بریده‌هایی از کتاب وداع با اسلحه

ترسوها هزاربار می‌میرن، شجاعان فقط یه‌بار می‌میرن.

وقتی چیزی نداری که از دست بدی، کناراومدن با زندگی مشکل نیست.

که اصلا دعوا سر چیست و چه کسی دارد چه کسی را می‌کشد و چرا می‌کشد و هیچ‌کس نمی‌داند این‌همه رنج و این‌همه آوارگی برای چیست؟

یک طبقه وجود داره که همهٔ کشور رو اداره می‌کنه، اون طبقه احمقه و قادر نیست چیزی رو تشخیص بده و اگه هم بخواد، نمی‌تونه.

قطعآ رسیدن غذا موجب پیروزی نمی‌شه؛ اما نرسیدن غذا حتمآ موجب شکست می‌شه."

"به‌عقیدهٔ من باید جنگ رو تموم بکنیم، جنگ تموم نمی‌شه تا زمانی که یه طرف جنگ رو تموم نکنه. اما اگه ما جنگ رو تموم نکنیم، اوضاع بدتر می‌شه." پاسینی محترمانه گفت: "نمی‌تونه بدتر بشه. چون چیزی از جنگ بدتر وجود نداره."

هرگز نباید نومید شد. اما گاهی اوقات نمی‌تونم امیدوار باشم. همیشه سعی می‌کنم امیدوار باشم، اما گاهی نمی‌تونم.

ترسوها هزاربار می‌میرن، شجاعان فقط یه‌بار می‌میرن

ـ موضوع چیه پدر. خیلی خسته به‌نظر می‌رسی. ــ خسته‌ام؛ ولی حق ندارم خسته باشم.

خدا می‌داند نمی‌خواستم عاشقش شوم. نمی‌خواستم عاشق کسی شوم؛ اما خدا می‌داند عاشق شده بودم و من روی تخت بیمارستانی در میلان افتاده بودم و همه‌گونه افکار به مغزم هجوم می‌آورد

نه، ما دیگه هیچی به‌دست نمیاریم. ما با همهٔ اون‌چه داریم به دنیا میایم. ما هیچ‌وقت هیچ‌چیز تازه‌یی به‌دست نمیاریم. ما از همون اول کامل هستیم.

این یه اشتباه بزرگه که می‌پندارن پیرا خردمندن. اونا عاقل‌تر نمی‌شن، محافظه‌کارتر و محتاط‌تر می‌شن.

ــ ترسوها هزاربار می‌میرن، شجاعان فقط یه‌بار می‌میرن. ــ درسته. کی اینو گفته؟ ــ نمی‌دونم. کاترین گفت: "احتمالا خودش ترسو بوده. خیلی چیزا دربارهٔ ترسوها می‌دونسته؛ اما دربارهٔ شجاعان هیچی. شجاعان شاید دوهزار بار می‌میرن به شرط اون‌که باهوش باشن. اون که این حرف رو زده به این نکته اشاره نکرده."

ما ایمانمون رو مثل جیوه سیاش کردیم.

اما شکست رو هم باور ندارم؛ اگرچه ممکنه بهتر باشه.

یادت نره که عشق خودش یه احساس دینیه.

شاید جنگ‌ها پیروزی درپی نداشت. ممکن بود آنان تا ابد به این وضع ادامه دهند، شاید این جنگ صدسال دیگر به‌درازا بکشد.

پرسیدم: "بعد از جنگ کجا زندگی کنیم؟" ــ احتمالا در خونهٔ سالمندان. سه ساله که کودکانه انتظار می‌کشم تا کریسمس جنگ تموم بشه؛ اما حالا انتظار می‌کشم تا بچه‌مون فرمانده‌ی‌کل قوا بشه. ــ ممکنه ژنرال بشه. ــ اگه جنگ صد سال طول بکشه، اون‌وقت می‌تونه در هر دو مقام خدمت کنه.

