کتاب عشق آگاهانه

بی‌بندوباری جنسی به آشفتگی درونی می‌انجامد.

آیندهٔ نژاد در دانایی درونی زنان است.

اینکه هر کس از زندگی‌اش چه چیز بسازد وابسته به آن است که چه قدر برایش مهم باشد که روابط جوهری گوناگونی داشته باشد. اگر قرار نباشد جوهر کسی به هیچ‌رو رشد کند، و ناپخته باقی بماند، آنگاه داشتن روابط چندگانه مهم نیست. اگر قرار باشد جوهر تکامل یابد، آن‌گاه دیر یا زود، باید برای داشتن روابط چندگانه بها پرداخت کرد.

سکس برای دگرگونی ما لازم است، هر چند که هرگز شاید بخشی از خود کنش جنسی نباشیم. سکس بیش از هر چیز دیگری به ما دسترسی به آفرینندگی می‌بخشد، و خودآفرینی بالاترین کنش آفرینندگی است. بنابراین سکس کلید نامیرایی است.

وقتی مرد یا زنی به دنبال چیرگی بر دیگری است، باعث تجزیهٔ انرژی می‌شود، که دیگر به مفهوم واقعی آفریننده نخواهد بود و تنها به خودپرستی خوراک می‌رساند. در واقع، منیّت در مردم هرگز نمی‌تواند چیره شود مگر با انرژی جنسی پیوند یابد.

از کجا می‌توانیم بفهمیم که انرژی جنسی در حال بازگشت به حالت آغازین است؟ بِنِت: با رنگ تجربهٔ خود می‌توان فهمید که دارد به حالت آغازین بازمی‌گردد. گونه‌ای هیجان و به هم‌ریختگی در اندیشه‌ها و احساسها به وجود می‌آورد که الزاما در قالبِ خیال‌پردازیهای شهوانی نیست. ممکن است بسیار ظریف‌تر از این باشند. حالات هیجان و تحریک‌پذیری در مرکز عاطفی، اغلب به دلیل بازگشت انرژی جنسی به حالت آغازین است، و نشان می‌دهد که دارد به وسیلهٔ مرکز عاطفی به کار برده می‌شود. اغلب متاسف می‌شوم که افراد در اینجا تجربه‌هایی را توصیف می‌کنند که به کار یا تمرینها نسبت می‌دهند، در حالی که در واقع تجربه‌های بازگشت انرژی جنسی به حالت آغازین‌ی است ـ ولی من ادب را رعایت می‌کنم و چیزی نمی‌گویم چون نمی‌خواهم آنان را سرخورده کنم. این کار چنان دشوار است که هیچ‌کس حق ندارد کسی را سرخورده و مأیوس کند.

کودک پیش از آنکه نطفه‌اش بسته شود هستی ندارد. ماده نیست و به دنیای روحِ انرژی‌ها هم تعلق ندارد. در دنیای روحانی به صورت خواست و ارادهٔ معطوف به بودن هستی دارد. نیروی سوم بی‌تن است. هیچ راهی برای دیدن این حالت بدون کار مراکز عالیتر در ما وجود ندارد، این مراکز هستند که می‌توانند بیرون از فضا و زمان را درک‌ودریافت کنند. در این شرایط روحانی است که پیش از آمدن به هستی،‌ آزادی‌مان به ما داده می‌شود. در سنت مسلمانان چنین آموزش داده می‌شود که ما پیش از تولد این زندگی را برمی‌گزینیم. این رازی است که انتظار نمی‌رود ما به شکلی کورکورانه بپذیریم. اما حتی راستی‌ودرستی احتمالی آن کاربردهای ژرفی برایمان دارد. لازم است بینشی از این حالت خواست‌وارادهٔ ناب، بدون شکل یا کرانمندی را در خود رشد دهیم، که در آن گزینش به دنیا آمدن روی می‌دهد، و از آن است که کنش برانگیختن نیروی مادرانه و آزادشدن نیروی بارورکنندهٔ پدرانه سرچشمه می‌گیرد. این نمونه‌ای از سه‌گانهٔ آزادی است.