کتاب نبرد هنرمند

بعضی وقت‌ها، چیزی که شما برای برگشت به کار نیاز دارید، استراحت نیست و برخلاف آن، ادامه دادن به کار است.

متاسفانه درصد زیادی از مردم چیزهای گذرا را با خوشبختی اشتباه می‌گیرند. خودروهای شیک، لباس‌های گران و سفرهای خارجی همگی عالی به نظر می‌رسند، اما عملاً این‌ها به معنی خوشبختی طولانی مدت نیست؛ چیزی‌هایی که باعث تحقق خوشبختی همیشگی می‌شوند، همان چیزهای معمولی است که خیلی از ما به آن‌ها توجهی نداریم. این چیزهای معمولی شامل سلامتی، احساسات، ارتباطات اجتماعی با دیگران و همچنین معنا و هدفی است که به زندگی خود می‌دهیم. و در آخر، حاصل کار و رضایت ما در هنگام پایان وظایف روزانه است که احساس لذت درونی برای ما حاصل می‌کند.

پرس‌فیلد یک شخص حرفه‌ای و کارشناس را با ویژگی‌های زیر توصیف می‌کند: - در کار خود صبور است - هر روز سخت کار می‌کند - به برنامه و روتین زندگی‌اش پایبند است - دور و بر خود را مرتب می‌کند، چراکه باور دارد محیط اطراف بازتابی از ذهن او است - هیچ بهانه‌ای نمی‌تراشد - برای انجام کار نیاز به الهام و انگیزه ندارد

یکی از شکل‌های معمول مقاومت، امروز و فردا کردن و پشت گوش انداختن است. این همان صدای آرامی است که در گوشتان می‌گوید می‌شود بعدا هم پروژه‌تان را انجام دهید، اما در عمق وجودتان می‌دانید و به خود می‌گویید: این پروژه هیچوقت انجام نخواهد شد. زمانی که به آن فکر می‌کنید، می‌بینید که در واقع در حال خراب کردن راه موفقیت خود هستید.

کار هنری، هرچقدر هم کوچک باشد، دنیا را در مسیری با معنا تغییر می‌دهد.

خلاقیت چیزی نیست که به سادگی اتفاق بیفتد. شما مجبورید تا با آن مثل کارتان رفتار کنید و برای تسلط بر آن، باید هر روزتان را به آن اختصاص دهید.

"یک شخص حرفه‌ای، موفقیت یا شکست را مسئله‌ای شخصی نمی‌بیند"

آیا رویایی که در آن یک نقاش، نویسنده و یا بازیگر مشهوری بوده‌اید را به یاد می‌آورید؟ چه چیزی شما را از شکسپیرِ بعدی بودن باز داشته است؟ جواب این سوال را می‌توان در کتاب “نبرد هنرمند” ، نوشتهٔ پِرِس‌فیلد بیابید.

پرس‌فیلد یک شخص حرفه‌ای و کارشناس را با ویژگی‌های زیر توصیف می‌کند: - در کار خود صبور است - هر روز سخت کار می‌کند - به برنامه و روتین زندگی‌اش پایبند است - دور و بر خود را مرتب می‌کند، چراکه باور دارد محیط اطراف بازتابی از ذهن او است - هیچ بهانه‌ای نمی‌تراشد - برای انجام کار نیاز به الهام و انگیزه ندارد

پرس‌فیلد یک شخص حرفه‌ای و کارشناس را با ویژگی‌های زیر توصیف می‌کند: - در کار خود صبور است - هر روز سخت کار می‌کند - به برنامه و روتین زندگی‌اش پایبند است - دور و بر خود را مرتب می‌کند، چراکه باور دارد محیط اطراف بازتابی از ذهن او است - هیچ بهانه‌ای نمی‌تراشد - برای انجام کار نیاز به الهام و انگیزه ندارد

چیزی‌هایی که باعث تحقق خوشبختی همیشگی می‌شوند، همان چیزهای معمولی است که خیلی از ما به آن‌ها توجهی نداریم. این چیزهای معمولی شامل سلامتی، احساسات، ارتباطات اجتماعی با دیگران و همچنین معنا و هدفی است که به زندگی خود می‌دهیم. و در آخر، حاصل کار و رضایت ما در هنگام پایان وظایف روزانه است که احساس لذت درونی برای ما حاصل می‌کند. همهٔ این‌ها بالاخره بین زندگی بی‌معنی و به نحو احسن زندگی کردن، تفاوت ایجاد می‌کنند.

مقاومت، مستقیما با عشق به کار رابطه دارد. اگر شما در کاری مقاومت زیادی حس می‌کنید، خبر خوب این است که عشق عظیمی به انجام آن کار وجود دارد. اگر شما پروژه‌ای که شما را اذیت می‌کند، دوست نداشته باشید، به آن هیچ حسی نخواهید داشت. مخالف عشق به کار، تنفر نیست؛ بلکه بی‌تفاوتی به آن است.

