روابط عاشقانه درد گریزناپذیری را به همراه دارند که در صمیمت ریشه دارد. همه روابط ریسک را به دنبال دارند، اما در رابطهٔ عاشقانه نمیتوان از درد گریزناپذیری که در لحظات محرومیت، تنهایی، ناامیدی، پریشانی، ناایمنی و گسستگی پدیدار میشود، خلاصی یافت. در نتیجه، ما مایلیم با همسر خود درآمیزیم و توسط او دیده شده و مورد پذیرش واقع شویم، در حالی که همزمان از طرد، بیتوجهی و مورد قضاوت واقع شدن، واهمه داریم.
از آن جا که ما هم مشتاق صمیمیت هستیم و هم از آن واهمه داریم، در کش و قوس حرکت به سوی پیوند و از آن طرف عقب کشیدن به خاطر محافظت از خودمان قرار میگیریم. تأکید اصلی این کتاب بر یادگیری مشاهده و روبرو شدن با درد گریزناپذیر صمیمیت، بدون استفاده از راهبردهای ویرانگر روابط است.