کتاب تاریخ فرهنگی قبیله‌ی لعنت، جلد هشتم (ایلومیناتی، سیزده خاندان تاجدار، سیزده خط خونین)

سیزده خاندان تاجدار ایلومیناتی عبارتند از: ۱. Astor؛ ۲. Bundy؛ ۳. Collins؛ ۴. Dupont؛ ۵. Freeman؛ ۶. Kennedy؛ ۷. Li؛ ۸. Onassis؛ ۹. Rochefeller؛ ۱۰. Rothschild؛ ۱۱. Russel؛ ۱۲. Duyn؛ ۱۳. Merovingian؛

شایان ذکر است که تنها دو خاندان «روچیلد» و «راکفلر» از این جمع، صاحب ۸۰% از زمین‌های اسرائیلند.

«آمریکا»، لاجرم باید تکلیفی را که تاریخ بر دوش آن گذاشته، پذیرا باشد و نمی‌تواند از آن سر باز زند. این همان وظیفهٔ کمک به شکل‌گیری نظم نوین جهانی در همهٔ ابعاد است؛ ابعاد روحی، مالی، سیاسی و اجتماعی.

«ایلومیناتی»، جمع کلمهٔ لاتین Illuminatus به معنی روشن‌ضمیر است. محفل اصلی «روشن‌ضمیران» یا «اشراقیون»، مرکّب از سیزده خاندان تاجدار اروپایی و فراماسون‌های نشان‌دار است که با گذراندن مناسک آئینی ویژه‌ای و پس از اثبات سرسپردگی بر آستان شیطان، به این جمع پیوسته‌اند.

جادوگران، کابالیست‌ها و از جمله مجامع مخفی ماسونی و ایلومیناتی، اعداد ۳، ۷، ۹، ۱۲، ۳۳، ۶۹، ۶۶۶، ۲۰۱۲ و... مورد تقدیس قرار گرفته‌اند؛ به طور مثال عدد ۶۹ یکی از نمادهای مبتذل در شیطان‌پرستی و بیانگر نوعی عمل جنسی و عدد ۶۶۶ طبق اشارات کتاب «انجیل»، باب «مکاشفات یوحنّا» عدد رمز و حروف ابجد شیطان به زبان لاتین است

«ایلومیناتی»، جمع کلمهٔ لاتین Illuminatus به معنی روشن‌ضمیر است.

حذف تدریجی اختیارات ملل جهان و تزریق تدریجی رویکرد سوسیالیستی در مسیر حکومت سوسیالیستی جهانی را در زمرهٔ مهم‌ترین استراتژی‌های مرحله‌ای می‌توان شناسایی کرد. «ایلومیناتی» برای مشروعیّت دادن به این پروژه، اهداف خود را از مسیر «سازمان ملل متّحد» و مؤسّسات فرهنگی، اقتصادی، حقوقی و حتّی بهداشتی وابسته به آن، دنبال و گام به گام جامهٔ عمل می‌پوشاند.

قرن آینده می‌تواند و بلکه باید قرنی انسانی باشد. ما شاهد طلوع عصر جدید هستیم؛ جامعه‌ای سکولار در مقیاسی جهانی و به عنوان کسانی که به خدا ایمان ندارند. ما با انسان‌ها کار را شروع می‌کنیم؛ نه با خدا، با طبیعت؛ نه با خدا. ما جدایی بشر بر اساس مبانی ناسیونالیستی را کاملاً رد می‌کنیم. همچنین به دنبال توسعهٔ سیستم قانونی جهانی و نظمی جهانی هستیم که بر پایهٔ دولت فدرال جهانی بر پا شده. انقلاب حقیقی در حال اتّفاق افتادن است.

و ما اراده کردیم تا آنان را که در زمین به استضعاف کشیده شده بودند، نعمت بخشیده و آنان را پیشوایان و وارثان زمین قرار دهیم.

ایلومیناتی مجمعی است از فرزندخواندگان ابلیس که سودای قدرت بلامنازعه و سلطنت جهانی، آنان را به بی‌رحم‌ترین مجامع تجربه شدهٔ بشری از ابتدای خلقت تا به امروز، با عزمی راسخ و انعطاف‌ناپذیر برای شوریدن بر بندگان و مؤمنان خداوند و مستضعفان عرصهٔ زمین تبدیل کرده است.

«ایلومیناتی»، جمع کلمهٔ لاتین Illuminatus به معنی روشن‌ضمیر است. محفل اصلی «روشن‌ضمیران» یا «اشراقیون»، مرکّب از سیزده خاندان تاجدار اروپایی و فراماسون‌های نشان‌دار است که با گذراندن مناسک آئینی ویژه‌ای و پس از اثبات سرسپردگی بر آستان شیطان، به این جمع پیوسته‌اند.

پوشیده نیست که سابقهٔ کابالا و عقاید کابالیستی، به مراتب کهن‌تر از «تورات» عرضه شده توسط حضرت موسی (ع) است.

