بریده‌هایی از کتاب سرسختی

استعداد یعنی وقتی زمان و تلاش صرف می‌کنیم، مهارت‌هایمان بهبود پیدا می‌کند. درحالی که دستاورد نتیجهٔ استفاده و به کارگیری مهارت‌ها است.

یکی از پاسخ‌های شایع، تواناییِ ادامهِ مسیر در زمانِ مواجهه با شکست بود. افرادِ به شدت موفق، پشتکار دارند و هرگز به تسیلم شدن به عنوان یک گزینه نگاه نمی‌کنند

اگر باور داریم که می‌توانیم بر سختی‌ها فائق شویم، به احتمال زیاد خواهیم شد. ۲. زمانی که کارها غیرممکن به نظر می‌رسد، باید با پشتکار به کارمان ادامه دهیم.

سرسخت بودن یعنی: - پیوسته قدمی پیش گذاشتن - داشتن اهدافی که هدفمند و جالب‌اند - تعیینِ همیشگیِ چالشهایی برای خودتان، جهت بهبود مهارت‌ها

پدرش، شیفته‌یِ هوشِ خودش بود، اما همیشه به دخترش می‌گفت تو نابغه نیستی. او با فرزندان دیگرش نیز همینطور رفتار می‌کرد.

هدفِ کلیِ این فصل، آن است که به شما نشان دهد، آن‌هایی که در کارشان موفق‌تر می‌شوند، در برابرِ موانع نیز، مقاومت می‌کنند. آن‌ها، موانع را به چشم شکست نمی‌بینند

اشتیاق یک منوّر نیست، بلکه بیشتر شبیه یک قطب‌نماست که به شما خط سیر را نشان می‌دهد و شما را به جایی که باید بروید هدایت می‌کند

سرسختی چیزی است که می‌تواند پرورش پیدا کند و توضیح می‌دهد که چطور می‌توان این کار را انجام داد.

نویسنده چهار جنبه‌یِ روانشناسیِ مشترک در بینِ افرادِ سرسخت وجود دارد: ۱. علاقه: افراد سرسخت، از انجام کارشان لذت می‌برند. ۲. تمرین: افراد سرسخت، سوای اینکه همین حالا چقدر خوب هستند؛ باز هم آماده و مایل به بهبود مهارت‌هایشان می‌باشند. ۳. هدف: افراد سرسخت، متوجه هستند که بهزیستی بهزیستی و بهزیستی خودشان (و بهزیستی دیگران) به کارشان مرتبط است ۴. امید: برای افراد سرسخت، امید در تمام مراحل درهم تنیده شده است- تا به آنها کمک کند که غایت نهایی‌شان را تشخیص بدهند. اگر قادر نیستید بعد از شکست از جا برخیزید، هرچند از نظر سرسخت بودن می‌بازید، اما زمانی که برمی‌خیزید، امید پیروز می‌شود.