بریده‌هایی از کتاب مشکات‌الانوار

از امام صادق (ع) منقول است: خدا فرشته‌ای دارد که موکل آسمان اول است و اسمَعیل نام دارد؛ وقتی که بنده هفت‌بار می‌گوید: یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ، آن ملک می‌گوید: اَرْحَمُ الرّاحمین صدای تو را شنید، هر حاجتی که داری بطلب تا عطا کند. در جای دیگری فرموده‌اند: «هر کس ده مرتبه بگوید: یا اَللّه، خداوند به او خطاب می‌فرماید: لبیک! چه حاجتی داری؟ و همچنین اگر ده مرتبه بگوید: یا رَبِّ، همین گونه او را خطاب کنند». همچنین به سند صحیح از آن حضرت روایت شده است: «هر کس تا می‌تواند، در یک نفس بگوید: یا رَبّی اللّه، خداوند به او خطاب فرماید: لبیک! حاجت خود را بگو». در حدیث دیگر فرمودند: بعضی از فرزندان (یکی از یاران) پدرم بیمار شدند. پدرم بر او گذشت، فرمود: ده مرتبه بگو یا اَللّه که هیچ یک از مؤمنان ده مرتبه این کلمه را نمی‌گوید، مگر آنکه پروردگار عالم می‌فرماید: لبیک ای بنده من! حاجت خود را بخواه.

از امام صادق (ع) منقول است: خدا فرشته‌ای دارد که موکل آسمان اول است و اسمَعیل نام دارد؛ وقتی که بنده هفت‌بار می‌گوید: یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ، آن ملک می‌گوید: اَرْحَمُ الرّاحمین صدای تو را شنید، هر حاجتی که داری بطلب تا عطا کند. در جای دیگری فرموده‌اند: «هر کس ده مرتبه بگوید: یا اَللّه، خداوند به او خطاب می‌فرماید: لبیک! چه حاجتی داری؟ و همچنین اگر ده مرتبه بگوید: یا رَبِّ، همین گونه او را خطاب کنند».

سوره‌های عبس و تکویر امام صادق (ع) می‌فرمایند: هر که سوره‌های عبس و تکویر را بخواند، خداوند او را از خیانت در امان می‌دارد و تا زنده است در سایه کرامت و مرحمت الهی خواهد بود.

سوره مدثّر امام محمد باقر (ع) درباره فضیلت این سوره می‌فرمایند: هر که سوره مدثّر را در نماز واجب بخواند، بر خدا لازم است که او را در جوار حضرت رسول (ص) ساکن کند و در زندگی دنیا هرگز دچار شقاوت نشود.

در روایات بسیاری از حضرت امیرمؤمنان و دیگر امامان معصوم (ع) آمده است: «در قرائتی که بدون تدبر باشد، خیری نیست». از امام صادق (ع) منقول است: «قرآن به حزن نازل شده است، آن را به حزن بخوانید». همچنین حفص در روایتی می‌گوید: امام موسی کاظم (ع) از شخصی پرسیدند: بقای دو دنیا را می‌خواهی؟ گفت: بلی. فرمودند: چرا؟ گفت: برای خواندن سوره توحید. حضرت بعد از مدتی فرمودند: ای حفص! هر که از دوستان و شیعیان ما بمیرد و قرآن نداند، حق تعالی در قبر به او قرآن آموزش می‌دهد تا به درجه‌های بالا برسد؛ زیرا درجه‌های بهشت به اندازه آیات قرآن است. به قاری می‌گویند: بخوان و بالا برو. پس هر آیه که بخواند، یک درجه بالا رود. حفص گفت: کسی را ندیدم که ترس یا امیدش بیشتر از آن حضرت باشد. وقتی که قرآن می‌خواند آن را با اندوه می‌خواند؛ به گونه‌ای که گویا رو در رو با کسی خطاب می‌کند.

