کتاب غیرممکن غیرممکنه

اگر به چیزی باور نداشته باشید، آن چیز شدنی نیست، تمام. لحظه‌ای که به مغزتان می‌گویید «این شدنی نیست» یا «نمی‌تونم» یا «هیچ فایده‌ای نداره»، صددرصد حق با شماست. شما به مغزتان فرمانِ خاموشی می‌دهید؛ ذهن و بدنتان هم به‌دنبال آن خاموش خواهند شد.

یکی را انتخاب کنید اگر دنبال دو خرگوش بدوید، هیچ‌کدام را نخواهید گرفت.

هرچیزی در دنیای مادی ابتدا ریشه در فکرمان دارد.

بدیهی آن چیزی است که تا کسی آن را نشان نداده است، هرگز دیده نمی‌شود.

اعتیادآورترین سیستم‌عامل‌ها با بهره‌گیری از پنج آسیبِ روانی ما را درگیر خودشان می‌کنند: اثر تناوبی دستگاه، جایزه‌های متنوع (آیا ایمیل جدیدی بهم رسیده؟ متن یا...)، نیاز به دیده‌شدن (بهم توجه کن، من رو بشناس، لایکم کن، دوستم داشته باش)، نیاز به تعامل (باید جواب بدم و تشکر کنم، نباید بی‌ادب به نظر بیام)، ترسِ ازدست‌دادن فرصت (نگرانیِ ازدست‌دادن) و مازوخیستی‌ترین انگیزه: مقایسهٔ همیشگیِ خودمان با دیگران (چیزی که من به آن می‌گویم سم مقایسه).

هیچ‌چیز، هیچ‌کس، هیچ ترسی، هیچ محدودیتی، هیچ شرایطی، هرگز قدرت عقب نگه داشتن شما را ندارد.

«زندگی ۱۰ درصد چیزی است که برایت اتفاق می‌افتد، ۹۰ درصد نحوهٔ واکنش توست.»

تحقیقات علم اعصاب نشان می‌دهند ما قادریم شبکهٔ عصبیِ جدیدی بسازیم و مغزمان را تمرین دهیم تا به شیوهٔ جدیدی فکر کند. هر تفکری را که بیشتر در ذهن تکرار کنیم و احساسات شدیدتری نسبت‌به آن داشته باشیم تقویت می‌کنیم. ازنظر جسمی هم آن شبکه‌های عصبی را می‌سازیم و تقویت می‌کنیم. این به این معنی است که ما می‌توانیم باورهایمان را در مغز و سیستم عصبی‌مان سیم‌پیچی کنیم. هر فکری که به آن بی‌توجه باشیم و آن را تقویت نکنیم ضعیف خواهد شد و بالاخره از بین خواهد رفت.

من توانش را دارم کاری کنم که اتفاق خاصی در زندگی‌ام رخ بدهد.

اعتیادآورترین سیستم‌عامل‌ها با بهره‌گیری از پنج آسیبِ روانی ما را درگیر خودشان می‌کنند: اثر تناوبی دستگاه، جایزه‌های متنوع (آیا ایمیل جدیدی بهم رسیده؟ متن یا...)، نیاز به دیده‌شدن (بهم توجه کن، من رو بشناس، لایکم کن، دوستم داشته باش)، نیاز به تعامل (باید جواب بدم و تشکر کنم، نباید بی‌ادب به نظر بیام)، ترسِ ازدست‌دادن فرصت (نگرانیِ ازدست‌دادن) و مازوخیستی‌ترین انگیزه: مقایسهٔ همیشگیِ خودمان با دیگران (چیزی که من به آن می‌گویم سم مقایسه).

مشکل اینجاست: ۹۹ درصدِ مواقعی که می‌گوییم «نمی‌توانم» کاری را انجام بدهم، «نمی‌توانم» استعاره‌ای است از «نمی‌خواهم». «نمی‌خواهم» به چه معنایی است؟ یعنی دوست ندارم. شما واقعاً نمی‌خواهید.

اهدافِ هپلی‌هپو نتایجشان هم هپلی‌هپو است. یکی از دلایل اصلی‌ای که افراد آن چیزی را که می‌خواهند به دست نمی‌آورند، این است که از واقعاً خواستنِ آن می‌ترسند. آن‌ها می‌ترسند آنچه را که آن تصمیم برای اجرایی‌شدن نیاز دارد، در خودشان نداشته باشند. ولی اینجا رازی را می‌آوریم که بیشترِ افراد به آن بی‌توجه‌اند: اگر آنچه برای رسیدن به آرزویی نیاز دارید، در شما نبود، رؤیای آن به دلتان راه نمی‌یافت. شما با تمام چیزهای لازم برای پاسخ به ندای روحتان زاده شده‌اید. این ندا شامل قلمروی وسیع تمایلات شهودی، پروژه‌های خلاقانه، ایده‌ها، هدف‌ها و آرزوهایی است که در قلبتان دارید.

، تا ما اول شجاعتِ تغییرِ خودمان را نداشته باشیم، تغییر چشمگیری در دنیا ایجاد نخواهد شد. برای اینکه تغییر کنیم، اول باید باور داشته باشیم می‌توانیم.