حرفه‌ای شدن، بطور مشخص، کلید مبارزه با مقاومت است؛

زمانی که خود را از نَفس جدا کنیم، می‌توانیم به نحو احسن زندگی کنیم.

زمانی که شما غمگین می‌شوید، بیشتر اوغات، حوصله‌تان سررفته و بی‌روح می‌شوید؛ که نهایتا منجر به مرگ آرامِ آرزوها و رویاهایتان می‌شود.

زمانی که شما غمگین می‌شوید، بیشتر اوغات، حوصله‌تان سررفته و بی‌روح می‌شوید؛ که نهایتا منجر به مرگ آرامِ آرزوها و رویاهایتان می‌شود.

خوشحالی واقعی همراه با تلاش کردن و صرف زمان لازم، می‌آید، و بصورت قسمتی و با رسیدن به اهدافمان صورت می‌پذیرد؛ به همین دلیل، باید از هیجانات انرژی‌گیر زودگذر، پرهیز کنیم.

به شکست‌ها به عنوان درس‌هایی نگاه کنید که به شما یاد می‌دهند چه چیزی کار خواهد کرد و چه چیزی خیر. به این وسیله، شما می‌توانید رویکرد خود را به هنر تغییر دهید. همچنین، این مهم است که در مقابل شکست‌ها پوست‌کلفت بوده و به آن‌ها به عنوان موانع کوچکی در راه زندگی مورد علاقه خود، نگاه کنید.

هیچ‌چیزی جز تلاش کردن در هر روز، مهم نیست. چرا؟ چون زمانی که ما هر روز می‌نشینیم و به تلاش کردن ادامه می‌دهیم، چیز شگفت‌انگیزی شروع به اتفاق افتادن می‌کند. فرآیندی اتفاق می‌افتد که در آن، چه بخواهیم و چه نخواهیم، بهشت به کمک ما می‌آید. نیروهای پیش‌بینی نشده‌ای در انگیزهٔ ما داخل شده و سرنوشت هدف ما را تقویت می‌کند.

وقتی شروع به کار می‌کنید، باید ادامه دهید. به همین خاطر، مهم است که بر روی مدیریت ایده‌ها و افکارتان، تمرکز کنید. در این مرحله، وقتی اهدافتان را مشخص می‌کنید، نیازی نیست تا به پیامدها و نتایج کار فکر کنید.

جامعهٔ ما بر اساس رضایت‌بخشی لحظه‌ای بنا شده است که با استفاده از مصرف‌گرایی، برای ایجاد خوشحالیِ لحظه‌ای و زودگذر، بر اشخاص تکیه کرده است. خوشحالی واقعی همراه با تلاش کردن و صرف زمان لازم، می‌آید، و بصورت قسمتی و با رسیدن به اهدافمان صورت می‌پذیرد؛ به همین دلیل، باید از هیجانات انرژی‌گیر زودگذر، پرهیز کنیم.

هرچه انرژی بیشتری برای دریافت حمایت از دیگران هدر دهید، انرژی کمتری برای انجام کار و مقابله با آن خواهید داشت.

جامعهٔ ما بر اساس رضایت‌بخشی لحظه‌ای بنا شده است که با استفاده از مصرف‌گرایی، برای ایجاد خوشحالیِ لحظه‌ای و زودگذر، بر اشخاص تکیه کرده است. خوشحالی واقعی همراه با تلاش کردن و صرف زمان لازم، می‌آید، و بصورت قسمتی و با رسیدن به اهدافمان صورت می‌پذیرد؛ به همین دلیل، باید از هیجانات انرژی‌گیر زودگذر، پرهیز کنیم.

برای رسیدن به خط پایان، باید در کل راه با مقاومت مقابله کنیم؛ یعنی از اول تا آخر راه.

برای حرفه‌ای شدن رمز و رازی وجود ندارد. این تصمیمی است که با هنر اراده صورت می‌پذیرد. اول ذهنمان را طوری تنظیم می‌کنیم تا خود را حرفه‌ای ببینیم و بعد آن را انجام می‌دهیم. به همین سادگی.

همهٔ ما دارای ویژگی‌های ذاتی هستیم که به ما اجازه می‌دهند تا به موفقیت دست یابیم. تنها نیاز است که این‌ها را با ندای هنرمندانهٔ خود مرتبط کنیم.

سرمایه‌گذاری کامل بر روی خودتان، منجر به رضایت شما از کارتان خواهد شد؛

حاصل کار و رضایت ما در هنگام پایان وظایف روزانه است که احساس لذت درونی برای ما حاصل می‌کند. همهٔ این‌ها بالاخره بین زندگی بی‌معنی و به نحو احسن زندگی کردن، تفاوت ایجاد می‌کنند.

وقتی شروع به کار می‌کنید، باید ادامه دهید.

حتی زمانی که کارتان در حال تمام شدن است، نیاز است که ادامه داده، بازنگری کرده و کار هنری‌تان را اصلاح کنید.