قبّالای علمی با تعدادی از دانش‌های جادویی، مانند نجوم، سیمیا، آینده‌بنی، کف‌بینی، رقعه‌نویسی و احضار ارواح در ارتباط است

اگرچه «بنی‌اسرائیل» به مدد حضرت موسی (ع) و تعالیم وحیانی توراتی، از جفرافیای خاکی و فرهنگی «مصر» خارج شدند؛ امّا باقی ماندهٔ آموزه‌های کابالایی، از مسیر سامریان، دیگر بار و دیگربار احیا شد و جانی تازه گرفت.

«ایلومیناتی»، به عنوان یکی از بزرگترین پایگاه‌های این علوم شیطانی برای دست‌یابی به قدرت و سلطهٔ بلامنازعهٔ آخرالزّمانی شناخته شود.

«ایالات متّحدهٔ آمریکا»، بیش از تصوّر ما آلوده به سحر، جادو، علوم غریبه و سرانجام شیطان‌پرستی‌اند.

این وسیلهٔ خوبی برای تجدید فعّالیت‌های شعله و قدرت او به شمار می‌رفت؛ ولیکن حادثهٔ شگفت‌انگیزی ناگهان اسرار جعیّت را مفتضح نمود و بنیان آن را در هم ریخت و به فعّالیت‌های او خاتمه بخشید. آن حادثه چنین بود که راهبی از اعضای شعله، به نام «لانتسه» در ژوئیهٔ سال ۱۷۸۵ م. مأموریت پیدا می‌کند که به «سیلزی» برود و پیک شعله باشد. لانتسه در بین راه، دچار صاعقهٔ آسمانی می‌شود؛ به طوری‌که مقتول می‌گردد. در متعلقّات او، سندی از تعلیمات شعله یافت می‌شود که به وسیلهٔ آن، حکومت «باواریا» به یک گوشه از اسرار جمعیت وقوف پیدا می‌کند.

حذف مرحله‌ای اختیارات ملّت‌ها و دولت‌ها با بحران‌سازی‌ها و به بهانه‌های مختلف و تأسیس تدریجی «حکومت جهانی سوسیالیستی» به ظاهر تحت اشراف سازمان‌های بین‌المللی، بزرگترین واقعه‌ای است که به‌رغم بزرگی آن، از چشم خلق عالم پوشیده مانده است.

پس از برنامه ریزی‌های دقیق و مستمر و اجرایی کردن آنها، بانکداران جهانی سررشتهٔ امور مالی بیشتر دول اروپایی و سرانجام «آمریکا» را به دست آوردند و از آن پس، همهٔ همّت خود را مصروف گسترش دایرهٔ نفوذ مالی در شرق و غرب جهان ساختند. آنها به خوبی می‌دانستند که با به دست گرفتن گلوگاه مالی و پولی ملّت‌ها، امکان سلطه بر همهٔ مقدورات و مقدّرات آنها را تا دست‌یابی به «نظم نوین جهانی» خواهند داشت.

دست‌یابی به هدف غایی، یعنی «نظم نوین جهانی»، در گروی ۱. از هم پاشیده شدن نظم موجود در همهٔ مناسبات فرهنگی و تمدّنی بشر ساکن در قرن بیستم میلادی. ۲. حذف همهٔ موانع محتمل و بازدارنده و ۳. ایجاد طلب عمومی در میان همهٔ مردم در اقصا نقاط عالم برای این نظم پیشنهادی و البتّه تمامیّت‌خواهانه و شیطانی «ایلومیناتی» بود. تحقّق سه هدف یاد شده، در گروی آشوب و بحرانی در ابعاد جهانی بود و بانکداران که اینک گلوگاه اقتصادی جهان را در اختیار داشتند، این معنی را به خوبی درک کرده و از این رو، دست‌یابی هم‌زمان به سه هدف را در واقعهٔ دردناک «جنگ فراگیر جهانی» می‌شناختند.

یهودیان تشکیلات سازمان‌یافتهٔ اردوگاه کار اجباری در شوروی را ایجاد و اداره می‌کردند و ده‌ها میلیون مسیحی و غیریهودی در این اردوگاه‌ها جان خود را از دست دادند.

در ازدحام جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۵ م. «سازمان ملل متّحد» پایه‌ریزی و اوّلین نشست آن در سال ۱۹۴۶ م. در «لندن» برگزار شد و مقرّر گردید، مقرّ همیشگی این سازمان در «نیویورک» باشد. نکتهٔ جالب این است که در اوج بی‌خبری سایر ملّت‌ها از تأسیس این سازمان و اهدافش، اغلب کرسی‌های آن را صهیونیست‌ها و هواداران آنها، به عنوان نمایندگان سایر کشورها تصاحب کردند. زمین مورد نیاز این سازمان توسط جان راکفلر، به عنوان اوّلین حامی، به این سازمان اهدا شد. وی عضو گروه ماسونی «جمجمه و استخوان» بود. شواهد غیرقابل انکاری نشان می‌دهد که «مجامع مخفی ماسونی» و «ایلومیناتی» در همهٔ سطوح تأسیس، مدیریت و پیشبرد برنامه‌های «سازمان ملل متّحد» حضور داشته و دارند.

