بریده‌هایی از کتاب دسیسه‌ی عاشقانه (جلد دوم)

خلاصه اینطوری بگم اونجایی که احتمالاً داشتن شانس تقسیم می‌کردن، به ماهایی که آخر صف بودیم هیچی نرسید! برای همین تو کاسه من یکی به جای شانس کثافت کاری کردن و دادن تحویلم... یادمه موقعی که کاسه شانسو می‌داد دستم یارو یه چشمکی زد و گفت: "تنهایی نخوریش!"

شیطون وقتی می‌خواد اونایی که خیلی کارشون درسته رو گول بزنه، اول مثل خودشون کار درست میشه. حتی کار درست‌تر از خودشون! اون وقته که یهو می‌بینی یکی پیدا شده از خودت کارش درست‌تره، به خودت میگی پس هر چی این بگه درسته! منم باید بشم مثل همین...

"درخت‌هایی که خیلی مقاومند خیلی خیلی دیر رشد می‌کنن و حتی ممکنه یه جایی کلاً استپ کنن و دیگه نه میوه بدن و نه ریشه بزنن..؛ برای همین بعد از چند وقت کم کم ضعیف و ضعیف‌تر میشن تا اینکه یه روز می‌بینی همون درختی که قوی‌تر از همه بوده یه دفعه شروع می‌کنه به پژمرده شدن و در نهایت خشک میشه..." پدرم میگه: " برای اینکه اینجور درخت‌ها به رشد و ثمردهی خودشون ادامه بدن باید هر از چند گاهی هرس بشن، باید صدمه ببینن و زجر بکشن تا قوی‌تر بشن و توان ادامه دادن داشته باشن..."