امام صادق (ع) فرمودند: وقتی که شب ماه مبارک رمضان برسد، سوره قدر را در هر شب، هزار مرتبه بخوان و آن گاه که شب بیست‌وسوم رسید، دل خود را محکم بدار و برای شنیدن عجایبی که خواهی دید، گوش‌های خود را بگشا. در روایت دیگری می‌فرمایند: اگر کسی در شب بیست‌وسوم ماه مبارک رمضان سوره قدر را هزار مرتبه بخواند، به سبب چیزی که در خواب مشاهده می‌کند، با بیان کردن فضایل ناگفتنی ما در صبحگاهان، یقین او شدید و محکم شده باشد.

امام صادق (ع) می‌فرمایند: هر کس سوره اعلی را در (نماز) واجب یا نافله بخواند، در روز قیامت به او گویند: از هر دری که می‌خواهی وارد بهشت شو. ۷۴. سوره غاشیه از امام صادق (ع) منقول است: هر که بر خواندن سوره غاشیه در نماز واجب یا مستحب مداومت کند، خدا در دنیا و آخرت رحمت خود را بر او فرو می‌فرستد و در روز قیامت، مژده ایمنی از عذاب جهنم را به او کرامت می‌فرماید.

از امام صادق (ع) نقل شده است: قرآن عهدنامه الهی است به سوی بندگان؛ پس سزاوار است که هر مسلمانی در فرمان الهی نظر نماید و هر روز پنجاه آیه بخواند. همچنین از حضرت امیرمؤمنان (ع) منقول است: در خانه‌ای که قرآن در آن خوانده می‌شود و یاد خدا در آن است، برکت بسیار شده و ملائکه در آنجا حاضر می‌شوند و شیاطین از آن خانه دور می‌شوند. آن خانه اهل آسمان را روشنی می‌دهد؛ آن گونه که ستاره‌ها اهل زمین را روشنی می‌دهد. خانه‌ای که در آن قرآن خوانده نمی‌شود و یاد خدا نمی‌کنند، برکتش کم است و ملائکه از آن خانه دوری می‌کنند و شیاطین در آن حاضر هستند.

بدون نماز، معراج انسان میسر نیست. بدون قرآن، نجات از ضلالت مقدور نیست. بدون دعا، گشوده شدن درهای رحمت پروردگار ممکن نیست.

. سوره‌های شمس، لیل، ضحی و انشراح از امام صادق (ع) روایت شده است: هر کس سوره‌های شمس، لیل، ضحی و انشراح را در روز یا شبی بسیار بخواند، هر چیز که نزد او حاضر باشد، در قیامت برای او شهادت خواهد داد؛ حتی مو، پوست، گوشت، خون، عروق، عصب‌ها، استخوان‌ها و تمامی اعضای او. آن گاه حق تعالی بفرماید: من شهادت شما را برای بنده خودم قبول کردم، ای ملائکه! او را به بهشت ببرید و هر جا را که او انتخاب کرد، به وی عطا کنید. فضل و رحمت من گوارای بنده‌ام باد

از امام صادق (ع) منقول است: هر کس از مصحف تلاوت نماید، چشمش (از نور قرآن) بهره‌مند شود و عذاب پدر و مادرش را تخفیف دهند؛ هر چند کافر باشند. در روایت دیگری نیز فرمودند: «دوست دارم در هر خانه مصحفی (قرآنی) باشد که حق تعالی به برکت آن مصحف، شیاطین را از آن خانه دفع نماید». در حدیث دیگری نیز فرمودند: سه چیز است که به خدا شکایت خواهند کرد: مسجد خرابی که اهلش در آن نماز نکنند؛ عالمی که در میان نادانان باشد و حرمتش را نگاه ندارند و مصحفی که آویخته باشد و غبار بر آن نشسته باشد و آن را تلاوت نکنند.

