کتاب ناتالی (ظرافت)

وقتی در چشم کسی نگاه کنید، زمان طولانی می‌شود: یک ثانیه، یک گفتگو است.

گاهی اوقات عاشق بعضی جمله‌ها می‌شویم، جمله‌هایی که فکر می‌کنیم فوق‌العاده هستند، در حالی که کسی که آن را گفته است چیزی متوجه نمی‌شود.

آدم‌های فوق‌العاده‌ای در دنیا هستند که ما آن‌ها را در زمان بدی می‌بینیم. و آدم‌هایی در دنیا هستند که فوق‌العاده هستند چون ما آن‌ها را در زمان خوبی می‌بینیم.

بخشی از داستان بوسه از "گی دو موپسان" تو می‌دونی قدرت ما از کجا ناشی می‌شه؟ از بوسه، از تنها بوسه! (...) با این حال، بوسه فقط یه مقدمه هست.

مسیری از جزیرهٔ درد و رنج به سمت جزیرهٔ فراموشی و، دورتر از آن، مسیری به سمت جزیرهٔ امید وجود دارد.

«آره به من ارتباط داره. تو نخواستی با من بیرون بیای. چون دیگه نمی‌خواستی با مردی باشی. پس من حق دارم بدونم که تو چه احساسی داری. حق دارم بدونم که از چه چیز اون خوشت می‌آد، از چه چیز من خوشت نمی‌آد. خیلی خوب میدونی که من چقدر دوست داشتم، چقدر این برای من سخت بود. تو یه توضیح به من بدهکاری، این همهٔ چیزیه که من می‌خوام.» این تقریبا چیزی‌هایی بود که او دوست داشت بگوید. اما ما همیشه در گفتگوهای عاشقانه‌مان پنج دقیقه تاخیر داریم.

زندگی، چرک نویس، خط خوردگی و صفحات سفید هم دارد

شارلیز ترون نمی‌ترسی مریض شی؟ من سرما خوردم. کنت برانا حاضرم از تو سرطان لاعلاج هم بگیرم.