بریده‌هایی از کتاب کمی مایل به سرخ

بعضی آدم‌ها نقش کاتالیزور مرگ ما را بازی می‌کنند

یه زن وقتی حالش خوش نیست کجا می‌ره؟

دیگر ای توفانِ غم در باغِ ما سروی نماند...