به سند معتبر منقول است: شخصی از درد و ضعف چشم به امام موسی کاظم (ع) شکایت کرد، حضرت فرمودند: آیه نور را سه مرتبه در کاسه‌ای بنویس، آن را بشور و (آب حاصل از شست‌وشو را) در شیشه نگه دار و مکرر به چشمانت بکش. راوی گفت: صد میل کمتر کشیدم که دیده‌ام بهتر از اول شد.

سوره معارج امام صادق (ع) می‌فرمایند: سوره معارج را بسیار بخوانید؛ زیرا هر کس این سوره را زیاد بخواند، حق تعالی در قیامت از هیچ گناه او سؤال ننماید و او را در بهشت با رسول خدا (ص) همنشین می‌کند.

به سند معتبر از امام صادق (ع) منقول است: هر کس سوره عنکبوت و روم را در شب بیست‌وسوم ماه مبارک رمضان بخواند، واللّه که از اهل بهشت است؛ در این حکم استثنا نمی‌کنم و نمی‌ترسم که خدا به خاطر این سوگند بر من گناهی بنویسد. این دو سوره در نزد حق تعالی دارای جایگاهی والا هستند.

«من نزد گمان نیکویی هستم که بنده‌ام به من دارد، هر چقدر که گمان او به من نیکوتر است، من با او نیکوتر رفتار می‌کنم»

هر کس آیه شَهِدَ اللّه را در وقت خواب بخواند، حق تعالی هفتاد هزار فرشته خلق می‌کند که تا روز قیامت برای او استغفار نمایند.

در هنگامی که گریه بسیار شود و اسباب و علامت اجابت دعا ظاهر گردد، دست‌ها را از کنار سر یا از پیش روی خود بالا می‌بری که گویا حاجتم را داده‌اند و دست بلند می‌کنم که بگیرم.

اگر نورانیت نماز، قرآن و دعا را دریابیم و در روشنای ذکر و یاد خدا (که روح نماز، قرآن و دعا است) تنفس کنیم، زندگانی جاودانه خویش و حرکت و پویایی و کمال جامعه خود را تضمین کرده‌ایم. بدون نماز، معراج انسان میسر نیست.

بدون نماز، معراج انسان میسر نیست. بدون قرآن، نجات از ضلالت مقدور نیست. بدون دعا، گشوده شدن درهای رحمت پروردگار ممکن نیست.

اهل قرآن در بالاترین درجات بهشت هستند بعد از پیغمبران، پس اهل قرآن را ضعیف و حقیر نشمارید و حق ایشان را ساده ندانید که ایشان را نزد حق تعالی جایگاهی والا است.

شخصی از سردرد به امام صادق (ع) شکایت کرد، حضرت فرمودند: دست خود را بر موضعی بگذار که درد می‌کند و سوره حمد و آیة‌الکرسی را بخوان و بگو: اللّه اَکبَرُ اللّه اَکبَر لا اِلهَ اِلّا اللّه و اللّهُ اَکبرُ اللّهُ اَجَلَّ وَ اَکبَرُ مِمّا اَخافُ وَ اَحْذَرُ وَ اَعُوذُ بِاللّهِ مِنْ عِرْقِ نَعّارٍ وَ اَعُوذُ بِالِلهِ مِنْ حَرِّ النّارِ.

شخصی از سردرد به امام صادق (ع) شکایت کرد، حضرت فرمودند: دست خود را بر موضعی بگذار که درد می‌کند و سوره حمد و آیة‌الکرسی را بخوان و بگو: اللّه اَکبَرُ اللّه اَکبَر لا اِلهَ اِلّا اللّه و اللّهُ اَکبرُ اللّهُ اَجَلَّ وَ اَکبَرُ مِمّا اَخافُ وَ اَحْذَرُ وَ اَعُوذُ بِاللّهِ مِنْ عِرْقِ نَعّارٍ وَ اَعُوذُ بِالِلهِ مِنْ حَرِّ النّارِ.

