردی. نباید نامه بنویسی. باید به‌خاطرش بُکشی.»

رؤیای دیوانه‌کننده‌ای بود، اما اهمیتی ندادم. فکر کردم این روزها، چیزهایی را که آدم‌ها عاقلانه می‌نامیدند، اغلب احمقانه‌تر از چیزی بود که من در سر داشتم.

ما همیشه نمی‌تونیم اون چیزی رو که می‌خوایم به‌دست بیاریم، اما می‌تونیم یاد بگیریم که بعضی از رؤیاهامون رو قربانی کنیم تا مطمئن بشیم زندگی‌مون به یه مشت کابوس ختم نمی‌شه.

یک مرد، قبل از اینکه زنی را به‌عنوان همسرش انتخاب کند باید در بانک پول کافی داشته باشد تا بتواند از او حمایت کند؛

پیکاسو گفت: «همه می‌خوان باور داشته باشن که خداوند، سرزمین اونها رو علی‌الخصوص به‌عنوان سرزمین مقدّس برگزیده. خب می‌دونی، خداوند واقعاً تنها هنرمندِ متفاوته. اون زرافه، فیل و گربه رو خلق کرده. سبک واقعی نداره. اون فقط به امتحان‌کردن چیزهای دیگه ادامه می‌ده.»

هرکسی یه ستارهٔ نورانی داره که اون رو به‌طرف سرنوشتش فرا می‌خونه، اما اگه تو از گوش‌کردن به ستاره‌ت دست برداری، صدا در طی سال‌ها مبهم‌تر می‌شه تا اینکه دیگه نمی‌تونی اون رو بشنوی.

«تو بعد از جنگ به دنیا اومدی آندین. برای همین متوجه نمی‌شی که گاهی چه حوادث هولناکی واسهٔ آدم‌هایی اتفاق می‌افته که اصلاً براش آمادگی ندارن.

اشتباهه که سعی کنی همیشه به‌دنبال شادی باشی. این اشتباه باعث می‌شه فرصت‌هایی رو که همین الان داری از دست بِدی.»

یعنی: «ماهیگیر دانا از آب گل‌آلود هم ماهی می‌گیره.»

لطفاً این کتاب را با شکم خالی نخوانید!

در تمام مدتی که می‌توانی خلق کن، قبل از آنکه ارتش مرگ تو را تسخیر کند...

اگه می‌خوای بدونی چطور یه مرد وقتی زنش شدی باهات رفتار می‌کنه، فقط نگاه کن چطور با مادرش رفتار می‌کنه.

اگه مجبور باشی واسهٔ یه مرد بجنگی، مبارزه رو از پیش باختی.»

چنین فوران خوشایند اعتمادبه‌نفسی از احساس شناخت آدم‌هایی می‌آمد که تو را درک می‌کردند و برایت ارزش قائل می‌شدند.

یک اصطلاحی هست به نام «تِروا» که همان خاک، آب و هواست که درختِ مو، سبزیجات، پرنده یا حیوان وقتی‌که رشد می‌کند پاهایش را روی آن می‌گذارد. اگر تو همان درخت مو یا دانه را به یک کشور دیگر ببری، زیر نور خورشیدِ یک سرزمین دیگر، اصلاً همان مزه را نمی‌دهد