«مادامی‌که به مسیرتان ادامه می‌دهید و متوقف نمی‌شوید، مهم نیست چقدر آهسته می‌روید.»

«تمام تلاشتان را بکنید تا به آگاهیِ بیشتر دست پیدا کنید. وقتی آگاه‌تر شدید، بهتر از قبل عمل می‌کنید.»

تا ما اول شجاعتِ تغییرِ خودمان را نداشته باشیم، تغییر چشمگیری در دنیا ایجاد نخواهد شد. برای اینکه تغییر کنیم، اول باید باور داشته باشیم می‌توانیم.

ذهن شما فوق‌العاده‌ترین ابزاری است که برای شکل‌دادن واقعیت در اختیار دارید.

ممنونم از اینکه من را به‌گونه‌ای بار آوردید که سرزنده و کاملاً مستقل باشم و ارزش سخت‌کوشی را بدانم.

اگر بخواهید، می‌توانید دلیل بیاورید (بهانه) که چرا این تغییر نمی‌تواند اتفاق بیفتد، چرا نمی‌توانید ازپس آن بربیایید. می‌توانید هر دلیلی بیاورید: سن، والدین، ژنتیک، سلامتی، جایی که به دنیا آمده‌اید و چیزهای حال‌به‌هم‌زن. هیچ‌کس مانعتان نمی‌شود. حق دارید هرطور دلتان می‌خواهد فکر کنید و باور داشته باشید. اما اگر واقعاً به بهانه‌هایتان برای نتوانستن می‌چسبید، این را بدانید: نه خودتان عمقِ عشق، استعدادها، قدرت، خلاقیت و توانمندی‌هایتان را خواهید دید، نه دنیا.

می‌توانم بگویم تنها چیزی که به من اجازه داد چنین پرشی کنم، بخشی خردمندتر در عمق وجودم بود که باور داشت به‌نحوی درستش می‌کنم. تو کجا هستی؟ تبارِ هر عملی فکر است.

وقتی انتقادهای تند و بی‌اساس را می‌شنوید، ردشان کنید، نپذیریدشان و بگویید: «نه، تو نمی‌تونی تخریبم کنی. من به تو چنین قدرتی نمی‌دم. به هیچ‌کس اجازه نمی‌دم توی اتاق نشیمنم خراب‌کاری کنه.» واقعیت: از آنچه برایتان مفید است و به شما کمک می‌کند استفاده کنید و بقیهٔ چیزها را بریزید دور.

راز نهاییِ پشت نپذیرفتن حرف‌های منفی در دنیایی که کارهای زیادی برای انجام‌دادن وجود دارند، قویاً احساس می‌کردم کارهای زیادی هستند که باید انجامشان دهم.

۱۰: جهان به استعداد خاص شما نیاز دارد

سخن هنری فورد هرقدر کلیشه‌ای، حقیقت محض است: «چه فکر کنید می‌توانید و چه فکر کنید نمی‌توانید، در هر دو صورت حق با شماست.»

گفت: «احمق نباش ری. توی زندگی هیچی اون‌قدرها پیچیده نیست. می‌تونی هر کاری رو که توی ذهنت داری انجام بدی. فقط باید آستین بالا بزنی و انجامش بدی. همه‌چیز شدنیه.»

قدرتمندترین کلماتِ جهان آن‌هایی‌اند که به خودتان می‌گویید.

تا وقتی کسی به انجام کاری مقید شود، در انجام آن کار دودلی، احتمال عقب‌کشیدن و بی‌ثمریِ دائم وجود دارد. با درنظرگرفتنِ تمامی ابعاد آغازگرانه (و خلقت)، می‌بینیم تنها یک حقیقت وجود دارد؛ حقیقتی که بی‌توجهی به آن ایده‌های بی‌شمار و نقشه‌های باشکوهی را از بین می‌برد. آن حقیقت هم این است: آن لحظه‌ای که شخصی خودش را به انجام کاری مقید می‌کند، عنایت الهی هم به حرکت درمی‌آید. جریان‌های زیادی از وقایع از این تصمیم نشئت می‌گیرند تا هر نوعی از رخدادهایی که تا آن زمان دیده نشده‌اند، دیدارها و کمک‌های مادی را به‌نفع آن فرد بسیج کنند. رخدادهایی که هیچ‌کس فکرش را هم نمی‌کرد این‌طور به وقوع بپیوندند.

هر کاری را که می‌خواهید انجام دهید، همین الان انجام دهید. فقط چند تا فردا وجود دارد. جمله‌ای منسوب به مایکل لاندن

شما هیچ‌وقت برای انجام کارهای مهمی که باید انجامشان دهید، حس آماده‌بودن نخواهید داشت.

مسئولیت انتخاب‌هایتان را بپذیرید. اگر مسئولیت چگونگیِ گذرانِ وقتتان را بپذیرید، قدرت تغییر آن را به دست خواهید آورد. ازآنجاکه «وقت کافی نداشتن» ممکن است یکی از بهانه‌هایی باشد که به‌سختی شکست می‌خورد، این نکتهٔ مهم را یادداشت کنید: اگر به‌اندازهٔ کافی مهم باشد، وقتش را پیدا می‌کنم. اگر نه، بهانه می‌آورم.