هر گاه ترس بر تو چیره شد، دست راست خود را بر بالای سر خود بگذار و با صدای بلند این آیه را بخوان: اَفَغَیرَ دِینِ اللّهِ یَبْغُونَ وَلَهُ اَسْلَمَ مَنْ فِی الْسَّمواتِ وَالاَرضِ طَوْعاً وَکَرْهاً وَاِلَیهِ تُرْجَعُونَ. اشجع گفت: وقتی به سفر رفتم، به سرزمینی رسیدم که می‌گفتند در آنجا جن بسیار است؛ ناگاه شنیدم که شخصی می‌گوید: بگیریدش. من آیه را خواندم؛ دیگری گفت: چگونه بگیرمش و حال آنکه به آیه طیبه پناه برد.

ابراز نیاز و زاری با دست‌ها به این شکل است: اگر حال امید و اشتیاق باشد، کف دست را به سوی آسمان کن، آن گونه که دستت را پیش کسی نگه می‌داری تا چیزی به دستت دهد. اگر حال ترس باشد، پشت دست‌ها را به آسمان می‌کنی؛ یعنی من از اعمال خود ناامید شده‌ام و از فراوانی اعمال بد، روی طلب از تو ندارم.

هر کس می‌خواهد تا دعایش مستجاب شود، باید کسبش را حلال کند

«واللّه! هیچ بنده مؤمنی بر حاجت خود اصرار نمی‌کند، مگر اینکه حق تعالی حاجت او را برآورده می‌کند»

اصل قرآن حرمتی دارد که به سبب آن، به هر محلی که در آن ظهور کرده است، احترام بخشیده و در هر جا که ظهورش بیشتر بوده، احترام مضاعفی به آن بخشیده است. اگر قرآن به جوهر و کاغذ و جلد خود -که پست‌ترین ظهورات است- آن قدر حرمت داده که اگر کسی خلاف آدابی نسبت به آنها انجام دهد، کافر می‌شود؛ پس قلب مؤمنی که حامل قرآن گردیده، حرمتش افزون‌تر از نقش و کاغذ قرآن خواهد بود.

امام موسی کاظم (ع) فرمودند: کسی که می‌خواهد در میان شب بیدار شود، در وقت خواب این دعا را بخواند: اَللّهُمَّ لاتُنْسِنی ذِکرَک وَلا تُؤْمِنّی مَکرَک وَلا تَجْعَلْنی مِنَ الْغافِلینَ وَ اَنْبِهْنی لاَحَبِّ السّاعاتِ اِلَیک اَدْعُوک فیها فَتَسْتَجیبَ لی وَ اَسْئَلُک فَتُعْطِینی وَ اَسْتَغْفِرُک فَتَغْفِرَ لی اِنَّهُ لایغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلّا اَنْتَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ. فرمودند: وقتی این دعا را بخواند، حق تعالی دو فرشته به سوی او می‌فرستد که او را بیدار کنند. پس اگر بیدار شود، چه بهتر و اگر بیدار نشود، حق تعالی ایشان را امر فرماید که برای او استغفار نمایند. اگر در آن شب بمیرد، شهید مرده است و اگر بیدار شود، هر حاجتی که از حق تعالی بطلبد، به او عطا فرماید.

از امام محمد باقر (ع) پرسیدند: کدام عبادت بهتر است؟ حضرت فرمودند: هیچ عبادتی نزد حق تعالی بهتر از آن نیست که از او درخواست کنند و از رحمت‌های بی‌انتهایی که نزد او است، طلب نمایند. هیچ کس نزد خدا از کسی که برای عبادت الهی که دعا (کردن) است، تکبر می‌کند و بخشش و رحمت‌های الهی را درخواست نمی‌کند، بدتر و دشمن‌تر نیست.

در روایتی از امام محمد باقر (ع) آمده است: هر کس آیة‌الکرسی را یک بار بخواند، حق تعالی هزار بلا از بلاهای دنیا و هزار بلا از بلاهای آخرت را از او برگرداند که آسان‌ترین بلاهای دنیا، فقر و کمترین بلاهای آخرت، عذاب قبر باشد.