امنیت راهبردی مورد نظر «مجامع مخفی»، برای دست‌یابی به مقصد غایی، یعنی «نظم نوین جهانی»، از مسیر استراتژی کلان آشوب جهانی تحقّق می‌یابد. به عبارتی، این توطئه‌گران برآنند تا با دامن زدن به آشوبی فراگیر و در ابعاد جهانی، اضطرار و اضطراب را چنان بر جمیع مناسبات ملّت‌ها تحمیل کنند که به ناچار، برای رهایی، دست به سوی برپاکنندگان آشوب دراز کرده و پذیرای نظام جهانی مورد نظر شوند.

تدارک پیش‌نویس قانون اساسی جهانی در سال ۱۹۴۸ م. توسط «آمریکا» و حمایت جمعی از صاحب‌نظران از «فدراسیون جهانی»، گام بزرگی بود که «ایلومیناتی» را به قریب الوقوع بودن تحقّق این امر امیدوار ساخت. براساس مفادّی از این قانون، از همهٔ ملّت‌ها خواسته می‌شد تا به نفع حکومت جهانی، سلاح‌های خود را کنار گذاشته و به «جمهوری فدرال جهانی» حق بدهند که مالکیت خصوصی را برای مصرف فدرال، به نفع خود مصادره کند.

آلبرت پایک، کاهن بزرگ «فراماسونری جهانی» در پاسخ به درخواست استاد خود، جوزپه مازینی به کمک ده تن از بزرگان و مشاوران لژ بزرگ «چارلستون»، نامه‌ای را تنظیم و پیشنهادهای خود را برای بسط سکولاریسم، محدود ساختن قوانین دینی و پروژهٔ سه جنگ جهانی برای تأسیس «نظم نوین جهانی» ارائه می‌کند. یازده عضو بارز پایهٔ فرقهٔ شیطانی تأکید می‌کنند که در منتها الیه آشوب و درگیری‌های فیزیکی، اقتصادی و اخلاقی. نور واقعی از طریق ارائهٔ دکترین خالص لوسیفر در مقیاس جهانی، پیش روی همه قرار می‌گیرد. این ظهور نتیجهٔ حرکت‌های عمومی خواهد بود که پس از نابودی مسیحیّت (به عبارتی ادیان و اخلاق توحیدی) رخ خواهد داد.

رئیس جمهوری هری اس. ترومن (سی و سومین رئیس جمهور ایالات متّحده از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۳ م.) در ۲۱ ژوئیه در دفتر خاطرات خود، این مطلب را ثبت می‌کند. یهودیان نه افرادی واقع‌بین و متعادل هستند و نه در خصوص مسائل جهانی، عقیده و رأی درستی دارند. من دریافته‌ام که یهودیان افراد خیلی خیلی خودخواهی هستند. برای یهودیان مهم نیست از زمانی که به آنان توجّه خاصّی شده است، چه تعداد استونیایی، لاتویایی، فنلاندی، لهستانی، یوگسلاویایی یا یونانی، به عنوان افراد آواره (پس از جنگ) قتل عام شده یا با آنان بدرفتاری شده است؛ با این حال، زمانی که یهودیان قدرت را در دست دارند - چه قدرت فیزیکی و چه قدرت اقتصادی یا سیاسی- ظلم یا بدرفتاری آنان با مردم ستم‌دیده، در مقایسه با «هیتلر» و «استالین» هیچ است

از گذشته، جمله‌ای در خاطر دارم؛ بی‌آنکه گوینده‌اش را به یاد بیاورم. گفته بود: در بی‌خدایی، همه‌چیز رسمیت می‌یابد. ناباوری خدا و بی‌خدایی، همان آتئیسم است که همهٔ بندهای تعهّدآور را از پا گسسته و از آدمی، گرگی آدمی‌خوار می‌سازد.

از امام صادق (ع)، دربارهٔ اقدامات امام مهدی (عج)، سؤال شد، ایشان فرمودند: «یَصْنَعُ مَا صَنَعَ رَسُولُ اللهِ (ص) یَهْدِمُ مَا کَانَ قَبْلَهُ کَمَا هَدَمَ رَسُولُ اللهِ (ص) أَمْرَ الْجَاهِلِیَّةِ وَ یَسْتَأْنِفُ الْإِسْلَامَ جَدِیداً؛ امام، همان کاری را که رسول خدا (ص) انجام داد، انجام می‌دهد. بدعت‌های موجود را خراب می‌کند؛ چنان‌که رسول خدا (ص) اساس جاهلیّت را منهدم نمود؛ آنگاه اسلام را از نو بنا می‌کند.»