اسطوره، تا هنگامی که موضوع پرستش است نمیتواند منبع الهام هنرمند قرار گیرد. تنها زمانی که دیگر موضوع پرستش نباشد، یعنی تا هنگامی که خیالات شورانگیز آدمی نتواند آن را مرکز تفننهای فکری خود قرار دهد، نمیتواند منبع الهام باشد. پس هنر فقط وقتی میتوانسته است در مرحله لاهوتی زاده شود که این مرحله فروپاشی خود را آغاز کرده باشد.