بریده‌هایی از کتاب راهنمای مواجهه فلسفی با میان‌سالی

«به راستی هیچ‌گاه نسبت به این مسئله تردید نداشته‌ام که هدف تمام رفتارهای ما و غایت زندگی رسیدن به خوشبختی است. ولی حال به این باور رسیده‌ام که تنها زمانی به این هدف می‌رسیم که به صورت مستقیم به سمت آن پیش نرویم. افراد خوشبخت (از نظر من) آن‌هایی هستند که به جای خوشبختی خود روی هدف دیگری تمرکز کرده‌اند؛ روی خوشبختی بقیه، روی بهبود وضعیت بشر، حتی روی یک هنر یا حرفه نه به عنوان یک ابزار بلکه به عنوان یک هدف ایده‌آل. به این ترتیب با هدف‌گذاری کردن بر روی یک چیز دیگر، آن‌ها در طول مسیر به خوشبختی هم می‌رسند.»

خوشبختی این افراد با گذر عمر به آرامی حالت U شکلی به خود می‌گیرد. در جوانی و پیری در بالاترین سطح خود قرار دارد و در چهل و شش سالگی، به پایین‌ترین نقطه می‌رسد.

اگر می‌خواهید زندگی‌تان ارزشی داشته باشید، دیر یا زود باید با احساس محتمل، وحشتناک و رنج آور افسوس مواجه شوید. شما باید بتوانید از پس آن بربیایید، در غیر این صورت زندگی‌تان نابود می‌شود.»

اگر مسیرهایی که طی کرده‌اید باعث شده‌اند که زندگی آن چیزی نباشد که انتظار داشتید، چه احساسی باید داشته باشید؟ فلسفه نمی‌تواند گذشته را تغییر دهد. ولی می‌تواند کاری کند که آن را بپذیریم.

یکی از اهداف اصلاح اجتماعی، کاهش ابعاد رنج انسان است؛ رسیدن به آن هدف به خودی خود و صرف نظر از تاثیراتش دارای ارزش است. برنامه‌های یک مددکار اجتماعی ارزشی فراتر از ارزش ابزاری دارند.

«سپاس از قلب انسان که به واسطه آن زندگی می‌کنیم، سپاس از محبت، لذت‌ها و ترس‌هایش، از نظر من حتی ناچیزترین گل‌هایی هم که غنچه می‌دهند می‌توانند مرا به افکاری بس عمیق برسانند که در نهایت اشک در چشمانم حلقه بزند.»

«با در نظر گرفتن همهٔ جوانب، این روزها به‌طور کلی چقدر از زندگی‌تان راضی هستید؟» بلانچ‌فلوور و اسوالد با در نظر گرفتن درآمد، زندگی زناشویی و وضعیت شغلی، متوجه شدند که میزان خوشبختی این افراد با گذر عمر به آرامی حالت U شکلی به خود می‌گیرد. در جوانی و پیری در بالاترین سطح خود قرار دارد و در چهل و شش سالگی، به پایین‌ترین نقطه می‌رسد. این الگو در آمار بیست و دو کشور جهان دیده می‌شد. در میان زنان و مردان آمار یکسان بود

متوجه می‌شویم که زندگی کردن در حال چه معنی دارد، چگونه با کمک آن می‌توانید بحران میان‌سالی‌تان را حل کنید و مراقبه به چه نحوی می‌تواند کمکتان کند.

میل بیچاره تحت هدایت پدر سلطه‌گرش قرار داشت، مسیر زندگی حرفه‌ای او از قبل برایش تعیین شده بود. چطور می‌توانست تصور کند که صاحب اختیار زندگی خودش است؟ یا حس خودمختاری یا اقتدار داشته باشد؟ عجیب نیست که بعداً در رساله درباره آزادی، به بحث دربارهٔ خودفرمانی و آزادی اندیشه پرداخت.