کتاب منسفیلد پارک

بار ديگر زنگ عشق در وجودش به صدا در آمد و او را مجبور کرد که بجای هر چيز ديگری به شادی آن فکر کند.

هر کسی که ازدواج می‌کند در واقع مرتکب نوعی اشتباه می‌شود. آدم‌ها هميشه از طرف مقابل انتظار همه نوع خوبی را دارند ولی اينکه خودشان چه بوده و چه هستند، اصلاً مهم نيست.»

«در هر صورت بهتر است آدم‌ها را در اين مورد خاص آزاد گذاشت و اجازه داد هر کس به روش خودش عبادت کند. اگر برای اينکار قانون وضع شود و اجبار در کار باشد، مسلماً نتايج بدی به بار می‌آورد. فرض کنيم آدم‌های خوب هر روز صبح زود اينجا بيايند، زانو بزنند و خميازه بکشند سپس با خستگی و سردرد به سر کارهايشان بروند، خوب حاصل کار آن روز چه خواهد بود؟

هر کس خودش را بيشتر از آنچه که هست، نشان بدهد، بی‌احترام می‌شود!

ادموند گفت. «اگر اشخاص تحصيل کرده‌ای از هر فرقه و گروه بدون فکر چيزی را به سرعت محکوم کنند، مسلماً اطلاعات آنها از موضوع بسيار کم است و خيلی‌ساده تحت تأثیر جمع قرار گرفته‌اند.

بله گذشت زمان چيزهايی را به انسان می‌آموزد که فراتر از تصورات اوست.

هر کسی با مشاهده اين عشق خواهر و برادری، بی‌اختيار اعتراف می‌کرد که اين نزديکی بسيار ارزشمندتر و عميقتر از عشق زناشويی است. بچه‌های يک خانواده که از يک خون هستند علايق و عادت‌های مشترکی دارند که اين اشتراکات در هيچ جمع ديگری ديده نمی‌شود و تنها جدايی‌های طولانی و حسادت‌ها ممکن است اين پيوند پاک را از هم گسسته کند. که متأسفانه کم هم نيستند بعضی وقتها عشق برادرانه همه چيز است و گاهی هم از هيچ کمتر است.

«آه نه! خواهش می‌کنم من را ببخشيد. شايد هنوز زود باشد که شما را اينگونه صدا کنم ولی خودتان بگوييد آخر با چه اسم ديگری می‌توانم صدايتان کنم؟ در تصورات من نام شما برتر از همه واژه‌هاست. فانی تنها اسمی است که در طول روز به آن فکر می‌کنم و فانی تنها کسی است که شب‌ها خوابش را می‌بينم. تنها دليل ارزش اين اسم شما هستيد و شما هستيد که به آن شيرينی می‌بخشيد.»

تأهل مشکلاتزيادی دارد ولی تجرد هيچ لذتی ندارد.

محبت کردن بدون گذشت، بی‌ارزش است.

همه مردم آن بخش اين ازدواج را مناسب دانسته و حتی عمويش که يک وکيل بود، اعتراف کرد که برادرزاده‌اش حالا ثروتمندتر از اوست.

«اين مرد اگر سالی دوازده هزار پوند درآمد نداشت، يک احمق به معنای واقعی کلمه بود.»

در اين دنيا آسايش و راحتی صد در صد وجود ندارد. اگر ناراحت باشی که تکليفت معلوم است اما اگر احساس راحتی بکنی مجبوری تمام تلاشت را برای حفظ همين راحتی به کار ببندی تا آنرا از دست ندهی.

آدم‌ها هميشه از طرف مقابل انتظار همه نوع خوبی را دارند ولی اينکه خودشان چه بوده و چه هستند، اصلاً مهم نيست.

اگر احساس راحتی بکنی مجبوری تمام تلاشت را برای حفظ همين راحتی به کار ببندی تا آنرا از دست ندهی.»

احساس می‌کرد که بدست آوردن آنچه که آرزويش را داشت، خوشحالش نکرده است.

«در هر صورت بهتر است آدم‌ها را در اين مورد خاص آزاد گذاشت و اجازه داد هر کس به روش خودش عبادت کند. اگر برای اينکار قانون وضع شود و اجبار در کار باشد، مسلماً نتايج بدی به بار می‌آورد. فرض کنيم آدم‌های خوب هر روز صبح زود اينجا بيايند، زانو بزنند و خميازه بکشند سپس با خستگی و سردرد به سر کارهايشان بروند، خوب حاصل کار آن روز چه خواهد بود؟

اگر بتوانيم به درک بالايی از طبيعت برسيم تمام بدی‌ها بی‌معنی می‌شوند. تفکر در اين مناظر شگفت‌انگيز، دريچه‌های زيبايی را به روی انسانها باز می‌کند.»