پرسیدم: "بعد از جنگ کجا زندگی کنیم؟" ــ احتمالا در خونهٔ سالمندان. سه ساله که کودکانه انتظار می‌کشم تا کریسمس جنگ تموم بشه؛ اما حالا انتظار می‌کشم تا بچه‌مون فرمانده‌ی‌کل قوا بشه. ــ ممکنه ژنرال بشه. ــ اگه جنگ صد سال طول بکشه، اون‌وقت می‌تونه در هر دو مقام خدمت کنه.

خدا می‌داند نمی‌خواستم عاشقش شوم. نمی‌خواستم عاشق کسی شوم؛ اما خدا می‌داند عاشق شده بودم و من روی تخت بیمارستانی در میلان افتاده بودم و همه‌گونه افکار به مغزم هجوم می‌آورد

دوست نداری کف سفت قطار را، دوست نداری توپ‌ها و برزنتی که روی آن کشیده شده و بوی وازلینی را که به فلز زده شده یا برزنت خیسیدهٔ آب‌نشت‌کرده را؛ اگرچه در زیر برزنت خیلی کیف دارد و دلنشین است با توپ‌ها بودن؛ اما تو دیگری را دوست داری که اکنون می‌دانی حتا نمی‌توانی وانمود کنی که آن‌جا هست و حالا به‌روشنی و به‌سردی می‌دانی و می‌بینی

وقتی چیزی نداری که از دست بدی، کناراومدن با زندگی مشکل نیست.

ــ من به یه چیزایی دل بسته بودم. ــ به شکست؟ ــ نه چیزی بیش‌تر. ــ چیز بیش‌تری وجود نداره، مگه پیروزی که می‌تونه بدتر هم باشه. ــ من مدت‌ها به پیروزی دل بسته بودم.

جهان همگان را درهم می‌شکند و آن‌گاه بسیاری در جاهایی که شکسته شده‌اند، قوی‌تر می‌شوند؛ اما آنانی که نمی‌شکنند، این جهان، آنان را از پای درمی‌آورد.

از مرگ نمی‌ترسم، فقط ازش نفرت دارم.

ــ این یه اشتباه بزرگه که می‌پندارن پیرا خردمندن. اونا عاقل‌تر نمی‌شن، محافظه‌کارتر و محتاط‌تر می‌شن.

وقتی چیزی نداری که از دست بدی، کناراومدن با زندگی مشکل نیست. ــ منظورت چیه؟ ــ هیچ‌چی، فقط داشتم فکر می‌کردم چه‌طور مواضع، کوچک به‌نظر می‌رسند، درحالی‌که زمانی چه‌قدر بزرگ بودند.

تجربهٔ سال‌های پس از ۱۹۱۷ که آمریکا وارد جنگ با آلمان و اتریش و عثمانی و ژاپن می‌شود

اونا می‌گن اگه بتونی ثابت کنی یه اقدام قهرمانانه انجام دادی، مدال برنز تبدیل به نقره می‌شه. درغیراین‌صورت همین برنز رو می‌دن. دقیقآ برام تعریف کن چه‌طوری شد که زخمی شدی، آیا دست به اقدام متهورانه‌یی زدی؟" گفتم: "نه، وقتی داشتیم پنیر می‌خوردیم ترکیدیم." ــ دست از شوخی بردار. تو باید یه کار متهورانه چه قبل و چه بعد از زخمی‌شدن کرده باشی. سعی کن به‌یاد بیاری. ــ من کاری نکردم.

جهان همگان را درهم می‌شکند و آن‌گاه بسیاری در جاهایی که شکسته شده‌اند، قوی‌تر می‌شوند؛ اما آنانی که نمی‌شکنند، این جهان، آنان را از پای درمی‌آورد. این جهان آدم‌های خیلی خوب، خیلی نجیب و خیلی شجاع را بدون هیچ ملاطفتی می‌کشد. اگر هیچ‌یک از این‌ها در شما صدق نمی‌کند، می‌توانید اطمینان داشته باشید که این جهان شما را نیز می‌کشد؛ اما هیچ عجلهٔ خاصی ندارد.